Ferenc Molnár (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ferenc Molnár
Data i miejsce
urodzenia
8 kwietnia 1891
Érd, Austro-Węgry
Data i miejsce
śmierci
 ?
Pozycja napastnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1906
1907–1920
1920–1921
1921–1922
1923–1924
1924–1925
1925–1926
Újpesti TE
MTK Budapest
Spes Genova
Spezia Calcio
Anconitana
Hellas Werona
Olympia Fiume
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
8 (3)
? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1906  Węgry 2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1920–1921
1921–1922
1923–1924
1924–1925
1925–1926
1926
1926–1927
1927
1927
1927–1928
1928
1930–1931
1931
1931–1932
1932
1933–1934
1934–1935
1936–1937
1938
1938–1939
1939–1940
1940–1941
1942
1942–1943
1943
Spes Genova
Spezia Calcio
Anconitana
Hellas Werona
Olympia Fiume
 Łotwa
Biellese
Andrea Doria
 Litwa
Napoli
Casale
Lazio
Lecce
Novara
Alessandria
Anconitana
Cagliari
Feyenoord
Fiorentina
Juventus Domo
Varese
Lazio
Ambrosiana
Udinese
Reggiana

Ferenc Molnár (ur. 8 kwietnia 1891 w Érd, Austro-Węgry, zm. ?) – węgierski piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1906 roku rozpoczął karierę piłkarską w klubie Újpesti TE. W następnym roku został piłkarzem MTK Budapest. W 1920 wyjechał do Włoch, gdzie potem występował w klubach Spes Genova, Spezia Calcio, Anconitana, Hellas Werona i Olympia Fiume, gdzie zakończył karierę w roku 1926.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W październiku i listopadzie 1906 rozegrał 2 mecze w reprezentacji Węgier[1].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Karierę szkoleniowca rozpoczął w 1920 roku. Jeszcze będąc piłkarzem łączył również funkcje trenerskie w Spes Genova, Spezia Calcio, Anconitana, Hellas Werona i Olympia Fiume. Od 20 lipca do 19 września 1926 prowadził reprezentację Łotwy[2]. Potem trenował Biellese i Andrea Doria. Od 27 lipca do 13 sierpnia 1927 prowadził reprezentację Litwy. Potem pracował z klubami Napoli, Casale, Lazio, Novara, Alessandria, Cagliari, Feyenoord, Fiorentina, Juventus Domo, Varese, Ambrosiana, Udinese i Reggiana[3].

W 1943 roku został zmuszony do opuszczenia Włoch, kiedy powołano go do rezerw armii węgierskiej w II wojnie światowej.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

MTK Budapest
  • mistrz Węgier: 1907/08, 1913/14, 1916/17, 1917/18, 1918/19, 1919/20

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]