Marek Kuchciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Kuchciński
Marek Kuchciński 2008.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1955
Przemyśl
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Okres od 12 listopada 2015
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Małgorzata Kidawa-Błońska
Wicemarszałek Sejmu VII kadencji
Okres od 8 listopada 2011
do 11 listopada 2015
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Wicemarszałek Sejmu VI kadencji
Okres od 4 sierpnia 2010
do 7 listopada 2011
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości (p.o.)
Okres od 10 kwietnia 2010
do 3 sierpnia 2010
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Grażyna Gęsicka
Następca Mariusz Błaszczak
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości
Okres od 19 lipca 2006
do 13 listopada 2007
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Przemysław Gosiewski
Następca Przemysław Gosiewski
Odznaczenia
Order Za Zasługi III klasy (Ukraina)
Marek Kuchciński i Stanisław Karczewski podczas zgromadzenia posłów i senatorów, 22 grudnia 2015

Marek Tadeusz Kuchciński (ur. 9 sierpnia 1955 w Przemyślu) – polski polityk, dziennikarz, działacz kulturalny, poseł na Sejm IV, V, VI, VII i VIII kadencji, były przewodniczący Klubu Parlamentarnego PiS, wicemarszałek Sejmu VI i VII kadencji, marszałek Sejmu VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj]

Uzyskał wykształcenie średnie. Od 1974 do 1978 studiował historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1978 ukończył Pomaturalne Studium Ogrodnictwa. W młodości związany z subkulturą hipisów[1]. Od 1979 do 1991 prowadził rodzinne gospodarstwo ogrodnicze.

Od 1990 do 2000 kierował Przemyskim Towarzystwem Kulturalnym. Od 1989 do 1993 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Spojrzenia Przemyskie”. Od 1989 do 1992 pełnił funkcję wiceprezesa oddziału rzeszowskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1994 do 1998 przewodniczył radzie programowej Polskiego Radia Rzeszów. Był także korespondentem Polskiego Radia Lwów. Współpracował również m.in. z „Nowym Państwem”, „Rolą Katolicką” i nowojorskim „Nowym Dziennikiem”.

Działalność publiczna[edytuj]

W 1980 w Przemyślu inicjował powstanie środowisk kultury niezależnej. Założył Niezależny Klub Dyskusyjny „Strych Kulturalny”, a następnie był wydawcą i redaktorem pisma o tej samej nazwie. Organizował Dni Kultury Chrześcijańskiej w Przemyślu. W latach 1983–1989 współorganizował wystawy plastyczne „Człowiek – Bóg – Świat”.

W marcu 1981 wstąpił do NSZZ „Solidarność” RI. Od 1983 do 1989 działał także w Ogólnopolskim Komitecie Oporu Rolników. Za działalność opozycyjną był represjonowany m.in. aresztowaniem i dozorem milicyjnym.

W 1989 był w Komitecie Obywatelskim w województwie przemyskim oraz w Krajowym Komitecie Obywatelskim „Solidarność” przy Lechu Wałęsie. Od 1990 do 1999 należał do Porozumienia Centrum. Kierował zarządem wojewódzkim oraz zasiadał w zarządzie głównym tej partii. W 1999 odszedł z PC do PPChD, gdzie również zasiadał w zarządzie głównym. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Został przewodniczącym zarządu regionalnego PiS na Podkarpaciu. Wszedł również w skład komitetu politycznego partii.

W latach 1994–1999 był radnym rady miasta w Przemyślu. W latach 1999–2001 zajmował stanowisko drugiego wicewojewody podkarpackiego. W tym czasie wydzierżawił od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa prawie 90 ha ziemi w Bieszczadach[1].

W 2001 został wybrany na posła na Sejmu IV kadencji z listy wyborczej PiS, zasiadał w kilku komisjach sejmowych. Był wiceprzewodniczącym Parlamentarnej Grupy Polsko-Ukraińskiej oraz członkiem Zgromadzenia Polski i Ukrainy.

W wyborach w 2005 ponownie uzyskał mandat poselski, w 2006 objął stanowisko przewodniczącego Klubu Parlamentarnego PiS. Od 2005 do 2007 przewodniczył Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. W przedterminowych wyborach w 2007 po raz trzeci został posłem, otrzymując w okręgu krośnieńskim 35 060 głosów. 12 stycznia 2008 powołano go na wiceprezesa PiS, a 24 lipca 2010 przestał pełnić tę funkcję. W 2010 został p.o. przewodniczącego Klubu Parlamentarnego PiS w miejsce Grażyny Gęsickiej, która zginęła 10 kwietnia tego samego roku w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku. 4 sierpnia 2010 został wybrany na wicemarszałka Sejmu z ramienia PiS po śmierci Krzysztofa Putry, który również zginął w katastrofie w Smoleńsku.

W wyborach parlamentarnych w 2011 został ponownie liderem listy PiS do Sejmu w okręgu krośnieńskim i uzyskał mandat poselski (dostał 23 128 głosów)[2]. 8 listopada 2011 wybrany na wicemarszałka Sejmu VII kadencji[3]. Także w wyborach parlamentarnych w 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 34 558 głosów)[4]. Na pierwszym posiedzeniu Sejmu VIII kadencji, 12 listopada 2015, został wybrany na marszałka Sejmu[5], zdobywając 409 głosów[6].

Wyniki wyborcze[edytuj]

Wybory Komitet Wyborczy Organ Okręg Wynik
2001 Prawo i Sprawiedliwość Sejm IV kadencji nr 22 4741 (1,58%)T[7]
2005 Prawo i Sprawiedliwość Sejm V kadencji nr 22 16 061 (5,88%)T[8]
2007 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VI kadencji nr 22 35 060 (10,62%)T[9]
2011 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VII kadencji nr 22 23 128 (7,76%)T[2]
2015 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VIII kadencji nr 22 34 558 (10,57%)T[4]

Odznaczenia[edytuj]

Został odznaczony ukraińskim Orderem „Za Zasługi” trzeciego stopnia (2007)[10].

Życie prywatne[edytuj]

Jest żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy

  1. a b Bieszczadzkie łąki szefa klubu parlamentarnego PiS. dziennik.pl, 2 marca 2007. [dostęp 2015-06-01].
  2. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2016-03-17].
  3. M.P. z 2011 r. Nr 100, poz. 1010
  4. a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2016-03-17].
  5. M.P. z 2015 r. poz. 1138
  6. Marek Kuchciński marszałkiem Sejmu. Miał rywala. tvn24.pl, 12 listopada 2015. [dostęp 2015-11-12].
  7. Serwis PKW – Wybory 2001. [dostęp 2016-03-17].
  8. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2016-03-17].
  9. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2016-03-17].
  10. Указ Президента України № 739/2007 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 2015-06-01].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]