Dana International

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dana International
(דנה אינטרנשיונל)
Ilustracja
Dana International (2016)
Imię i nazwisko Szaron Kohen
(wcześniej: Jaron Kohen)
Pseudonim Dana International
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1972
Tel Awiw, Izrael
Gatunki dance, pop, trance, etno
Zawód piosenkarka, kompozytorka
Aktywność od 1992
Wydawnictwo Hed Arzi Music
Współpracownicy
Offer Nissim
Strona internetowa

Dana International (hebr. דנה אינטרנשיונל), właśc. Szaron Kohen (hebr. שרון כהן) (ur. 2 lutego 1972 w Tel Awiwie jako Jaron Kohen (hebr. ירון כהן[1]) – izraelska piosenkarka, laureatka 43. Konkursu Piosenki Eurowizji (1998).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Jest drugim z trójki dzieci jemeńskich Żydów[2]. W dzieciństwie uczęszczała do szkoły muzycznej w Tel Awiwie. W wieku 11 lat zobaczyła występ legendarnej izraelskiej piosenkarki Ofry Hazy podczas 28. Konkursu Piosenki Eurowizji, co pobudziło w niej chęć bycia piosenkarką. W wieku 13 lat zaczęła odwiedzać stołeczne kluby oraz odkryła, że jest transseksualistką. W 1993 poddała się operacji zmiany płci w Londynie i oficjalnie zmieniła imię na Szaron[3].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Do 1998: Początki i pierwsze albumy[edytuj | edytuj kod]

W wieku 16 lat zarabiała na życie, występując w klubach nocnych jako drag queen. Podczas jednego z występów w 1988 poznała izraelskiego DJa Offera Nissima, który zaproponował jej występ w swoim show. Zadebiutowała występem pod pseudonimem Saida Sultana w programie scenicznym Le La Lu. Z czasem zmieniła pseudonim na Dana International. Po przejściu operacji zmiany płci w 1993 wydała swój debiutancki album, zatytułowany Danna International. Płytę wydano w kilku krajach, m.in. w Grecji i Egipcie[4]. W 1994 wydała swój drugi album, zatytułowany Umpatampa[5], który osiągnął status platynowej płyty w kraju. W tym samym roku piosenkarka została okrzyknięta Artystką roku w Izraelu[6].

W 1995 z piosenką „Layla Tov, Europa” wzięła udział w krajowych selekcjach eurowizyjnych Kdam do 40.Konkursu Piosenki Eurowizji. W finale selekcji zajęła drugie miejsce[7][8]. W 1997 wydała trzeci album studyjny, zatytułowany Maganuna[7], który zyskał status złotej płyty[6]. W tym samym roku podjęła współpracę z Eranem Zurem, z którym nagrała utwór „Shir Kdam-Shnati (Sex Acher)” na jego płytę Ata Havera Sheli[9].

1998–1999: Konkurs Piosenki Eurowizji i album Free[edytuj | edytuj kod]

Dana International podczas występu na ceremonii Miss Israel 1998

W 1998 została wybrana wewnętrznie przez krajową stację publiczną na reprezentantkę Izraela z piosenką „Diva” podczas 43. Konkursu Piosenki Eurowizji w Birmingham[10]. Wybór na reprezentantkę kraju zostało skrytykowany przez środowiska ortodoksyjnych Żydów i konserwatystów, które nie zgadzały się na wysłanie transseksualistki na konkurs. W maju Dana International wystąpiła w finale i zajęła w nim pierwsze miejsce po zdobyciu 172 punktów, w tym maksymalnej liczby 12 punktów od Francji, Malty i Portugalii[11]. Podczas występu koncertowego wystąpiła w srebrnej sukni projektu Galit Levy, zaś nagrodę odebrała w czarnej kreacji Jean-Paul Gaultiera[12][13][14][15].

W 1999 wystąpiła z piosenką „FreeSteviego Wondera w przerwie interwałowej w finale 44. Konkursu Piosenki Eurowizji. W finale wręczyła statuetkę dla laureatki konkursu, Charlotte Nilsson, a w trakcie przekazywania nagrody zasymulowała upadek, czym wywołała skandal[16]. W tym samym roku wydała swój kolejny album studyjny, zatytułowany Free, na której znalazł się m.in. przebój „Diva”[17]. W 2000 album ukazał się na japońskim rynku muzycznym (jako ディーヴァ)[18], premierę miał również film dokumentarny o życiu Dany International – Lady D[19][20]. Kilka miesięcy później piosenkarka wydała album, zatytułowany Yoter ve yoter (More and More)[21].

2001–2006: Rozprawa sądowa i kolejne albumy[edytuj | edytuj kod]

Na początku kwietnia 2001 wygrała sprawę sądową skierowaną przeciwko sieci komórkowej Bezeq, która bezprawnie wykorzystała jej wizerunek w kampanii reklamowej[22][23]. W 2003 sąd przyznał piosenkarce wyłączne prawa autorskie do jej eurowizyjnego wizerunku[24].

W 2002 wydała kolejny album[25] HaHalom HaEfshari[7]. W kolejnym roku udostępniła w sklepach składankę ośmiu płyt zawierających wszystkie single z The Possible Dream i nową, utrzymaną w stylu house wersję przeboju „Cinque Milla” – „A.lo.ra.lo.la”. W 2003 została zaproszona do udziału w projekcie braci Gibb „Gotta Get a Message to You”, na którym wykonała cover utworu Barbry StreisandWoman in Love[26].

W 2005 wystąpiła podczas koncertu Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Kopenhadze z okazji 50-lecia konkursu. Z utworem „Diva” zajęła 13. miejsce w plebiscycie na najlepszy utwór w historii Eurowizji[27]. Podczas koncertu wykonała również utwór „Parlez-vous Francais?Baccary, z którym duet reprezentował Luksemburg podczas konkursu w 1978[28].

2006–2011: Nowy album i ponowny start w Konkursie Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

Dana International podczas pobytu w Polsce, 2007

W marcu 2007 wydała singiel „HaKol LeTova” zapowiadający jej nowy album[7]. Drugim singlem z płyty została piosenka „Love Boy”, która była najczęściej granym utworem dekady w izraelskich rozgłośniach radiowych[29][30]. Kilka miesięcy później piosenkarka wydała album, zatytułowany Hakol ze letova, który promowany był również przez single „At Muhana”, „Seret Hodi” (nagrany w duecie z Idanem Yanivm) i „Yom Huledet”[31][7].

Pod koniec lutego 2008 napisała i skomponowała piosenkę „Ke’ilu kan”, z którą Boaz Mauda wygrał krajowe eliminacje eurowizyjne Kdam 2008[32] i reprezentował Izrael w 53. Konkursie Piosenki Eurowizji w Belgradzie[33], zajmując 9. miejsce w finale[34]. W tym samym roku Dana International dołączyła do komisji sędziowskiej 7. edycji programu Kokhav nolad, izraelskiej wersji formatu Idol[35].

W lutym 2011 z piosenką „Ding Dong” została zakwalifikowana do finału Kdam 2011[36][37][38]. 8 marca wygrała finał eliminacji eurowizyjny, zostając reprezentantką Izraela w 56. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Düsseldorfie[39][40][41][42]. Przed występem w konkursie zorganizowała konkurs na jej sceniczną kreację wyłonioną spośród ośmiu projektów Jean-Paul Gaultiera[43][44][45][46]. 12 maja wystąpiła w drugim półfinale konkursu[47] i zajęła 15. miejsce, nie zdobywając awansu do finału[48]. Została tym samym pierwszą laureatką Eurowizji, która tego dokonała[49].

Od 2012: Kolejne nagrania[edytuj | edytuj kod]

W 2013, po dwóch latach przerwy, wydała dwa nowe single: „Ma La'asot” i „Loca”[50]. 31 marca 2015 wystąpiła gościnnie podczas specjalnego koncertu jubileuszowego Eurovision Song Contest’s Greatest Hits organizowanego w Londynie z okazji 60-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie widowiska zaprezentowała utwór „Diva” oraz „Waterloo” wraz z pozostałymi uczestnikami koncertu[51].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Album Gatunek Sprzedaż Certyfikat IFPI
1993 Danna International
  • Pierwszy studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
pop 20 000 Złoto[52]
1994 Umpatampa
  • Drugi studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
pop 50 000 Platyna[52]
1996 Maganuna
  • Trzeci studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
pop, trance, dance 30 000 Złoto[52]
1998 Diva Ha-osef
  • Czwarty studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
dance, pop 600 000 5x platyna[52]
1998 The Album
  • Piąty studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Europa
pop, dance 400 000 3x platyna[52]
1999 Free pop, dance 300 000 2x platyna[52]
2001 More & More
  • Siódmy studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
pop 35 000 Złoto[52]
2002 The Possible Dream
  • Ósmy studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
pop, dance 50 000 Platyna[52]
2007 All Is for Good
  • Dziewiąty studyjny album
  • Format: CD
  • Wydany: Izrael
pop, dance 100 000 3x platyna[52]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dana International (ang.). [dostęp 2009-09-18].
  2. Dana International - A Star Online (pol.). [dostęp 2017-03-20].
  3. Her true story (ang.). [dostęp 2009-09-18].
  4. Thomas Peele: Queer popular culture: literature, media, film, and television. [dostęp 2013-01-19].
  5. John Shepherd: Continuum encyclopedia of popular music of the world. 2005. [dostęp 2013-01-19].
  6. a b DANA INTERNATIONAL. [dostęp 2013-01-19].
  7. a b c d e Glen Webb: Return of the Diva for Israel (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-04-22. [dostęp 2013-10-11].
  8. Lee Walzer: Between Sodom and Eden: a gay journey through today's changing Israel. 2000-04-15. [dostęp 2013-01-19].
  9. Richard Middleton: Voicing the popular: on the subjects of popular music. [dostęp 2013-01-19].
  10. About Dana International (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-11].
  11. Eurovision Song Contest 1998 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-11].
  12. Glen Webb: Diva Dana reveals the Gaultier dress (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-07. [dostęp 2013-10-11].
  13. John Lucas: Viva la Diva! (ang.). 2011-02-08. [dostęp 2013-01-19].
  14. Fun Trivia: E : Eurovision Song Contest. [dostęp 2013-01-19].
  15. Itamar Barak: Israel: Dana International meets Gaultier (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-04-26. [dostęp 2013-10-12].
  16. Eurovision Song Contest 1999 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-11].
  17. Free by Dana International (ang.). W: iTunes [on-line]. www.itunes.apple.com. [dostęp 2013-10-11].
  18. Dana International – Free (ang.). W: Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2013-10-11].
  19. Dana International – Lady D – A Documentary Film – Part 1 2001 (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2013-10-11].
  20. Dana International – Lady D – A Documentary Film – Part 2 2001 (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2013-10-11].
  21. Discography (ang.). www.danainternational1.com. [dostęp 2013-10-11].
  22. Dana International sues Bezeq Int'l over ad campaign (ang.). www.home.online.no, 2001-04-06. [dostęp 2015-01-22].
  23. Assaf Bergerfreund: Dana International wins right to file suit (ang.). www.haaretz.com, 2001-10-08. [dostęp 2015-01-22].
  24. Itamar Barak: Israeli court confirmed Dana's trade mark (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-01-13. [dostęp 2015-01-22].
  25. Itamar Barak: 8th album for Dana International soon (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-11-28. [dostęp 2014-07-21].
  26. Dana International's Woman in Love cover of Barbra Streisand's Woman in Love (ang.). W: Who Sampled [on-line]. www.whosampled.com. [dostęp 2013-10-11].
  27. Congratulations (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-11].
  28. Eurovision Song Contest 1978 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-11].
  29. Itamar Barak: Watch Dana International's new video (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2007-08-01. [dostęp 2013-10-11].
  30. Itamar Barak: Dana International conquers Israeli radio again (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2007-06-26. [dostęp 2013-10-11].
  31. Itamar Barak: Listen to Dana International's new song (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2007-03-27. [dostęp 2013-10-11].
  32. Sietse Bakker: Dana International writes for 2008 Israeli singer (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2008-01-23. [dostęp 2013-10-11].
  33. Sietse Bakker: Boaz Mauda sings Ke'ilo Kan (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2008-02-26. [dostęp 2013-10-11].
  34. Eurovision Song Contest 2008 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-11].
  35. Nathan Burstein: Gender Bender: Israel’s Next ‘Idol’ Judge (ang.). W: Forward [on-line]. www.forward.com, 2009-04-08. [dostęp 2013-01-19].
  36. Jarmo Siim: Confirmed: Dana International makes Eurovision comeback (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-02-08. [dostęp 2013-10-11].
  37. Karol Nowakowski: Drugi raz Dany? (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-01-26. [dostęp 2013-01-19].
  38. Karol Nowakowski: Kdam powrotów (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-02-23. [dostęp 2013-01-19].
  39. Gustav Dahlander: Tonight: Eurovision national final in Israel (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-03-08. [dostęp 2013-10-11].
  40. Gustav Dahlander: Israel has decided – Dana International to Eurovision! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-03-08. [dostęp 2013-10-11].
  41. Colin Robertson: Dana on Euro trail (ang.). W: The Sun [on-line]. www.thesun.co.uk, 2011-03-10. [dostęp 2013-01-19].
  42. Karol Pawelec: Ding Dong, czyli wielki powrót izraelskiej Divy? (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-03-09. [dostęp 2013-01-19].
  43. Karol Nowakowski: Wybieramy sukienkę dla Dany (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-03-28. [dostęp 2013-10-12].
  44. ESC 2011 – Dana International meeting Jean Paul Gaultier. [dostęp 2013-01-19].
  45. Karol Nowakowski: Dana zaprezentowała sukienkę (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-05-03. [dostęp 2013-10-12].
  46. Glen Webb: Diva Dana reveals the Gaultier dress (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-07. [dostęp 2013-01-19].
  47. Jarmo Siim: Results of the Semi-Final Allocation Draw (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-01-17. [dostęp 2013-01-19].
  48. Eurovision Song Contest 2011 Results (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-12].
  49. Dariusz Sułek: Azerbejdżan triumfuje!!! (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-05-15. [dostęp 2013-10-12].
  50. Sanjay (Sergio) Jiandani: Israel: Dana International goes Loca for Tel Aviv's 2013 Gay Pride (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2011-05-31. [dostęp 2013-10-11].
  51. Eurovision's Greatest Hits – full line-up revealed! (ang.). W: BBC [on-line]. www.bbc.co.uk, 2015-02-06. [dostęp 2015-04-05].
  52. a b c d e f g h i Dana's Bio. [dostęp 2013-01-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]