Fulvio Bernardini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fulvio Bernardini
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
28 grudnia 1905
Rzym, Włochy
Data i miejsce
śmierci
13 stycznia 1984
Rzym, Włochy
Pozycja pomocnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1923-1926
1926-1928
1928-1939
1939-1943
Lazio
Inter
Roma
M.A.T.E.R.
41 (49)
58 (27)
286 (47)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1925–1932  Włochy 26 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1949-1950
1951-1953
1953-1958
1958-1960
1961-1965
1966-1971
1971-1973
1974-1975
Roma
Vicenza
Fiorentina
Lazio
Bologna
Sampdoria
Brescia
 Włochy

Fulvio Bernardini (ur. 28 grudnia 1905 w Rzymie, zm. 13 stycznia 1984 w Rzymie) – piłkarz włoski grający na pozycji środkowego pomocnika. Nosił przydomki "Fuffo", "Professore" ("Profesor") i "Dottore" ("Doktor" − skończył studia z ekonomii).

Kariera klubowa[edytuj]

Bernardini był rodowitym rzymianinem. Piłkarską karierę rozpoczął w jednym z najstarszych klubów w mieście, Lazio Rzym. W jego barwach zadebiutował w 1923 roku w rozgrywkach regionalnych w podgrupie Lazio, a w sezonie zajął 2. miejsce w grupie południowej. Był też najlepszym strzelcem Lazio zdobywając aż 19 goli. Rok później także awansował do finałowych rozgrywek regionu południa, ale "biancocelesti" przegrali w decydującym meczu z Anconitaną 0:1. W następnym sezonie Lazio zajęło jednak 3. miejsce w swojej podgrupie i nie awansowało do dalszej fazy.

W 1926 roku Bernardini wyjechał na północ Włoch do Mediolanu. Został piłkarzem tamtejszej Ambrosiany (obecnego Interu). Kosztował 150 tysięcy lirów, co było wówczas rekordem transferowym Włoch. W Mediolanie spędził dwa lata grając w Divisione Nazionale. W 1927 roku zajął 6. miejsce w rozgrywkach, a w 1928 roku było to miejsce 7. Po sezonie Fulvio zmienił barwy klubowe i tym samym powrócił do stolicy Włoch. Przeszedł do niedawno powstałego zespołu AS Roma. Od samego początku zaczął grać w pierwszym składzie "giallorossich" mając pewne miejsce na środku pomocy. W swoim pierwszym sezonie w rzymskim zespole zajął 3. miejsce w mistrzostwach Włoch. 6 października 1929 roku zadebiutował w nowo powstałej Serie A, w wygranym 3:1 spotkaniu z Alessandrią. Stał się gwiazdą zespołu obok Attilia Ferrarisa. W sezonie 1930/1931 wywalczył wicemistrzostwo Włoch, a także dotarł z Romą do półfinału Pucharu Europy Centralnej (1:3, 2:3 z First Vienna FC). Doprowadził też klub do wysokiego zwycięstwa 5:0 nad Juventusem Turyn i sam zdobył jednego z goli. W 1932 roku zajął 3. miejsce w Serie A, a w 1934 roku został mianowany kapitanem zespołu przejmując tę funkcję od Ferrarisa. W sezonie tym Roma rozgromiła Lazio 5:0, a dwa gole zdobył sam Bernardini. W 1936 roku zapisał na konto sukcesów kolejne wicemistrzostwo, a w 1937 roku dotarł do finału Pucharu Włoch. W Romie Bernardini grał do lata 1939 roku. W tym okresie rozegrał 286 meczów i strzelił 49 goli (zajmuje 10. miejsce na klubowej liście piłkarzy z ilością występów w Serie A i 14. miejsce na liście strzelców klubu). W latach 1939-1943 Fulvio grywał w M.A.T.E.R. Rzym w 1942 roku wywalczając z nim awans z Serie C1 do Serie B.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1923/24 Lazio Rzym Włochy  Divisione 1 - Sud 16 19
1924/25 Lazio Rzym Włochy  Divisione 1 - Sud 16 16
1925/26 Lazio Rzym Włochy  Divisione 1 - Sud 9 14
1926/27 Ambrosiana Włochy  Divisione Nazionale 28 10
1927/28 Ambrosiana Włochy  Divisione Nazionale 30 17
1928/29 AS Roma Włochy  Divisione Nazionale 26 10
1929/30 AS Roma Włochy  Serie A 24 11
1930/31 AS Roma Włochy  Serie A 31 7
1931/32 AS Roma Włochy  Serie A 29 7
1932/33 AS Roma Włochy  Serie A 33 2
1933/34 AS Roma Włochy  Serie A 16 3
1934/35 AS Roma Włochy  Serie A 27 3
1935/36 AS Roma Włochy  Serie A 30 1
1936/37 AS Roma Włochy  Serie A 29 3
1937/38 AS Roma Włochy  Serie A 23 0
1938/39 AS Roma Włochy  Serie A 18 0
1939/40 M.A.T.E.R. Rzym Włochy  Serie C  ?  ?
1940/41 M.A.T.E.R. Rzym Włochy  Serie C  ?  ?
1941/42 M.A.T.E.R. Rzym Włochy  Serie C  ?  ?
1942/43 M.A.T.E.R. Rzym Włochy  Serie B 29 5

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Olympic rings with white rims.svg
Piłka nożna
Bronze medal with cup.svg Brąz
1928
Amsterdam
Piłka nożna

W reprezentacji Włoch Bernardini zadebiutował 22 marca 1925 roku w wygranym 7:0 towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Francji. Swojego pierwszego gola w kadrze narodowej Fulvio zdobył niemal równo rok później, gdy Włosi pokonali 3:0 Irlandczyków. W 1928 roku został powołany do kadry na Igrzyska Olimpijskie w Amsterdamie. Tam był podstawowym zawodnikiem Włochów. Dotarł do półfinału, jednak w nim Włosi przegrali 2:3 z Urugwajem. W meczu o 3. miejsce pokonali 11:3 Egipt i wywalczyli brązowy medal. W "Squadra Azzurra" Bernardini rozegrał łącznie 26 meczów i strzelił 3 gole.

Kariera trenerska[edytuj]

W 1949 roku Bernardini został trenerem AS Roma. W trakcie sezonu zastąpił Luigiego Brunellę, jednak nie odniósł sukcesu i zajął dopiero 17. pozycję w lidze. W latach 1951-1953 prowadził w Serie B ACIVI Vicenza, by następnie zostać szkoleniowcem Fiorentiny. W 1956 roku zdobył z tym klubem mistrzostwo Włoch. W 1958 roku został zatrudniony w Lazio Rzym i pracował tam 3 lata. Jego kolejnym przystankiem w karierze trenerskiej była FC Bologna. W 1964 roku wywalczył swój drugi tytuł mistrza kraju jako trener. W 1965 roku podjął pracę w Sampdorii Genua i pracował tam do 1971 roku. Ostatnim klubem, jaki prowadził była Brescia Calcio (1971-1973). W latach 1974-1977 Bernardini był selekcjonerem reprezentacji Włoch. Prowadził ją w nieudanych kwalifikacjach do Euro 76 i w 1975 roku zastąpił go Enzo Bearzot.

Zmarł 13 stycznia 1984 roku w wieku 79 lat.

Ciekawostki[edytuj]

  • Imię Fulvio Bernardiniego nosi treningowy ośrodek klubu AS Roma, Trigoria.

Bibliografia[edytuj]