Géza Kertész

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kertész IV
Imię i nazwisko Géza Kertész
Data i miejsce
urodzenia
18 listopada 1894
Budapeszt, Austro-Węgry
Data i miejsce
śmierci
6 lutego 1945
Pozycja Pomocnik
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1920–1923
1925–1926
1926–1927
Ferencvárosi TC
Spezia Calcio (grający trener)
Carrarese Calcio
19 (8)
13 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1914  Węgry 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1925–1926
1927–1928
1928–1929
1929–1931
1931–1933
1933–1936
1936–1938
1938–1939
1939–1940
1941
1941–1942
1942–1943
1943–1944
Spezia Calcio
Carrarese Calcio
Viareggio
Salernitana Calcio 1919
US Catanzaro
Calcio Catania
Taranto
Atalanta Bergamo
Lazio Rzym
Salernitana Calcio 1919
Calcio Catania
AS Roma
Újpest FC

Géza Kertész znany jako Kertész IV (ur. 18 listopada 1894 w Budapeszcie, zm. 6 lutego 1945) – piłkarz węgierski grający na pozycji pomocnika. Po zakończeniu kariery trener piłkarski we Włoszech.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Géza pochodził z dużej piłkarskiej węgierskiej rodziny, dlatego często jego nazwisko zapisywano z dopiskiem IV. Jego bracia Gyula (I), Vilmos (II) i Adolf (III) także byli piłkarzami. Piłkarską karierę Kertész rozpoczął w Ferencvárosu Budapeszt, w którym występował do 1925 roku. Największym sukcesem było zdobycie Pucharu Węgier w sezonie 1921/1922. W 1925 roku wyjechał do Włoch i najpierw przez sezon pełnił funkcję grającego trenera w Spezia Calcio, a następnie występował w Carrarrese Calcio, gdzie zakończył karierę w 1926 roku.

W 1914 roku Kertész zaliczył jeden występ w reprezentacji Węgier.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Kertész pozostał we Włoszech i zajął się trenerką. Początkowo trenował mniejsze kluby takie jak Carrarese Calcio, Viareggio Calcio, Salernitana Calcio, US Catanzaro, a w 1935 roku objął drugoligową Catanię. Następnie prowadził Taranto Sport by w 1938 roku zostać szkoleniowcem Atalanty Bergamo, z którą nie zdołał awansować do Serie A. Następnie został szkoleniowcem Lazio Rzym, które trenował w latach 1939-1941 i zajął z nim 3. miejsce w Serie A (1940). Kolejne przystanki to Salernitana i drugi stołeczny klub AS Roma (1942-1943). Z "żółto-czerwonymi" nie odniósł jednak sukcesu zajmując 9. miejsce. Ostatni jego przystanek w karierze to budapeszteński Újpest FC, z którego w 1944 roku został zwolniony. Rok później zmarł.