Bath

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w Anglii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Royal Crescent
Bath
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Region South West England
Hrabstwo ceremonialne Somerset
Unitary authority Bath and North East Somerset
Powierzchnia 29 km²
Wysokość 5–50 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

94 782
Nr kierunkowy 01225
Kod pocztowy BA1, BA2, BA3
Położenie na mapie Somersetu
Mapa konturowa Somersetu, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Bath”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Bath”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole znajduje się punkt z opisem „Bath”
Ziemia51°22′44″N 2°21′57″W/51,378889 -2,365833
Strona internetowa
Portal Wielka Brytania
Miasto Bath[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Typ kulturowy
Spełniane kryterium I, II, IV
Numer ref. 428
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1987
na 11. sesji

Bathmiasto w Anglii, w hrabstwie Somerset, położone 159 km na zachód od Londynu i 21 km od Bristolu. Miasto posiada status city, nadany przez królową Elżbietę w roku 1590. W roku 1889 uzyskało status gminy miejskiej, od roku 1996 jest centrum administracyjnym jednostki autonomicznej Bath and North East Somerset.

Miasto położone jest w dolinie rzeki Avon, w miejscu, gdzie występowały naturalne wody geotermalne. Kolonizatorzy rzymscy wybudowali tu łaźnie i świątynię i nazwali to miejsce Aqua Sulis. W roku 973 w Bath koronowano na króla Anglii Edgara. Za czasów georgiańskich miasto stało się popularnym ośrodkiem wypoczynkowym. Z tego okresu pochodzi wiele budowli w stylu epoki.

Bath uzyskało status miejsca dziedzictwa światowego w roku 1987. Obecnie jest centrum kulturalnym, uniwersyteckim i turystycznym, które rocznie odwiedza ok. 3 800 000 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone na Półwyspie Libraryjskim, w pobliżu jedynych naturalnych źródeł geotermalnych w Wielkiej Brytanii. Pierwszy raz w dokumentach wzmiankowane jest jako rzymskie uzdrowisko, jednak istnieją poszlaki pozwalające stwierdzić, że Bath powstało wcześniej. Wierzono, iż woda mineralna z Bath jest lekarstwem na rozmaite przypadłości.

Od 1702 roku działał tam brytyjski arbiter elegancji Richard Beau Nash, który uczynił Bath najmodniejszym miastem w Wielkiej Brytanii. W latach 1801–1806 mieszkała w Bath Jane Austen; w tym mieście dzieje się akcja jej dwóch powieści: Opactwo Northanger i Perswazje.

Dzisiejsze Bath zajmuje powierzchnię 29 km² i liczy około 83 000 mieszkańców.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W Bath istnieją rzymskie łaźnie, opactwo Bath Abbey, Most Pulteney oraz ogród angielski Prior Park Landscape Garden zaprojektowany przez poetę Alexandra Pope'a. Znajdują się tutaj także przedstawiciele architektury georgiańskiej: Royal Crescent wybudowany w latach 1767 - 1774, okrągły ciąg budynków o długości 200 metrów zwany The Circus oraz Assembly Rooms, których projektantami byli John Wood starszy oraz John Wood młodszy[1].

Ludzie związani z miastem[edytuj | edytuj kod]

Mieszkanką miasta była Jane Austen. Akcja dwóch jej książek (Opactwo Northanger i Perswazje) rozgrywa się w owym mieście, a pojawia się ono w każdej książce Austen. Mieszkańcem Bath jest również Nicolas Cage. W mieście został założony, przez mieszkających tu w tym okresie Rolanda Orzabala i Curta Smitha, nowofalowy zespół muzyczny Tears for Fears. Innym znanym mieszkańcem Bath jest videobloger Charlie McDonnell.

O mieście[edytuj | edytuj kod]

Bath jest miastem, w którym rozgrywa się akcja książek Petera Lovesey'a (powieści kryminalne).

Pod koniec 2017 opublikowano studium wykonalności dotyczące budowy linii tramwajowej, które wykazało zasadność dla realizacji tego typu projektu[2].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Miasto bierze udział w projekcie Civitas Renaissance, zrzeszającego miasta promujące alternatywne formy transportu miejskiego[3].

Polonia[edytuj | edytuj kod]

  • Integracyjna Szkoła Sobotnia im. Fryderyka Chopina
  • Polska Szkoła Sobotnia im. Jana Pawła II[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]