Simple Twist of Fate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simple Twist of Fate
Utwór Boba Dylana
z albumu Blood on the Tracks
Wydany 17 stycznia 1975
Nagrywany 19 września 1974
Gatunek folk rock
Długość 4:18
Twórca Bob Dylan
Producent Bob Dylan
Wydawnictwo Columbia Records

Simple Twist of Fatepiosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego we wrześniu 1974 r., wydana na albumie Blood on the Tracks w styczniu 1975 r.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Piosenka ta została nagrana na czwartej sesji do albumu Blood on the Tracks 19 września 1974 r. w Columbia A & R Studios w Nowym Jorku. Została ona także wydana na koncertowych albumach Bob Dylan at Budokan i The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue oraz 3-dyskowej składance Dylan[1].

Piosenka ta, zapewne najsmutniejsza na albumie, jest także najbardziej minimalistycznym nagraniem płyty. Piosenka ostatecznie została nagrana w duecie z gitarzystą basowym Tonym Brownem.

Po raz pierwszy Dylan nagrał ten utwór na pierwszej sesji 16 września z towarzyszeniem całego zespołu. Niezadowolony z rezultatu i pragnąc uczynić utwór bardziej intymnym i osobistym, powtórnie nagrał tę kompozycję na sesji czwartej 19 września. Ta wersja została wydana na próbnym tłoczeniu albumu dokonanym prawdopodobnie 25 września i na ostatecznym wydaniu płyty.

Jak właściwie wszystkie piosenki albumu, tak i ta poświęcona jest rozpadzie miłosnego związku. Dylan-narrator wykazuje co prawda skruchę w końcowej części utworu, jednak równocześnie odwołuje się do działania losu czy też przeznaczenia. Los – tak jak zetknął kochanków – tak teraz ich rozdziela. Jest to ostatecznie samooszukiwanie się i uciekanie od odpowiedzialności[2].

Nastrój utworu jest podkreślany schodzącą progresją akordów i dźwiękami gitary basowej.

Dylan publicznie po raz pierwszy wykonał tę piosenkę 10 września 1975 r. w programie publicznej telewizji PBS „The World of John Hammond”. Było to tuż przed rozpoczęciem Rolling Thunder Revue. Dylan wykonywał później tę kompozycję właściwie każdego roku. Szczególnie interesujące wersje pochodzą z koncertów w 1981 r., a zapewne najmniej ciekawe z 1978 r. Wykonywał wtedy piosenkę tak szybko, że straciła ona swój specyficzny nastrój oraz szybkie tempo zmusiło Dylana do opuszczania niektórych słów[2].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Sesja 4

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy

Wykonania piosenki przez innych artystów[edytuj | edytuj kod]

  • Joan BaezDiamonds and Rust (1975)
  • Jerry GarciaJerry Garcia Band (1991)
  • Judy CollinsJudy Sings Dylan... Just Like a Woman (1993)
  • Concrete Blonde – Still in Hollywood (1994)
  • Steve GibbonsThe Dylan Project (1998)
  • Jimmy LaFave – Trail (1999)
  • Gerard Quintana and Jordi Batiste – Els Miralls de Dylan (1999)
  • Andy Hill – It Takes a Lot to Laugh (2000)
  • Rich Lerner and the Groove – Cover Down (2000)
  • The Robins – The Robins Sing Dylan (2000)
  • Gerry Murphy – Gerry Murphy Sings Bob Dylan (2001)
  • Mary Lee's Corvette – Blood on the Tracks (2002)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 94
  2. a b Oliver Trager. Keys to the Rain. Str. 562

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 1994 ​ISBN 0-7119-3555-6
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]