Gian Piero Gasperini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gian Piero Gasperini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1958
Grugliasco
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Atalanta BC (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1967–1976 Juventus F.C.
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1976–1977 Juventus F.C. 0 (0)
1977–1978 AC Reggiana (wyp.) 16 (0)
1978–1983 US Palermo 128 (11)
1983–1984 SS Cavese 34 (2)
1984–1985 AC Pistoiese 34 (4)
1985–1990 Pescara Calcio 160 (21)
1990–1991 Salernitana Calcio 35 (1)
1991–1993 Vis Pesaro 61 (3)
W sumie: 468 (42)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1994–2003 Juventus 2016-F.C. (juniorzy)
2003–2006 FC Crotone
2006–2010 Genoa CFC
2011 Inter Mediolan
2012–2013 US Palermo
2013–2016 Genoa CFC
2016– Atalanta BC

Gian Piero Gasperini (ur. 26 stycznia 1958) – włoski trener piłkarski i były piłkarz.

Karierę zawodniczą rozpoczynał w Juventusie. Po sezonie 1976/1977 Gasperini został wypożyczony do Reggiany, gdzie zadebiutował w rozgrywkach ligowych. Wystąpił tam łącznie w 16 spotkaniach. Po powrocie do Turynu, został sprzedany do US Palermo. Stał się podstawowym zawodnikiem tej drużyny i do 1983 roku rozegrał dla niej 128 spotkań, strzelając 11 bramek. W sezonie 1983/1984 Włoch był graczem Cavese, dla którego rozegrał 34 spotkania i strzelił 2 bramki, a w następnym grał dla Pistoiese. Wystąpił tam również w 34 meczach, strzelił natomiast cztery gole. W 1985 roku Gasperiniego kupił zespół Pescara Calcio. Gian Piero występował w barwach tego klubu przez pięć lat, zaliczając 160 oficjalnych meczów i 21 bramek. Pod koniec swojej kariery (do 1993) grał jeszcze w Salernitanie Calcio oraz Vis Pesaro.

Od 1994 roku Gasperini pracował jako szkoleniowiec młodzieżowej drużyny Juventusu. Pracował w niej do 2003, po czym został trenerem FC Crotone. Od 2006 do 2010 był trenerem klubu Genoa CFC. 24 czerwca 2011 zastąpił Leonardo na ławce trenerskiej Interu Mediolan. Według prasowych komentarzy został zatrudniony w Interze, bo kilku bardziej utytułowanych szkoleniowców (Marcelo Bielsa, André Villas-Boas, Fabio Capello i Siniša Mihajlović) odrzuciło propozycję pracy w Mediolanie[1]. Poprowadził klub w pięciu meczach i po słabych wynikach, 21 września 2011 roku został zwolniony[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]