Zbigniew Buczkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Buczkowski
Zbigniew Buczkowski
Data
i miejsce urodzenia
20 marca 1951
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności od 1972
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Zbigniew Buczkowski w Wikicytatach

Zbigniew Buczkowski (ur. 20 marca 1951 w Warszawie) – polski aktor filmowy i estradowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Mariana Buczkowskiego, pilota PLL Lot, który zginął w katastrofie lotniczej w 1951 roku[1].

Ma dwóch braci. Mieszkał obok wytwórni filmowej przy ulicy Chełmskiej, gdzie statystowała sąsiadka. Z jej pomocą w wieku dwunastu lat wystąpił pierwszy raz jako statysta w filmie[2]. W 1970 roku ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Warszawie. Przez przypadek Janusz Kondratiuk obsadził go w swoim filmie Dziewczyny do wzięcia z 1972 roku. Zaważyło to na decyzji porzucenia wyuczonego zawodu, by poświęcić się aktorstwu. Zdawał do szkoły filmowej, jednak nie dostał się[2]. 17 grudnia 1983 r. zadebiutował na deskach Teatru Komedia w Warszawie, w sztuce Koniec ery menelików w reżyserii Janusza Kondratiuka, autorstwa Andrzeja Kondratiuka[3] (jako Naukowiec i skrzypek Stasio). Po dwóch latach zakończył współpracę z Komedią. W 1986 roku zdał egzamin estradowy.

Od 1981 roku jest mężem Jolanty. Mają córkę Małgorzatę (ekonomistka) i syna Michała (prawnik)[2].

W 2014 roku wydał autobiografię pod tytułem Pisz pan książkę![4].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Buczkowski z żoną, 2008
Role gościnne
Produkcja filmowa

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku aktor nagrał płytę zatytułowaną Koło Kina. Słowa piosenek napisali Jacek Cygan i Marek Gaszyński, kompozytorem większości utworów jest Andrzej Rutkowski[5].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2003 – odciśnięcie dłoni na Promenadzie Gwiazd podczas VIII Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach
  • 2004 – Kryształowy Granat dla najlepszego aktora komediowego w plebiscycie publiczności na VIII Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu
  • 2009 – Monidło nagroda dla najlepszego aktora niezawodowego wręczana podczas festiwalu Jana Himilsbacha w Mińsku Mazowieckim

Przypisy

  1. Przemysław Semczuk: Sprawa kapitana Buczkowskiego. Newsweek.pl, 2009-08-02. [dostęp 2010-07-20].
  2. 2,0 2,1 2,2 Tygodnik Życie na Gorąco nr 11, 13 marca 2014, s. 16-17
  3. Informacje na temat spektaklu „Koniec ery menelików”. e-teatr.pl. [dostęp 2010-08-03].
  4. Pisz pan książkę!. www.empik.com.
  5. Zbigniew Buczkowski – Koło Kina. tvp.info. [dostęp 2011-07-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]