Fairchild Channel F

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fairchild Channel F
Channelf.png

Fairchild Channel F
Producent Fairchild Semiconductor
Generacja Druga generacja
Premiera 1976
CPU Fairchild F8 o prędkości 2 MHz
GPU ośmiokolorowa, z możliwością wyświetlania tylko czterech kolorów w jednej linii
Pamięć operacyjna 64 bajty
Wybrane konsole gier wideo
Pierwsza generacja
Magnavox OdysseyPongColeco Telstar
Początek drugiej generacji
Fairchild Channel FAtari 2600AstrocadeVideopac (Magnavox Odyssey²)Intellivision
Druga połowa drugiej generacji
Arcadia 2001Atari 5200ColecoVisionVectrexSG-1000
Trzecia generacja (8-bit)
NES/FamicomMaster SystemAtari 7800
Czwarta generacja (16-bit)
PC Engine/TurboGrafx 16Mega Drive/GenesisSuper NES/Super FamicomNeo GeoCD-i
Piąta generacja (32- i 64-bit)
Amiga CD323DOJaguarSaturnPlayStationPC-FXNintendo 64Apple Pippin
Szósta generacja
DreamcastPlayStation 2GameCubeXbox
Siódma generacja
Xbox 360PlayStation 3Wii
Ósma generacja
Wii UPlayStation 4Xbox One

Fairchild Channel Fkonsola gier wideo z systemem programowania, która ukazała się na rynku w 1976 roku. Do konsoli podłączało się kartridże, które były wyposażone w pamięć ROM oraz kod mikroprocesora. Konsola zawierała przycisk „Hold”, który umożliwiał zatrzymanie gry, możliwa była również zmiana prędkości gry bez utraty wyników. Do konsoli dodawano kontroler, który umożliwiał manipulacje we wszystkie strony.

Fairchild udostępnił dwadzieścia sześć kartridżów na ten system, na każdym kartridżu znajdowały się po cztery gry. Były to gry sportowe, takie jak hokej, tenis i baseball oraz gry edukacyjne zawierające zagadki czy łamigłówki matematyczne.

Fairchild Channel F był pierwszą konsolą obsługującą wymienialne kartridże[1].

Przypisy

  1. D.S. Cohen: Fairchild Channel F – The First ROM Cartridge Console (ang.). About.com. [dostęp 2012-03-01].