Bath

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bath
Ilustracja
Most Pulteney
Państwo

 Wielka Brytania

Kraj

 Anglia

Region

South West

Hrabstwo ceremonialne

Somerset

Unitary authority

Bath and North East Somerset

Powierzchnia

29 km²

Wysokość

5–230 m n.p.m.

Populacja (2021)
• liczba ludności


94 080[1]

Nr kierunkowy

01225

Kod pocztowy

BA1, BA2

Położenie na mapie Somersetu
Mapa konturowa Somersetu, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Bath”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Bath”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole znajduje się punkt z opisem „Bath”
Ziemia51°22′44″N 2°21′57″W/51,378889 -2,365833
Strona internetowa
Miasto Bath[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Państwo

 Wielka Brytania

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

I, II, IV

Numer ref.

428

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

1987
na 11. sesji

Bathmiasto w Anglii, w hrabstwie Somerset, położone 159 km na zachód od Londynu i 21 km na wschód od Bristolu. Miasto posiada status city, nadany przez królową Elżbietę I w roku 1590. W roku 1889 uzyskało status gminy miejskiej, od roku 1996 jest centrum administracyjnym jednostki autonomicznej Bath and North East Somerset.

Miasto położone jest w dolinie rzeki Avon, w miejscu, gdzie występowały naturalne wody geotermalne. Kolonizatorzy rzymscy wybudowali tu łaźnie i świątynię i nazwali to miejsce Aqua Sulis. W roku 973 w Bath koronowano na króla Anglii Edgara. Za czasów georgiańskich miasto stało się popularnym ośrodkiem wypoczynkowym. Z tego okresu pochodzi wiele budowli w stylu epoki.

Bath uzyskało status miejsca dziedzictwa światowego w roku 1987. Obecnie jest centrum kulturalnym, uniwersyteckim i turystycznym, które rocznie odwiedza ok. 3 800 000 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone na Półwyspie Libraryjskim, w pobliżu jedynych naturalnych źródeł geotermalnych w Wielkiej Brytanii. Pierwszy raz w dokumentach wzmiankowane jest jako rzymskie uzdrowisko, jednak istnieją poszlaki pozwalające stwierdzić, że Bath powstało wcześniej. Wierzono, iż woda mineralna z Bath jest lekarstwem na rozmaite przypadłości.

Od 1702 roku działał tam brytyjski arbiter elegancji Richard Beau Nash, który uczynił Bath najmodniejszym miastem w Wielkiej Brytanii. W latach 1801–1806 mieszkała w Bath Jane Austen; w tym mieście dzieje się akcja jej dwóch powieści: Opactwo Northanger i Perswazje.

Dzisiejsze Bath zajmuje powierzchnię 29 km² i liczy około 89 000 mieszkańców[2].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W mieście rozwinął się przemysł poligraficzny oraz odzieżowy[3].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W Bath istnieją rzymskie łaźnie, opactwo Bath Abbey, Most Pulteney oraz ogród angielski Prior Park Landscape Garden zaprojektowany przez poetę Alexandra Pope’a. Znajdują się tutaj także przedstawiciele architektury georgiańskiej: Royal Crescent wybudowany w latach 1767–1774, okrągły ciąg budynków o długości 200 metrów zwany The Circus oraz Assembly Rooms, których projektantami byli John Wood starszy oraz John Wood młodszy[4].

Bath City F.C.[edytuj | edytuj kod]

W 1889 w mieście został założony klub piłkarski Bath City F.C.[5] W latach 1986–1988, 1990–1997 i 2010–2012 uczestniczył w rozgrywkach Conference National, stanowiących piąty poziom ligowy w Anglii[6].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Ludzie związani z miastem[edytuj | edytuj kod]

Mieszkanką miasta była Jane Austen. Akcja dwóch jej książek (Opactwo Northanger i Perswazje) rozgrywa się w owym mieście, a pojawia się ono w każdej książce Austen. Mieszkańcem Bath jest również Nicolas Cage. W mieście został założony, przez mieszkających tu w tym okresie Rolanda Orzabala i Curta Smitha, nowofalowy zespół muzyczny Tears for Fears. Innym znanym mieszkańcem Bath jest videobloger Charlie McDonnell.

O mieście[edytuj | edytuj kod]

Bath jest miastem, w którym rozgrywa się akcja książek Petera Loveseya (powieści kryminalne).

Pod koniec 2017 opublikowano studium wykonalności dotyczące budowy linii tramwajowej, które wykazało zasadność dla realizacji tego typu projektu[7].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Civitas Renaissance[edytuj | edytuj kod]

Bath należy do przedsięwzięcia Civitas Renaissance (w ramach europejskiej inicjatywy CIVITAS)[8], zrzeszającego miasta promujące alternatywne formy transportu miejskiego w celu zmniejszenia uciążliwości ruchu drogowego w turystycznych i historycznych miejscowościach, a także ze względu na ochronę środowiska. Oprócz Bath miastami uczestniczącymi w przedsięwzięciu są:

Polonia[edytuj | edytuj kod]

  • Integracyjna Szkoła Sobotnia im. Fryderyka Chopina
  • Polska Szkoła Sobotnia im. Jana Pawła II[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Figure 1: Explore population characteristics of individual BUAs, www.ons.gov.uk [dostęp 2023-08-18] (ang.).
  2. Census 2011 – Ward Profiles | Bathnes, www.bathnes.gov.uk [dostęp 2021-04-18].
  3. Bath, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-06-02].
  4. Bath znaczy coś więcej niż łaźnia | Tomasz Merwiński, merwinski.pl [dostęp 2018-02-18] (pol.).
  5. Bath City. footballdatabase.eu. [dostęp 2023-12-28]. (ang.).
  6. Bath City. national-football-teams.com. [dostęp 2023-12-28]. (ang.).
  7. Tomasz Kościelny „Kolejne brytyjskie miasto chce tramwaju” Transport Publiczny 28 stycznia 2018.
  8. Civitas Renaissance. [dostęp 2009-10-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-13)].
  9. Baza organizacji i instytucji polskich i polonijnych za granicą. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2018-08-12].
Royal Crescent
Royal Crescent