Artur Szpilka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Szpilka
Ilustracja
Artur Szpilka (2019)
Pseudonim

Szpila

Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1989
Wieliczka

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

191[1] cm

Masa ciała

98 kg

Styl walki

leworęczny[2]

Kategoria wagowa

ciężka

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

29

Zwycięstwa

24

Przez nokauty

16

Porażki

5 (2 TKO, 3 KO)

Remisy

0

  1. Bilans walk aktualny na 30.05.2021.

Artur Szpilka (ur. 12 kwietnia 1989 w Wieliczce [3]) – polski bokser występujący w kategorii junior ciężkiej oraz zawodnik mieszanych sztuk walki.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Jako nastolatek trenował różne dyscypliny sportowe, m.in. karate[4] i kung-fu. W wieku ok. 12–13 lat krótkotrwale uczęszczał na zajęcia bokserskie w klubie Górnik Wieliczka[4]. Ponownie do tej dyscypliny i wyczynowego uprawiania pięściarstwa trafił po kilku latach, wówczas był chuliganem identyfikującym się z klubem Wisła Kraków (jak sam przyznał nie interesowały go mecze piłkarskie) i brał udział w tzw. ustawkach – umówionych przez uczestników nielegalnych bójkach pomiędzy zwaśnionymi pseudokibicami[5]. Przypadkowo w chwili konfrontacji z kibicem lokalnego rywala – Cracovii, trener boksu z Wieliczki Włodzimierz Ćwierz zaproponował obu rywalom starcie w ringu[4][6]. Szkoleniowiec, który wcześniej znał i ćwiczył Szpilkę w jego pierwszym epizodzie z boksem, po raz drugi został jego trenerem i wychowawcą w tej dyscyplinie[4][7].

Jako 19-latek sięgnął po amatorskie mistrzostwo Polski wagi ciężkiej w zawodach rozgrywanych w Dąbrowie Górniczej, wygrywając w finale z Mariuszem Welcem. Ponadto m.in. wygrał turniej O Złotą Rękawicę Wisły, zdobył wicemistrzostwo Europy kadetów, osiągnął ćwierćfinał mistrzostw świata juniorów, mistrzostwo Polski seniorów[4].

2008–2011[edytuj | edytuj kod]

Artur Szpilka w Chicago w bluzie Lechii Gdańsk (2009)

W lutym 2008 nie zdołał uzyskać kwalifikacji na turniej bokserski letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 w Pekinie[8]. Po tym niepowodzeniu podpisał kontrakt zawodowy[4]. Pierwsze pięć zawodowych walk stoczył w kategorii junior ciężkiej (do 91 kg). W październiku 2009 r. miał stoczyć kolejny pojedynek z Wojciechem Bartnikiem, ale 23 października podczas oficjalnego ważenia został zatrzymany, a następnie osadzony w zakładzie karnym w Tarnowie, gdyż uprawomocnił się wyrok 18 miesięcy pozbawienia wolności za pobicie.

Po wyjściu z zakładu karnego przeszedł do kategorii ciężkiej. 25 czerwca 2011, podczas „Wojak Boxing Night” stoczył swoją pierwszą walkę w wadze ciężkiej[9], wygrywając błyskawicznie w pierwszej rundzie przez nokaut[10]. Podpisał kontrakt zawodowy z grupą Bullit KnockOut Promotions. W kolejnej swojej walce ponownie wygrał przez nokaut w pierwszej rundzie. 15 października 2011, podczas kolejnej gali „Wojak Boxing Night” w Katowicach, pokonał Owena Becka przez techniczny nokaut po trzeciej rundzie pojedynku[11].

5 listopada 2011 Szpilka stoczył pojedynek z Amerykaninem Davidem Saulsberrym. Mimo że Polak w pierwszej rundzie, po raz pierwszy w zawodowej karierze, był liczony, to w drugim starciu znokautował swojego przeciwnika[12]. Tuż po tej walce Szpilka został po raz pierwszy uwzględniony w rankingu federacji WBC, gdzie sklasyfikowano go na 33. pozycji[13].

W listopadzie 2011 bokser poddał się operacji lewej dłoni. Na 3 lutego 2012 zakontraktowano kolejną walkę w Stanach Zjednoczonych, a rywalem Szpilki miał zostać Terrance „Big Jim” Marbra[14], jednak walka została przesunięta ze względu na problemy z lokalizacją gali i ostatecznie odbyła się 24 marca 2012 podczas gali „Heavyweight Regeneration”. Szpilka odniósł w niej błyskawiczne zwycięstwo przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie pojedynku[15].

2012–2014[edytuj | edytuj kod]

Artur Szpilka (po prawej) w walce w kategorii ciężkiej z Jameelem McCline'em, 30 czerwca 2012

Pod koniec marca 2012 menadżer boksera, Andrzej Wasilewski poinformował, że Szpilka będzie sparingpartnerem dla mistrza świata, Wołodymyra Kłyczko w czerwcu 2012[16]. Pod koniec maja 2012 sparingi zostały odwołane w związku z planowanymi dwiema walkami Szpilki w tym samym miesiącu[17].

Po wygranej walce 2 czerwca 2012 z Argentyńczykiem Gonzalo Omarem Basile i zdobyciu dwóch pierwszych zawodowych pasów: „Silver WBC Youth” i „Silver WBC Baltic” awansował z 36. na 25. pozycję w rankingu WBC[18]. W rankingach WBA, WBO i IBF nie jest sklasyfikowany.

1 lutego 2013 Artur Szpilka pokonał Mike’a Mollo, mimo że w pierwszej oraz czwartej rundzie Polak zaliczył nokdaun. W piątym starciu sędzia odebrał Amerykaninowi punkt za pchanie rywala. Piętnaście sekund przed końcem szóstej rundy, Szpilka znokautował przeciwnika[19]. Zaplanowana pierwotnie na 23 lutego, a zatem trzy tygodnie później, walka z Krzysztofem Zimnochem podczas gali „Polsat Boxing Night II”[20], została następnie odwołana z uwagi na zbyt krótki czas potrzebny na odpoczynek dla Szpilki[21]. 20 kwietnia 2013 w Hali Podpromie w Rzeszowie pokonał Ukraińca Tarasa Bidenkę, w wyniku poddania walki, na skutek kontuzji kolana Ukraińca[22]. 15 czerwca 2013 Szpilka pokonał Briana Minto jednogłośnie na punkty, stosunkiem 98:92, 100:90 oraz 98:93. Stawką pojedynku był tymczasowy pas WBC Baltic[23][24]. 16 sierpnia 2013 Szpilka wygrał rewanżową walkę z Mikiem Mollo przez techniczny nokaut w piątej rundzie[25].

25 stycznia 2014 Szpilka poniósł pierwszą porażkę w zawodowej karierze, gdy w nowojorskiej hali Madison Square Garden uległ Bryantowi Jenningsowi przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie pojedynku[26]. Gaża Szpilki za tę walkę wyniosła 100 tys. dolarów[27]. 8 listopada 2014 Artur Szpilka jednogłośną decyzją sędziów zwyciężył z Tomaszem Adamkiem na gali boksu w Krakowie („Polsat Boxing Night III”). Gaża Szpilki za tę walkę wyniosła 425 tysięcy złotych[28].

2015–2020[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2015 Szpilka podpisał kontrakt z Alem Haymonem, a nowym trenerem pięściarza został Ronnie Shields[29]. 24 kwietnia 2015 w Chicago znokautował w drugiej rundzie Amerykanina Ty Cobba (18-7, 10 KO)[30]. 12 czerwca 2015 w Chicago wygrał przez techniczną decyzję sędziów w trzeciej rundzie z Amerykaninem Manuelem Quezadem (29-10, 18 KO)[31]. 14 sierpnia 2015 na gali w Newark pokonał przez techniczną decyzję sędziów w trzeciej rundzie Kubańczyka Yasmany Consuegrę (17-2, 14 KO)[32].

16 stycznia 2016 w walce o pas WBC mistrza świata wagi ciężkiej został ciężko znokautowany w 9. rundzie przez mistrza – Deontaya Wildera, opuścił ring na noszach, po czym trafił do szpitala na badania lekarskie[33].

15 lipca 2017 w Nowym Jorku doszło do walki Szpilki z polsko-amerykańskim pięściarzem Adamem Kownackim reprezentującym Rzeczpospolitą Polską. W powrocie na ring po półtorarocznej przerwie był faworytem. W czwartej rundzie padł na deski, po czym wstał, ale Kownacki zasypał go gradem ciosów, a sędzia przerwał pojedynek[34]. Wkrótce potem, w sierpniu 2017 przeszedł operację kontuzjowanej ręki, a zabieg był przeprowadzony przez prof. Igora Rosello, który operował rękę Roberta Kubicy po jego wypadku[35].

W międzyczasie pięściarz zaczął rozważać walkę w MMA, co potwierdził podczas gali KSW 41. W trakcie tego wydarzenia Tomasz Oświeciński pokonał Pawła „Popka” Mikołajuwa, a po walce wyzwał na kolejny pojedynek Szpilkę. Ten z kolei szybko zareagował, wszedł do klatki i powalił siedzącego na krzesełku Oświecińskiego, wobec czego interweniować musiała ochrona. Zamiary boksera oraz jego postawę ostro krytykował promotor Andrzej Wasilewski[36].

Niespełna rok później, 25 maja 2018 w pojedynku podczas Narodowej Gali Boksu, zorganizowanej na Stadionie Narodowym w Warszawie pokonał jednogłośną decyzją sędziów Dominicka Guinna, który po walce ogłosił zakończenie kariery[37]. 10 listopada 2018 w Gliwicach pokonał niejednogłośnie na punkty Mariusza Wacha; w tej walce był prowadzony przez trenera Andrzeja Gmitruka, który 10 dni później poniósł śmierć[38].

20 lipca 2019 został znokautowany w drugiej rundzie przez Derecka Chisorę (31-9, 22 KO) na gali w londyńskiej O2 Arenie. Pojedynek był zakontraktowany na dziesięć rund.

26 października 2019 roku w Sosnowcu znokautował w pierwszej rundzie Włocha Fabio Tuiacha (29-7, 16 KO). Po pojedynku ogłosił powrót do kategorii junior ciężkiej.

Powrót do wagi cruiser[edytuj | edytuj kod]

7 marca podczas gali Knockout Boxing Night 10 w Łomży, w swojej pierwszej walce po powrocie do wagi junior ciężkiej, pokonał na punkty Siergieja Radczenkę (7-6, 2 KO). Sędziowie punktowali na jego korzyść 95-93, 94-94, 95-92. W trakcie pojedynku Szpilka dwukrotnie był liczony (w rundzie trzeciej i piątej), a sam werdykt sędziowski wzbudził mnóstwo kontrowersji – większość ekspertów uznała, że zwycięstwo należało się Ukraińcowi[39].

Walka o pas WBC International kategorii bridger[edytuj | edytuj kod]

30 maja 2021 roku w Rzeszowie zawalczył o pas WBC International nowej kategorii wagowej bridger z Łukaszem Różańskim (14-0, 13 KO). Po kilku sekundach pojedynku miał swojego rywala na deskach, ale następnie sam znalazł się na macie ringu aż trzy razy i przegrał pojedynek przez nokaut już w pierwszej rundzie[40].

Debiut w MMA[edytuj | edytuj kod]

29 marca 2022 Martin Lewandowski – jeden z właścicieli Konfrontacji Sztuk Walki (KSW), najlepszej polskiej organizacji promującej mieszane sztuki walki (MMA) potwierdził za pomocą mediów społecznościowych, że Szpilka podpisał kontrakt z tą federacją[41]. 19 maja KSW oficjalnie ogłosiło galę KSW 71 w Toruniu, zaplanowaną na termin dnia 18 czerwca 2022, na której w jednej z głównych walk wieczoru ma zadebiutować popularny Szpila w starciu z byłym rywalem z boksu, Ukraińcem Serhijem Radczenko[42]. Debiutancka walka Szpilki zakończyła się jego zwycięstwem, po tym jak w parterze zmusił Ukraińca do odklepania po mocnym łokciu na twarz[43].

Waga i ranking[edytuj | edytuj kod]

Przed walkami w 2014 jego waga wynosiła ok. 101 kg[44][45] (we wcześniejszych latach oscylowała w granicach 105–108 kg[46]). Przed walką 25 maja 2018 legitymował się wagą 111,6 kg[47].

Dzięki zwycięstwu z Tomaszem Adamkiem awansował na 17. miejsce na liście najlepszych pięściarzy świata wagi ciężkiej portalu boxrec.com[48].

29 listopada 2014, w związku z porażką Derecka Chisory z Tysonem Furym i spadkiem tego pierwszego na 17. miejsce Artur Szpilka awansował na 16. miejsce na liście najlepszych pięściarzy świata wagi ciężkiej portalu boxrec.com.

Lista walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 1-0 Ukraina Serhij Radczenko (2-1) TKO (poddanie po ciosie łokciem w parterze) 2 2:52 KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski 18.06.2022 Polska Toruń Debiut w MMA, Walka w umownym limicie -105 kg

Lista walk w boksie[edytuj | edytuj kod]

Wynik Rekord Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce Uwagi
Przegrana 24–5 Polska Łukasz Różański KO 1/10

1:45

30.05.2021 Polska Hala Podpromie w Rzeszowie, Rzeszów Pojedynek o pas mistrza WBC International kategorii bridger
Wygrana 24-4 Ukraina Serhij Radczenko MD 10/10 7.03.2020 Polska Hala Sportowa im. Olimpijczyków, Łomża Powrót do wagi junior ciężkiej
Wygrana 23-4 Włochy Fabio Tuiach KO 1/10

1:35

26.10.2019 Polska Hala Sportowa Żeromskiego 9, Sosnowiec
Przegrana 22-4 Wielka Brytania Dereck Chisora KO 2/10

1:01

20.07.2019 Wielka Brytania 02 Arena, Londyn
Wygrana 22-3 Polska Mariusz Wach SD 10/10 10.11.2018 Polska Arena Gliwice, Gliwice
Wygrana 21-3 Stany Zjednoczone Dominick Guinn UD 10/10 25.05.2018 Polska Stadion Narodowy, Warszawa Walka wieczoru Narodowej Gali Boksu
Przegrana 20-3 Polska Adam Kownacki TKO 4/10

1:30

15.07.2017 Stany Zjednoczone Nassau Veterans Memorial Coliseum, Uniondale, Nowy Jork
Przegrana 20-2 Stany Zjednoczone Deontay Wilder KO 9/12

2:24

16.01.2016 Stany Zjednoczone Barclays Center, Nowy Jork Walka o tytuł mistrza świata WBC
Wygrana 20-1 Kuba Yasmany Consuegra RTD 2/8

3:00

14.08.2015 Stany Zjednoczone Prudential Center, Newark, New Jersey
Wygrana 19-1 Stany Zjednoczone Manuel Quezada RTD 3/8

3:00

12.06.2015 Stany Zjednoczone UIC Pavilion, Chicago, Illinois
Wygrana 18-1 Stany Zjednoczone Ty Cobb KO 2/8

1:46

24.04.2015 Stany Zjednoczone UIC Pavilion, Chicago, Illinois
Wygrana 17-1 Polska Tomasz Adamek UD 10/10 08.11.2014 Polska Kraków Arena, Kraków Zdobył pas Polsat Boxing Night
Przegrana 16-1 Stany Zjednoczone Bryant Jennings TKO 10/10

2:20

25.01.2014 Stany Zjednoczone Madison Square Garden, Nowy Jork
Wygrana 16-0 Stany Zjednoczone Mike Mollo TKO 5/10

1:41

16.08.2013 Stany Zjednoczone U.S. Cellular Field, Chicago
Wygrana 15-0 Stany Zjednoczone Brian Minto UD 10/10 15.06.2013 Polska Hala Łuczniczka, Bydgoszcz Zdobył tymczasowy pas WBC Baltic wagi ciężkiej
Wygrana 14-0 Ukraina Taras Bidenko RTD 2/10

3:00

20.04.2013 Polska Hala Podpromie, Rzeszów
Wygrana 13-0 Stany Zjednoczone Mike Mollo KO 6/8

2:45

01.02.2013 Stany Zjednoczone UIC Pavilion, Chicago
Wygrana 12-0 Stany Zjednoczone Jameel McCline UD 10/10 30.06.2012 Polska Atlas Arena, Łódź
Wygrana 11-0 Argentyna Gonzalo Omar Basile TKO 4/10

1:43

02.06.2012 Polska Hala Łuczniczka, Bydgoszcz Zdobył pasy WBC Youth Silver oraz WBC Baltic Silver wagi ciężkiej
Wygrana 10-0 Stany Zjednoczone Terrance Marbra TKO 1/6

2:46

24.03.2012 Stany Zjednoczone Atlantic City
Wygrana 9-0 Stany Zjednoczone David Saulsberry KO 2/6

1:09

05.11.2011 Stany Zjednoczone Mohegan Sun Casino, Uncasville
Wygrana 8-0 Jamajka Owen Beck RTD 4/6

3:00

15.10.2011 Polska Spodek, Katowice
Wygrana 7-0 Stany Zjednoczone David Williams KO 1/4

1:53

29.07.2011 Stany Zjednoczone Mohegan Sun Casino, Uncasville
Wygrana 6-0 Bośnia i Hercegowina Ramiz Hadžiaganović KO 1/4

0:33

25.06.2011 Polska Hala Podpromie, Rzeszów Debiut w kategorii ciężkiej
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Jeremy May KO 1/4

1:20

31.07.2009 Stany Zjednoczone Seminole Hard Rock Hotel and Casino, Hollywood
Wygrana 4-0 Węgry Zoltán Kállai PTS 4/4 16.05.2009 Włochy Gran Teatro, Rzym
Wygrana 3-0 Węgry Viktor Szalai TKO 1/4

1:46

28.02.2009 Polska Lublin
Wygrana 2-0 Węgry Mihály Német TKO 2/4

0:53

29.11.2008 Polska Spodek, Katowice
Wygrana 1-0 Niemcy Senol Cente UD 4/4 18.10.2008 Polska Hala MOSiR, Zabrze Debiut w boksie

Legenda: TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty, RTD – techniczna decyzja sędziów

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego matką jest Jolanta Ziemiecka, zaś ojciec zmarł, gdy Artur Szpilka miał trzy lata[4][49][50]. Ma dwóch braci i dwie siostry. Partnerką życiową Artura Szpilki jest Kamila Wybrańczyk, znana w internecie jako „Kamiszka”[51].

Problemy z prawem[edytuj | edytuj kod]

Artur Szpilka został skazany przez sąd w Myślenicach za udział w bójce koło dyskoteki w Wiśniowej. Pięściarz został skazany na 18 miesięcy pozbawienia wolności za pobicie[6], nie zgłosił się dobrowolnie do odbycia kary[52], wskutek czego 23 października 2009 r. po prawie trzech latach od zdarzenia i uprawomocnieniu się wyroku został zatrzymany[4]. Po początkowym pobycie w Areszcie Śledczym przy ul. Montelupich w Krakowie, odbył karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w Tarnowie (dokąd został przeniesiony w związku z faktem grypsowania)[53]. Opuścił zakład karny 22 kwietnia 2011[4][54].

W czerwcu 2011 r., przed Sądem Rejonowym w Tarnowie, rozpoczął się kolejny proces sądowy pięściarza. Prokuratura oskarżyła go o naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza Służby Więziennej i jego słowne znieważenie (art. 222 k.k.). 23 czerwca 2010 r., podczas odbywania kary pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w Tarnowie, osadzony Szpilka miał popchnąć funkcjonariusza ręką w bark i odezwać się przy tym: „Co się patrzysz frajerze?”. Bokser nie przyznał się do winy[55]. W kwietniu 2012 r. sąd ukarał Szpilkę grzywną w wysokości 15 tys. zł i tym samym nie przychylił się do wniosku prokuratora, który żądał dla niego kary pół roku więzienia. Przy wyrokowaniu sąd na korzyść oskarżonego poczytał jego poprawę zachowania w ostatnich latach oraz rozwijającą się karierę bokserską. Jednakże jeśli w wyniku apelacji kara zostałaby zmieniona, Szpilka zostałby skazany choćby na karę więzienia w zawieszeniu, wówczas ponownie trafi do więzienia (musiałby wtedy odbyć jeszcze poprzedni wyrok siedmiu miesięcy więzienia za pobicie)[56].

Po zakontraktowaniu walki z Bryantem Jenningsem, 12 stycznia 2014 po przylocie na lotnisko Chicago-O’Hare Szpilka został zatrzymany przez amerykański urząd imigracyjny i skierowany do powrotu do Europy z uwagi na braki w dokumentach[57]. Po załatwieniu spraw formalnych 17 stycznia 2014 ponownie udał się w podróż do USA[58] i otrzymał pozwolenie na przekroczenie tamtejszej granicy.

Odniesienia w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

  • Krakowska grupa hip-hopowaFirma” stworzyła w 2010 utwór muzyczny zatytułowany „Uliczne pięści / Szpila ma moc”, poświęcony osobie boksera[59]. Członkowie grupy wykonywali go w trakcie każdorazowego wejścia Szpilki do ringu przed walką. Od rewanżowej walki z Mikiem Mollo utworem wprowadzającym Szpilkę na ring jest piosenka „Polska” z płyty Polska (urodziłem się w Polsce) grupy Złe Psy[23][60].
  • W 2012 wziął udział w projekcie „Drużyna Mistrzów”, wspólnej akcji artystów hip-hipowych oraz sportowców, propagującej uprawianie sportu i pozytywnej strony życia, którą sygnował raper Bosski Roman oraz promotor rugby Artur Pszczółkowski[61].
  • Szpilka podjął współpracę z firmą Diil Gang, związaną z grupą hiphopową Hemp Gru[62].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Artur Szpilka zatrzymany. sport.pl, 23 października 2009.
  2. Artur Szpilka został zawodowym pięściarzem. sport.pl, 2008-09-11. [dostęp 2012-03-31].
  3. BoxRec: Artur Szpilka, boxrec.com [dostęp 2019-10-27].
  4. a b c d e f g h i Dariusz Jaroń: Artur Szpilka – prawdziwa historia. interia.pl, 17 maja 2013. [dostęp 2014-01-30].
  5. Boks. Artur Szpilka- z ustawki na ring w Hollywood. sport.pl, 2009-07-28. [dostęp 2012-03-31].
  6. a b pmaj: Nawet Gołota nie pomógł (pol.). 2009-10-24. [dostęp 2009-10-24].
  7. Noc Wagi Ciężkiej – Bydgoszcz. mzb.org.pl. [dostęp 2014-01-30].
  8. Pekin 2008: Szpilka bez kwalifikacji. wp.pl, 29 lutego 2008. [dostęp 2014-01-30].
  9. Artur Szpilka na gali bokserskiej w Rzeszowie. nowiny24.pl, 2011-06-10. [dostęp 2012-03-31].
  10. Boks. Szpilka znokautował rywala po ok. 30 sekundach. sport.pl, 2011-06-25. [dostęp 2012-03-31].
  11. Szpilka znokautował Becka. ringpolska.pl, 2011-10-15. [dostęp 2012-03-31].
  12. www.bokser.org: Szpilka liczony, ale wygrał przed czasem (pol.). [dostęp 2011-11-06].
  13. Tomasz Adamek siódmy w rankingu WBC, debiut Artura Szpilki (pol.). sport.onet.pl. [dostęp 2011-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-19)].
  14. Artur Szpilka będzie walczył w Las Vegas, już zna rywala. wp.pl, 2011-12-03. [dostęp 2012-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-14)].
  15. Artur Szpilka – Terrance Marbra: szybki nokaut, Polak nadal niezwyciężony. wp.pl, 2012-03-24. [dostęp 2012-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-14)].
  16. Wasilewski potwierdza: Szpilka przyjął ofertę Kliczki. onet.pl, 2012-03-31. [dostęp 2012-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-14)].
  17. Szpilka: jestem trochę zawiedziony, liczyłem na sparingi u Kliczki. onet.pl, 2012-05-23. [dostęp 2012-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-14)].
  18. Ranking WBC: awanse Wawrzyka i Szpilki, Adamek wyprzedzony. onet.pl, 2012-06-12. [dostęp 2012-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-19)].
  19. Szpilka nokautuje Mollo po wojnie, która przejdzie do historii. bokser.org, 2013-02-02. [dostęp 2013-02-02].
  20. POLSAT BOXING NIGHT II (pol.). bokser.org. [dostęp 2013-01-08].
  21. Walka Szpilka – Zimnoch odwołana! (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-02-07].
  22. Kontuzja Bidenki – Szpilka wciąż niesprawdzony (pol.). bokser.org. [dostęp 2013-04-20].
  23. a b Wojak Boxing Night: Szpilka zasypał Minto ciosami, a ten stał i stał… (pol.). onet.pl, 2013-06-16. [dostęp 2013-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-18)].
  24. Szpilka lepszy od groźnego Minto (pol.). bokser.org. [dostęp 2013-06-16].
  25. Artur Szpilka znów wstał z desek i znokautował Mike’a Mollo!. bokser.org, 2013-08-17. [dostęp 2013-08-17].
  26. DZIELNY SZPILKA PRZEGRAŁ PRZED CZASEM PO DOBREJ WALCE. bokser.org, 2014-01-26. [dostęp 2014-01-26].
  27. Boks. Gdyby Szpilka nie był chuliganem, nie byłby bokserem. sport.pl, 25 stycznia 2014.
  28. Tomasz Adamek za przegraną walkę zarobił więcej od Artura Szpilki. sport.dziennik.pl, 9 listopada 2014. [dostęp 2015-03-17].
  29. ARTUR SZPILKA PODPISZE KONTRAKT Z ALEM HAYMONEM. bokser.org, 6 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-06].
  30. Sulęcki i Szpilka po zwycięstwach w Chicago (pol.). Bokser.org, 25 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-26].
  31. Szpilka przed czasem – Quezada nie wyszedł do czwartej rundy (pol.). Bokser.org, 13 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-13].
  32. Łukasz Furman: Artur Szpilka znów szybko skończył szybko – tym razem Consuegrę (pol.). bokser.org, 15 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-15].
  33. Artur Szpilka ciężko znokautowany przez Deontaya Wildera, pas mistrza świata nie dla Polaka. eurosport.onet.pl, 17 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-17].
  34. Posłał Szpilkę na deski. Demolka w czwartej rundzie. tvn24.pl, 16 lipca 2017. [dostęp 2017-07-16].
  35. Bartosz Zimkowski: Artur Szpilka przeszedł zabieg ręki. Operował go ten sam chirurg co Roberta Kubicę. sportowefakty.wp.pl, 2017-08-27. [dostęp 2018-05-26].
  36. Konflikt Artura Szpilki z promotorem. Kolejna wymiana zdań na Twitterze, www.sport.pl [dostęp 2018-10-29] (pol.).
  37. Marcin Olkiewicz: Szpika wrócił na zwycięską ścieżkę. bokser.org, 2018-05-26. [dostęp 2018-05-26].
  38. Andrzej Gmitruk nie żyje. Legendarny trener zginął w pożarze. bokser.org, 2018-11-20. [dostęp 2018-11-20].
  39. SZPILKA POKONAŁ RADCZENKĘ PO SKANDALICZNYM WERDYKCIE SĘDZIÓW, www.bokser.org [dostęp 2020-03-08].
  40. BRUTALNY NOKAUT! RÓŻAŃSKI ZNOKAUTOWAŁ SZPILKĘ!, Bokser.org [dostęp 2021-06-06].
  41. Wirtualna Polska Media, Transfer potwierdzony! "Mogę powiedzieć, że Artur Szpilka jest naszym zawodnikiem", sportowefakty.wp.pl, 29 marca 2022 [dostęp 2022-03-29] (pol.).
  42. KSW po raz pierwszy w Toruniu! Artur Szpilka zadebiutuje na KSW 71, MMA – BĄDŹ NA BIEŻĄCO, 19 maja 2022 [dostęp 2022-05-19] (pol.).
  43. KSW 71: Artur Szpilka rozbił w parterze Radczenkę. Ukrainiec odklepał brutalne łokcie! Co za debiut w MMA! [WIDEO], MMA PL, 18 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-18] (pol.).
  44. Lekki Szpilka, Jennings minimalnie cięższy. bokser.org, 24 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-25].
  45. Adamek-Szpilka: wideo z ceremonii ważenia. bokser.org, 7 listopada 2014. [dostęp 2014-11-08].
  46. Szpilka lżejszy od rywala o 26 kg. bokser.org, 5 listopada 2011.
  47. Narodowa Gala Boksu. Artur Szpilka cięższy od Dominicka Guinna. eurosport.interia.pl, 2018-06-24. [dostęp 2018-05-26].
  48. Wielki awans Artura Szpilki po wygranej walce z Tomaszem Adamkiem. sport.dziennik.pl, 10 listopada 2014.
  49. Wyjątkowe święta Artura Szpilki [ZDJĘCIA]. gazetakrakowska.pl, 23 grudnia 2011. [dostęp 2014-01-30].
  50. Mama „Szpili”: „Aresztowanie miało go zaboleć. I zabolało.”. ringpolska.pl, 5 maja 2010. [dostęp 2014-01-30].
  51. Dziewczyna Artura Szpilki: Nikt nie jest tak głupi, by mu się narażać. interia.pl. [dostęp 2014-01-30].
  52. Artur Szpilka nadal w areszcie. wp.pl, 2010-01-13. [dostęp 2012-03-31].
  53. Artur Szpilka wyszedł zza krat i chce wszystkich zlać. sport.pl, 2011-04-28. [dostęp 2012-03-31].
  54. Utalentowany bokser wyszedł z więzienia. sports.pl, 2011-04-22. [dostęp 2012-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-05)].
  55. Bokser Szpilka wyszedł na wolność i... znów ma proces. gazetakrakowska.pl, 2011-06-09. [dostęp 2012-03-31].
  56. Artur Szpilka skazany, zapłaci grzywnę. onet.pl, 2012-04-27. [dostęp 2012-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)].
  57. Szpilka zatrzymany na lotnisku w Chicago, wraca do Polski. ringpolska.pl, 13 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-12].
  58. Szpilka wyleciał do Stanów. „Już nic nie pomoże Jenningsowi”. tvn24.pl, 17 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-25].
  59. HIP HOP DLA ARTURA SZPILKI. bokser.org, 2010-12-16. [dostęp 2012-03-31].
  60. Utwór Złych Psów będzie towarzyszył Arturowi Szpilce na ringu. 24opole.pl, 2013-05-27. [dostęp 2013-06-11].
  61. Szpila, Cygan, Wawrzyk i Głaz w Drużynie Mistrzów (pol.). ringpolska.pl. [dostęp 2012-03-25].
  62. DIILGANG zaprasza na walkę Szpili (pol.). hempgru.pl. [dostęp 2013-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-23)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]