Andrzej Halicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Halicki
Andrzej Halicki Sejm 2016.JPG
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1961
Warszawa
Minister administracji i cyfryzacji
Okres od 22 września 2014
do 16 listopada 2015
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Rafał Trzaskowski
Następca Mariusz Błaszczak (część kompetencji), Anna Streżyńska (część kompetencji)
Odznaczenia
Order Honoru (Mołdawia)

Andrzej Witold Halicki (ur. 26 listopada 1961 w Warszawie) – polski polityk, ekonomista, przedsiębiorca, poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji, od 2014 do 2015 minister administracji i cyfryzacji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia na Wydziale Handlu Wewnętrznego SGPiS w Warszawie, w zakresie ekonomiki transportu lotniczego. W latach 80. działał w opozycji demokratycznej, m.in. w okresie 1986–1989 był członkiem podziemnych, międzyuczelnianych oraz krajowych władz Niezależnego Zrzeszenia Studentów oraz liderem NZS na SGPiS[1].

W latach 1990–1992 pełnił funkcję rzecznika prasowego oraz członka władz krajowych (prezydium i zarządu krajowego) Kongresu Liberalno-Demokratycznego (m.in. za czasów premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego) oraz rzecznika prasowego Klubu Parlamentarnego KLD (w Sejmie I kadencji, w latach 1991–1992).

W latach 1992–1993 oraz 1995–1996 pracował jako szef działu spraw publicznych, a następnie dyrektor w amerykańskiej agencji Burson-Marsteller. W 1993 był doradcą ministra przekształceń własnościowych Janusza Lewandowskiego, a w 1994 pełnił funkcję rzecznika Programu Powszechnej Prywatyzacji. Po połączeniu KLD z Unią Demokratyczną należał do Unii Wolności.

Od 1996 prowadził stworzoną przez siebie agencję GGK Public Relations[2], działającą w ramach międzynarodowej agencji Lowe GGK, należącej do sieci reklamowej IPG (InterPublic Group of Companies), był również przedstawicielem Polskiego Związku Firm Deweloperskich[3]. W grudniu 2007 został posłem zawodowym.

W 2001 wstąpił do Platformy Obywatelskiej. 10 stycznia 2007 został zaprzysiężony na posła V kadencji z ramienia PO, zastępując w Sejmie Jacka Wojciechowicza. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu warszawskim 3369 głosów. 24 czerwca 2009 został przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych w miejsce Krzysztofa Liska. W październiku 2009 został rzecznikiem prasowym klubu parlamentarnego PO, funkcję tę pełnił przez rok. W maju 2010 został przewodniczącym regionu mazowieckiego Platformy Obywatelskiej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w okręgu podwarszawskim, dostał 40 002 głosy[4]. W 2012–2015 był przedstawicielem parlamentu w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy[5].

22 września 2014 objął stanowisko ministra administracji i cyfryzacji w rządzie Ewy Kopacz[6]. W wyborach w 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z okręgu stołecznego (dostał 13 859 głosów)[7]. 16 listopada 2015 zakończył pełnienie funkcji ministra.

Odznaczenia[edytuj]

30 marca 2015 został odznaczony mołdawskim Orderem Honoru[8]; uroczystość dekoracji odbyła się 26 czerwca 2015 w Kiszyniowie[9].

Życie prywatne[edytuj]

Jest żonaty z dziennikarką Agnieszką Sową[10]. Wspólnie z żoną prowadzą hodowlę dogów niemieckich[10]. Mają syna Armina[10].

Przypisy

  1. Andrzej Halicki. platforma.org. [dostęp 2013-09-14].
  2. Marek Czarkowski: Ostra partia. „Przegląd” nr 46/2009. [dostęp 2013-09-14].
  3. Andrzej Halicki. money.pl. [dostęp 2014-09-17].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2013-09-14].
  5. Andrzej Halicki (ang.). assembly.coe.int. [dostęp 2015-01-27].
  6. M.P. z 2014 r. poz. 806
  7. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  8. Decret Nr. 1494 din 30.03.2015 (rum.). lex.justice.md. [dostęp 2015-06-29].
  9. Președintele Nicolae Timofti l-a decorat cu Ordinul de Onoare pe cofondatorul Adunării Parlamentare Republica Moldova – Republica Polonia, Andrzej Halicki (rum.). presedinte.md, 26 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-29].
  10. a b c Andrzej Halicki nowym szefem Komisji Spraw Zagranicznych. interia.pl, 24 czerwca 2009. [dostęp 2013-11-17].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]