Kazimierz Olesiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Olesiak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1937
Huta Drewniana
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 14 października 1988
do 12 września 1989
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Minister rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej
Okres od 14 października 1988
do 12 września 1989
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Stanisław Zięba
Następca Czesław Janicki
Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego „Odrodzenie”
Okres od 26 listopada 1989
do 5 maja 1990
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe „Odrodzenie”
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Kazimierz Piotr Olesiak (ur. 22 lutego 1937 w Hucie Drewnianej) – polski polityk, doktor habilitowany nauk roliniczych i leśnych, działacz ruchu ludowego.

Poseł na Sejm PRL IX kadencji, wiceprezes Rady Ministrów oraz minister rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej w rządzie Mieczysława Rakowskiego (1988–1989), przez niespełna pół roku (1989–1990) prezes Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL „Odrodzenie”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny chłopskiej. W latach 1954–1956 pracował jako wychowawca w domu dziecka w Chorzenicach, następnie w 1962 ukończył Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1959 wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, po studiach pracował krótko w aparacie partyjnym Komitetu Wojewódzkiego ZSL w Łodzi, w 1962 został pracownikiem naukowym SGGW. W latach 1963–1967 odbył studia doktoranckie w Polskiej Akademii Nauk, a w 1974 habilitował się w dziedzinie nauk rolniczych i leśnych. W połowie lat 70. pracował jako ekspert Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w Sri Lance, ponadto zajmował stanowiska w aparacie partyjnym ZSL oraz aparacie rządowym m.in. jako doradca i dyrektor gabinetu wiceprezesa Rady Ministrów i zastępca kierownika Wydziału Prezydialnego Naczelnego Komitetu ZSL. Wchodził w skład kierownictwa ZSL, był zastępcą członka Naczelnego Komitetu od kwietnia 1980 do marca 1984, członkiem Naczelnego Komitetu i członkiem Prezydium Naczelnego Komitetu od marca 1984 oraz sekretarzem Naczelnego Komitetu od lipca 1984 do grudnia 1988.

W latach 1982–1984 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, w latach 1981–1985 sekretarza Rady Gospodarki Żywnościowej Rady Ministrów. W 1985 zasiadł w Sejmie IX kadencji i objął stanowisko przewodniczącego Komisji Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej, które pełnił do listopada 1988. W październiku 1988 został powołany na stanowisko wiceprezesa Rady Ministrów, ministra rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej oraz przewodniczącego Rady Gospodarki Żywnościowej. Funkcje te pełnił do końca istnienia rządu Mieczysława Rakowskiego. Był przedstawicielem strony rządowej w zespole ds. gospodarki i polityki społecznej w czasie obrad Okrągłego Stołu.

Był jedną z czołowych postaci ruchu ludowego w okresie transformacji ustrojowej. Od listopada 1989 do maja 1990 przewodniczył Naczelnemu Komitetowi Wykonawczemu Polskiego Stronnictwa Ludowego „Odrodzenie” (wchodził również w skład Rady Naczelnej), a od maja 1990 był członkiem Rady Naczelnej nowego Polskiego Stronnictwa Ludowego. W latach 1994–1998 pełnił funkcję prezesa Banku Gospodarki Żywnościowej S.A.[1][2] W 2011 został członkiem honorowego komitetu ds. obchodów jubileuszu 80 lat „Zielonego Sztandaru”.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznakami: „Zasłużony dla Miasta Poznania” i „Zasłużony dla Miasta Szczecina”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jak to z BGŻ było, czyli od biura politycznego do giełdy, wyborcza.pl, 14 lipca 2002.
  2. Informacje, rp.pl, 8 października 1998.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]