Bob Dylan's Blues

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bob Dylan's Blues
Utwór Boba Dylana
z albumu The Freewheelin' Bob Dylan
Wydany 27 maja 1963
Nagrywany 9 lipca 1962
Gatunek Blues
Długość 2:23
Twórca Bob Dylan
Producent John Hammond
Wydawnictwo Columbia Records

Bob Dylan's Blues – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w lipcu 1962 r. i wydana na drugim albumie The Freewheelin' Bob Dylan w maju 1963 r.

Historia i tematyka utworu[edytuj | edytuj kod]

Clinton Helin jako datę sesji, podczas której został nagrany ten utwór, podaje 9 lipca 1962 r., natomiast Paul Williams podaje 6 grudnia tego samego roku. Bardziej prawdopodobna wydaje się data podana przez Heylina; potwierdzają to spisy utworów nagranych na poszczególnych sesjach.

Z wypowiedzi Dylana (cytowanych przez Nata Hentoffa w jego tekście z okładki albumu) wynika, że utwór został skomponowany spontanicznie; najpierw pojawiła się idea, a potem "czułem, co jest dalej. Najlepiej mogę to opisać tak, że to jest w coś w rodzaju kroczenia po chodniku. Patrzysz i idziesz".

Utwór utrzymany jest w tonacji dość żartobliwej i zawiera złośliwy wstęp, w którym Dylan mówi, że utwór ten nie powstał w Tin Pan Alley, gdzie tworzy się obecnie utwory folkowe, ale "gdzieś tam" w Stanach Zjednoczonych.

Mimo użycia w tytule słowa blues, kompozycja ta nie jest oczywiście bluesem.

Piosenka była wykonywana bardzo rzadko. Istnieją właściwie tylko trzy jej nagrania: najwcześniejsze studyjne do albumu, w lutym 1963 r. Dylan nagrał ją w studiu radia WBAI w Nowym Jorku dla programu "Skip Weshner Show" oraz w kwietniu dla swojego wydawcy Witmark Music.

Oliver Trager podaje także informację, że Dylan wykonał ją podczas występów w klubie "The Bear" (24 kwietnia lub 2 maja) w Chicago, jednak spis utworów nie potwierdza tego. W spisie jest "Bob Dylan's Dream".

Jest to jeden z pierwszych utworów Dylana, w których podejmuje on grę z tradycją, ustalonymi pojęciami i amerykańskimi ikonami. W humorystyczny sposób zmienia perspektywę, miesza wszystko ze sobą, tworząc nonsensowną historyjkę. Jednak utwór, który początkowo angażuje takie postacie jak Lone Ranger i Tonto pod koniec staje się bardziej osobisty.

W pewien sposób piosenka ta była odskocznią od poważnych tematów narzucanych przez inne utwory z albumu i dawała chwilę relaksacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 ​ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]