John Hasbrouck van Vleck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Hasbrouck van Vleck
Ilustracja
John H. van Vleck w roku 1974
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1899
Middletown
Data i miejsce śmierci 27 października 1980
Cambridge
Zawód, zajęcie fizyk
Odznaczenia
Narodowy Medal Nauki (USA)
J.H. van Vleck na VI Kongresie Solvaya, poświęconym fizyce (Bruksela 1930)

John Hasbrouck van Vleck (ur. 13 marca 1899 w Middletown, zm. 27 października 1980 w Cambridge) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki za fundamentalne badania teoretyczne struktury elektronowej układów magnetycznych i nieuporządkowanych[1].

Urodził się w Middletown w stanie Connecticut. Na tamtejszym Wesleyan University pracował jego dziadek, astronom John Monroe Van Vleck, i ojciec, matematyk Edward Burr Van Vleck. Od roku 1906 mieszkał w Madison, gdzie jego ojciec objął stanowisko profesora na University of Wisconsin-Madison. Na tej uczelni w roku 1920 John van Vleck ukończył studia. W roku 1922 uzyskał stopień doktora na Harvardzie[1][2].

Pracował na University of Minnesota, University of Wisconsin–Madison oraz na Harvardzie. Zajmował się kwantowymi podstawami magnetyzmu. Był jednym z autorów teorii pola krystalicznego[1][2].

Nagrodę Nobla za fundamentalne badania teoretyczne struktury elektronowej układów magnetycznych i nieuporządkowanych otrzymał w roku 1977 wraz z Philipem Andersonem i Nevillem Mottem[1][2].

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d John H. van Vleck - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1977 > Philip W. Anderson, Sir Nevill F. Mott, John H. van Vleck [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-06]., Biographical, Nobel Lecture, December 8, 1977, Quantum Mechanics The Key to Understanding Magnetism
  2. a b c P.W. Anderson: John Hasbrouck van Vleck (1788-1980) (ang.). W: A Biographical Memoir [on-line]. National Academy of Science, 1987. [dostęp 2014-02-06].