Hard Rain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hard Rain
Album koncertowy Boba Dylana
Wydany 13 września 1976
Nagrywany 16 maja i 23 maja 1976
Gatunek rock
Długość 51:06
Wydawnictwo Columbia
Producent Don DeVito, Bob Dylan
Oceny
Album po albumie

Hard Rain – koncertowy album nagrany przez Boba Dylana wiosną 1976 r. podczas tournée Rolling Thunder Revue oraz wydany we wrześniu 1976 r.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Jak wspomina Robertson, idea podobnego w założeniach tournée zakiełkowała w głowie Dylana jeszcze w 1974 r., podczas pierwszego po ośmiu latach tournée artysty z The Band. Chciał po prostu podróżować pociągiem i utworzyć coś na wzór taboru cygańskiego i happeningu. Koncerty miały być otwarte, aby zjawiali by się w tej grupie różni ludzie, którzy robiliby różne rzeczy w różnym czasie.

Ostateczna idea skrystalizowała się wiosną 1975 r., gdy Dylan był na Korsyce. Być może przyczyniło się do tego także to raczej sztywne, odpersonalizowane i niezbyt porywające poprzednie tournée. Ostatecznie pociąg zastąpiono karawaną samochodów, autami-domkami kempingowymi, autobusami itp.

Na tydzień w miejscu, gdzie zaplanowano koncert, pojawiali się ludzie z ulotkami reklamującymi występ. Wynajmowano salę pod przybranym nazwiskiem i nocą przed koncertem pojawiała się kawalkada samochodów z artystami i wszystkimi, którzy do nich dołączyli. Odbywał się koncert i natychmiast po jego zakończeniu trupa wyruszała dalej. Muzycy zmieniali się, gdyż przecież wszyscy mieli swoje harmonogramy, ale przybywali inni, którzy akurat mieli czas.

Dylan chciał koniecznie nadać tej turze koncertowej jakąś tajemniczą nazwę i zdaje się, że najpierw myślał o Montezuma Revue. Ale pod koniec października 1975, gdy grupa miała wyruszyć z Nowego Jorku, artysta wprowadził nazwę Rolling Thunder Revue.

Główna teoria wyjaśniająca nazwę wywodzi ją od indiańskiego szamana o tym właśnie nazwisku. Inna znajduje wyjaśnienie w nazwie operacji bombardowania Kambodży. Te podejrzenia jeszcze się umocniły, gdy Bob Neuwirth (stary przyjaciel Dylana) pokazał się w koszulce z nadrukiem Guam. A właśnie z tej wyspy startowały samoloty do bombardowań. Sam Dylan podaje jednak inne, trzecie, objaśnienie nazwy (nie ma to jak dobra tajemnica i kilka śladów!). Otóż siedział on przed domem rozmyślając o nadchodzącym torunée, gdy nagle popatrzył w niebo (...): i usłyszałem bum! A potem bum, bum, bum, bum przetoczyło się od zachodu na wschód. Więc doszedłem do wniosku, że to powinna być ta nazwa. Ale i do tego można się przyczepić, bowiem Dylan był wtedy najpewniej w Malibu i McGuinn był przekonany, że to po prostu były startujące samoloty wojskowe z pobliskiej bazy lotniczej Vanderburg i nazwa tournée powinna brzmieć Sonic Boom Jet Revue.

Potem okazało się, że fraza rolling thunder w języku Indian znaczy tyle, co mówić prawdę, z czego oczywiście Dylan był niezmiernie zadowolony...

Pierwsze tournée Rolling Thunder Revue rozpoczęło się 30 października 1975 r. i zakończyło się 8 grudnia tego samego roku koncertem Night of the Hurricane w Madison Square Garden w Nowym Jorku.

Drugie tournée pod tą nazwą, z którego zestawiono album Hard Rain, rozpoczęło się 18 kwietnia 1976 r. i zakończyło 25 maja tego samego roku.

Album[edytuj | edytuj kod]

Album Hard Rain nie otrzymał dobrych ocen od krytyków. Poniekąd słusznie, gdyż drugie tournée nie dorównywało pierwszemu. Przede wszystkim zauważano zmniejszający się z koncertu na koncert zasób energii, a album został zestawiony z nagrań pochodzących z końcowej fazy tury koncertowej. Jednak wydaje się, że z biegiem czasu płyta podoba się coraz bardziej coraz większej ilości słuchaczy.

Wydanie albumu zbiegło się przypadkowo ze specjalnym programem TV NBC prezentującym pięć piosenek nagranych 23 maja w Fort Collins w Kolorado, cztery z 16 maja z Fort Worth z Teksasie oraz fragment "Knockin' on Heaven's Door". Pięć utworów z tego zestawu jest z Joan Baez, której jednak nie ma na płycie – zapewne z przyczyn kontraktowych[1].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

1. Maggie's Farm 5:23
2. One Too Many Mornings 3:47
3. Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again 6:01
4. Oh, Sister 4:08
5. Lay Lady Lay 5:47
6. Shelter from the Storm 5:29
7. You're a Big Girl Now 7:01
8. I Threw It All Away 3:18
9. Idiot Wind 10:12
51:06

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – Don DeVito, Bob Dylan
  • Miejsce i data nagrań –
  1. Tarrant County Convention Center Arena w Fort Worth w Teksasie, 16 maja 1976 r. (21 koncert tournée) [3, 4, 5, 8]
  2. Hughes Stadium na Stanowym Uniwersytecie Kolorado w Fort Collins, Kolorado, 23 maja 1976 r. (24 koncert tournée [1, 2, 6, 7, 9]
  • Inżynier nagrywający – Don Meehan
  • Inżynier miksujący – Don Meehan
  • Szef przeglądania taśm – Lou Waxman
  • Czas – 51 min. 06 sek.
  • Fotografia na okładce – Ken Regan – Camera 5
  • Projekt okładki – Paula Scher
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – PC 34349
  • Data wydania – 13 września 1976 r.
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 34349
  • Rok wznowienia – 1990

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1976 Billboard USA. Albumy popowe 17
1976 Melody Maker WB. Albumy popowe 3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Str. 82

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, [Brak miejsca wydania] 1994 ​ISBN 0-7119-3555-6
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ​ISBN 0-8230-7974-0