Sega Mega Drive

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SEGA Mega Drive / SEGA Genesis
Oryginalny europejski model konsoli

Typ konsola gier wideo
Producent SEGA
Generacja czwarta generacja
Premiera Japonia: 29 października 1988
Ameryka Północna: 14 sierpnia 1989
PAL: 30 listopada 1990
Nośniki danych kartridż, CD-ROM
Kontrolery dżojpad
Sprzedanych
jednostek
ok. 30 milionów[1]
Najlepiej
sprzedawana gra
Sonic the Hedgehog 2 – 6 mln.[2]
Poprzednik Sega Master System/Sega SG-1000 Mark III
Następca Sega Neptune (anulowana)
Sega Saturn

Sega Mega Drive (SMD)16-bitowa konsola firmy Sega, której premiera odbyła się w roku 1988 w Japonii i 1989 w Europie. W Ameryce Północnej konsola była sprzedawana jako Sega Genesis, ponieważ firma Sega nie mogła uzyskać pełni praw do nazwy Mega Drive.

Do konsoli wyszły dwa sprzętowe dodatki – napęd odtwarzający płyty CD, o nazwie Sega MegaCD, oraz przystawka, która zmieniała konsolę 16-bitową w 32-bitowy sprzęt, o nazwie 32X. Niektóre gry potrzebowały obu tych sprzętów.

Zaprzestano jej produkcji w roku 1997. Powodem była niska sprzedaż po wprowadzeniu następcy, 32-bitowego Saturna. Jest następcą znanej konsoli Master System/Mark III

W Japonii i Brazylii do konsoli można było dokupić Sega Meganet, modem oferujący funkcje online dla gier na konsolę.

Dane techniczne[edytuj]

Drugi model konsoli Genesis z klipsami umożliwiającymi zamontowanie przystawki 32x

Procesor[edytuj]

Główny procesor: 16-bitowy Motorola 68000 (lub jego odpowiednik)

  • Taktowanie procesora w konsolach PAL 7,61 MHz, w konsolach NTSC 7,67 MHz
  • Niektóre systemy posiadały "klony" tegoż procesora wyprodukowane przez Hitachi i Signetics
  • Signetics 68K był używany tylko we wczesnych wersjach tejże konsoli, gdyż nie był wystarczająco efektywny
Odpowiednik Zilog Z80 firmy NEC

Drugorzędny procesor: 8-bitowy Zilog Z80 (lub jego odpowiednik)

  • Taktowanie procesora w konsolach PAL 3,55 MHz, w konsolach NTSC 3,58 MHz
  • Zilog 80 używany był jako główny procesor w trybie emulacji konsoli Sega Master System
  • Używany także jako sterownik dźwieku

Pamięć[edytuj]

Boot ROM: 2 KB

  • Znana jako "Trademark Security System" (TMSS)
  • Po włączeniu konsoli testuje grę w celu znalezenia odpowiedniego kodu, który był dawany twórcom gier
  • Nielicencjowane gry bez tegoż kodu nie mogły zostać uruchomione
  • Jeśli gra jest poprawnie licencjonowana, konsola wyświetla "Produced by or under license from Sega Enterprises Ltd."
  • Boot ROM nie istnieje we wczesnych wersjach konsoli
  • Niektóre gry wyprodukowane przed wprowadzeniem TMSS mogą nie działać na nowszych wersjach konsoli posiadające ten system

Główny RAM: 64 KB

Video RAM: 64 KB

  • Nie jest osiągalna bezpośrednio przez procesor, musi być odczytywana i zapisywana przez VDP (Video Display Processor)

Drugorzędny RAM: 8 KB

  • Używany jako główny RAM w trybie emulacji konsoli Sega Master System

Obszar pamięci kartridża: do 4 MB (32 Mb)

Obraz[edytuj]

Mega Drive posiada VDP (Video Display Processor) dla kontroli płaszczyzn i sprite'ów. Jest to ulepszona wersja VDP używanego w konsoli Sega Master System.

Płaszczyzny: 4 (2 scrollowane, 1 dla sprite'ów, 1 dla systemu okien)

Sprite'y: do 80 jednocześnie, w zależności od używanego trybu

Paleta kolorów: 512 – z czego jednocześnie mogły być używane 64

Rozdzielczość: do 320x240 w konsolach PAL, do 320x224 w konsolach NTSC

Dźwięk[edytuj]

Główny dźwięk: Yamaha YM2612

Drugorzędny dźwięk: Texas Instruments SN76489 (wbudowany w VDP)

Mega Drive dzisiaj[edytuj]

Mimo iż od 1998 nie wydano żadnej licencjonowanej przez Sege gry, z racje na popularność konsoli, w krajach takich jak Tajwan, Chiny czy Rosja nadal powstają nowe nieoficjalne gry oraz modyfikacje już istniejących. System ten jest też popularny wśród twórców tzw. gier homebrew jak na przykład Project MD.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]