Frącki (Pogórze)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Frącki w innych znaczeniach tej nazwy.
Frącki
przysiółek wsi
Ilustracja
Widok wsi
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat prudnicki
Gmina Biała
Część miejscowości Pogórze
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-220[1]
Tablice rejestracyjne OPR
SIMC 0491475
Położenie na mapie gminy Biała
Mapa lokalizacyjna gminy Biała
Frącki
Frącki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Frącki
Frącki
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Frącki
Frącki
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu prudnickiego
Frącki
Frącki
Ziemia50°27′20″N 17°41′21″E/50,455556 17,689167

Frącki (dodatkowa nazwa w j. niem. Fronzke) – przysiółek wsi Pogórze w Polsce, położony w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała[2][3].

W latach 1975–1998 przysiółek położony był w województwie opolskim.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według Heinricha Adamy'ego nazwa wywodzi się od polskiej nazwy ptaka "wrony"[4]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako nazwę starszą od niemieckiej wymienia "Fronka (Wronza)" podając jej znaczenie "Krahenplatz" czyli w języku polskim "Miejsce wron"[4]. Nazwa została później fonetycznie zgermanizowana na Fronzke[4] i utraciła swoje pierwotne znaczenie. Po II wojnie światowej polska administracja spolonizowała zgermanizowaną nazwę na Frącki. Obecnie obie nazwy nie mają związku ze źródłową nazwą odnoszącą się do wrony.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 65.