Dzienniki gwiazdowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dzienniki gwiazdowe – cykl opowiadań Stanisława Lema. Pierwsze odcinki Dzienników gwiazdowych datują się na początek lat pięćdziesiątych, ostatnie opowiadanie - Ostatnia podróż Ijona Tichego - powstało w 1999. Kontynuacją cyklu są powieści Wizja lokalna (1982) i Pokój na Ziemi (1987).

Podróż dwudziesta szósta i ostatnia, będąca aluzją do zimnej wojny, ukazała się jedynie w zbiorach Sezam i inne opowiadania (1954) i Dzienniki gwiazdowe (1957). Brak jej we wszystkich późniejszych wydaniach. Ostatnia podróż Ijona Tichego nie doczekała się natomiast wydania książkowego i ukazała się jedynie w polskiej edycji "Playboya".

W pierwszym wydaniu Dzienników gwiazdowych (1957) pojawiły się również po raz pierwszy trzy opowiadania nie związane bezpośrednio z Ijonem Tichym: Czy pan istnieje, Mr Jones?, Szczur w labiryncie oraz Koniec świata o ósmej (Bajka amerykańska).

Bohater cyklu to kosmiczny podróżnik Ijon Tichy. Niewiele wiadomo o jego przeszłości (poza anegdotycznymi szczegółami dotyczącymi przeszłości jego rodziny, jego narodzin i nazwiska). W domu (na Ziemi) bywa rzadko, większość czasu spędzając w podróżach.

Określenie Dzienniki gwiazdowe tyczy się właściwie podróży Ijona Tichego (Podróże Ijona Tichego), ewentualnie jego wspomnienia (Ze wspomnień Ijona Tichego). Jednak można zakwalifikować do Dzienników..., jako cyklu, wszystkie dzieła traktujące o Tichym i jego wszechświecie.

W 2013 imieniem Tichego nazwano planetoidę (343000) Ijontichy.

Utwory[edytuj]

Podróże Ijona Tichego[edytuj]

Ze wspomnień Ijona Tichego[edytuj]

Powieści[edytuj]

Ekranizacje[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]