Przekładaniec (film 1968)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy filmu z 1968 roku. Zobacz też: inne znaczenia.
Przekładaniec
Gatunek komedia science fiction
Data premiery 17 marca 1968
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 35 min
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Stanisław Lem (scenariusz specjalny na podstawie opowiadania Czy pan istnieje Mr Jones?)
Główne role Bogumił Kobiela
Ryszard Filipski
Anna Prucnal
Jerzy Zelnik
Piotr Wysocki
Niebiesko-Czarni
Muzyka Andrzej Markowski
Zdjęcia Wiesław Zdort
Scenografia Teresa Barska
Kostiumy Barbara Hoff
Montaż Halina Prugar-Ketling
Produkcja Zespół Filmowy Kamera
Nagrody
Andrzej Wajda – „Złoty Ekran” (1968)
Międzynarodowy Festiwal Filmów Fantastycznych w Sitges – medal specjalny (1970)

Przekładanieckomedia science fiction z 1968 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy ze scenariuszem Stanisława Lema, opartym na jego wcześniejszym scenariuszu Czy pan istnieje, Mr Jones?. Futurystyczne kostiumy zaprojektowała Barbara Hoff, muzyka ilustracyjna była zaś dziełem Andrzeja Markowskiego.

Scenariusz opublikowany został w książkach Stanisława Lema Bezsenność i Przekładaniec.

W roku 1969 na podstawie tego samego scenariusza Lema zrealizowano również odcinek brytyjskiego teatru telewizji BBC Thirty-Minute Theatre, zatytułowany Roly Poly. Niestety odcinek ten nie zachował się w archiwum BBC[1].

Opis fabuły[edytuj]

Odnoszący sukcesy kierowca rajdowy Richard Fox ciągle ulega groźnym wypadkom. Może jednak dalej uprawiać sport dzięki genialnemu doktorowi Burtonowi, który przeszczepia Foksowi na miejsce uszkodzonych części ciała narządy od ofiar jego własnych karamboli. Sprawę komplikuje fakt, że Fox zdaje się przejmować cząstki osobowości od dawców, wśród których jest zarówno kobieta, jak i pies. Prawnie rzecz wikła się jeszcze bardziej, gdy wskutek pecha, rajdowca nie stać na zapłatę rachunków medycznych oraz gdy po jednym z wypadków dawcą zostaje jego własny brat, który był jego pilotem. Pojawia się także kwestia wypłaty ubezpieczenia. Wdowa po bracie mówi jeśli to Richard to niech odda pieniądze z ubezpieczenia, a jeśli to mój mąż niech wraca do domu. Wdowa ginie w kolejnym wypadku. Akcja toczy się wokół pytania, ile jeszcze jest Richarda Foxa w Richardzie Foxie oraz jaka jest jego właściwa osobowość prawna. W zakończeniu w ciele złożonym z różnych przeszczepów z Richarda pozostaje tylko twarz, mózg przeszczepiony został od jego nowego pilota, który także zginął.

Film ten, jako jedna z niewielu adaptacji dzieł Lema, spotkał się z pozytywną recenzją samego pisarza[2], na co wpływ miał zapewne jego własny udział w pisaniu scenariusza. W sierpniu 1968 w liście do reżysera Andrzeja Wajdy Lem m.in. chwalił scenografię, grę aktorską i jedynie wyrażał wątpliwość, czy szybkie tempo nie utrudni odbioru dzieła przeciętnemu widzowi, ale dodał, że nie może tego osądzać, bo znał scenariusz[3].

Obsada[edytuj]

Dubbing[edytuj]

W filmie głos podkładali także inni polscy aktorzy:

Przypisy

  1. "Missing or incomplete episodes for programme THIRTY MINUTE THEATRE"
  2. „[...] Przekładaniec” Wajdy z Kobielą w roli głównej, zupełnie mnie satysfakcjonuje. [...]” Stanisław Bereś, Stanisław Lem: Tako Rzecze... Lem: Ze Stanisławem Lemem Rozmawia Stanisław Bereś. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2002. ISBN 83-08-03245-1.
  3. Andrzej Wajda: Przekładaniec. wajda.pl, 1996. [dostęp 2009-02-13].

Linki zewnętrzne[edytuj]