Big Yellow Taxi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Big Yellow Taxi
Singel Joni Mitchell
z albumu Ladies of the Canyon
Wydany lipiec 1970
Nagrywany 1970
Gatunek folk rock, pop rock, folk, pop
Długość 2:16
Wydawnictwo Reprise
Producent Joni Mitchell
Format 7"
Autor Joni Mitchell
Singel po singlu

„Big Yellow Taxi” – piosenka napisana i pierwotnie nagrana przez Joni Mitchell w roku 1970[1]. W jej rodzinnej Kanadzie singiel z utworem dotarł do miejsca 14.[2]. W Australii znalazł się na pozycji 8.[3], natomiast w Wielkiej Brytanii zatrzymał się na lokacie 11.[4]. Oryginalnie wydany singiel w USA – w sierpniu 1970 roku – dotarł jedynie na miejsce 67. zestawienia Billboard Hot 100[5]. Jednak pięć lat później, w wersji na żywo piosenka stała się hitem, plasując się na #24.[6]. Także inni wykonawcy sięgnęli po tą kompozycję, m.in. Bob Dylan, The Neighborhood (Hot 100, #29), Máire Brennan, Amy Grant oraz Counting Crows[7].

Geneza utworu[edytuj | edytuj kod]

Joni Mitchell napisała tę piosenkę pod wpływem podróży na Hawaje. Jak wspomina w rozmowie z dziennikarzem Alanem McDougallem, przeprowadzonej na początku lat 70. XX w., do hotelu przybyła o takiej porze, że dopiero rano mogła zobaczyć widok z okna. Był to wręcz pocztówkowy widok na ocean, na palmy przy brzegu, fale. Jednak gdy stanęła na balkonie i spojrzała w dół, zobaczyła obrzydliwy betonowy parking. Pomyślała: They paved paradise and put up parking lot (Zabetonowali raj i wybudowali plac parkingowy). I te słowa znalazły się w tekście piosenki.

Wersja Boba Dylana[edytuj | edytuj kod]

Big Yellow Taxi
Utwór Boba Dylana
z albumu Dylan
Wydany 16 listopada 1973
Nagrywany 4 czerwca 1970
Gatunek folk
Długość 2:12
Twórca Joni Mitchell
Producent Bob Johnston
Wydawnictwo Columbia Records

Muzyk zaaranżował utwór, nagrał go w czerwcu 1970 roku, który wydany został na albumie Dylan w listopadzie 1973 roku.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Piosenka ta została nagrana na 6 sesji w Columbia Studio E w Nowym Jorku 4 czerwca 1970 r. Oprócz niej nagrał Dylan wtedy jeszcze: albumowe „New Morning” i „Three Angels” oraz odrzucone „Bring Me Water” i „Tomorrow Is a Long Time”[8].

Wersja Dylana ma nieco zmienione słowa i w pełni zasługuje na miano odrzutu sesyjnego[9].

Dylan nigdy nie wykonywał tej ballady na koncertach.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

sesja szósta
  • Al Kooper – gitara, pianino, wokal
  • Charlie Daniels – gitara basowa
  • Ron Cornelius – gitara
  • Russ Kunkel – perkusja
  • Hilda Harris – chórki
  • Albertine Robinson – chórki
  • Maeretha Stewart – chórki

Inne wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Sugar Beats – Really Cool Songs (1973)
  • Monty AlexanderJamboree: Ivory and Steel (1988)
  • Amy GrantHouse of Love (1994)
  • Pinhead Gunpowder – Jump Salty (1994)

Przypisy

  1. Big Yellow Taxi by Joni Mitchell (ang.). secondhandsongs.com. [dostęp 2014-07-26].
  2. Big Yellow Taxi – Joni Mitchell – 1970 and 1975 (ang.). seventiesmusic.wordpress.com. [dostęp 2014-07-26].
  3. Go Set Charts (ang.). poparchives.com.au. [dostęp 2014-07-26].
  4. Albums and Singles for 'Big Yellow Taxi' (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2014-07-26].
  5. Dafydd Rees, Luke Crampton: Q ROCK stars encyclopedia. Londyn: Dorling Kindersley, 1999, s. 674. ISBN 0-7513-1113-8.
  6. Joni Mitchell (ang.). billboard.com. [dostęp 2014-07-26].
  7. Big Yellow Taxi (ang.). secondhandsongs.com. [dostęp 2014-07-26].
  8. Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 84
  9. Oliver Trager. Keys to the Rain. Str. 39

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]