Giennadij Gołowkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giennadij Gołowkin
Giennadij Gołowkin
Pseudonim Good Boy, GGG
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1982
Karaganda
Obywatelstwo  Kazachstan
Wzrost 178 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa średnia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 38
Zwycięstwa 37
Przez nokauty 33
Przez poddania 0
Przez decyzje 0
Remisy 1
  1. Bilans walk aktualny na 16 września 2017.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kazachstan
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Ateny 2004 boks
waga średnia
Mistrzostwa świata
Złoto
Bangkok 2003 waga średnia
Igrzyska azjatyckie
Złoto
Pusan 2002 waga junior średnia

Giennadij Giennadijewicz Gołowkin (Генна́дий Генна́дьевич Голо́вкин) (ur. 8 kwietnia 1982 w Karagandzie) – kazachski bokser, mistrz świata wagi średniej federacji WBA, WBC, IBF i IBO.

Kariera amatorska[edytuj]

W roku 2000 w Budapeszcie w wieku 18 lat został mistrzem świata juniorów w wadze lekkopółśredniej. W roku 2002 wystartował w Igrzyskach Azjatyckich w Pusan w wadze junior średniej. Kolejno pokonał Abdullaha Shekiba (Afganistan), Nagimeldina Adama (Katar), Song In Joona (Korea Południowa) i w finale Suriya Prasathinpimai z Tajlandii przez TKO w 3r.

W Mistrzostwach Świata w Bangkoku w 2003 pokonał kolejno: przyszłego mistrza świata Rosjanina Matwieja Korobowa, Andy Lee z Irlandii oraz przyszłego zawodowago mistrza świata Rumuna Luciana Bute. W półfinale wygrał z Kubańczykiem Yordanisem Despaignem, a w finale pokonał Ukraińca Ołeha Maszkina przez RSC w 2r i został mistrzem wagi średniej[1].

W 2004 zastał Mistrzem Azji, a następnie reprezentował swój kraj na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w wadze średniej, gdzie kolejno pokonał Ali Ahmeda Khana z Pakistanu i Egipcjanina Ramadana Yassera. W półfinale wygrał z Amerykaninem Andre Dirrellem, a w finale przegrał na punkty z Gajdarbekiem Gajdarbekowem.

W Mistrzostwach Świata w Mianyang (Chiny) w roku 2005 najpierw pokonał Nikolę Sjekloca, a następnie sensacyjnie przegrał z Egipcjaninem Mohammadem Hikalem[2].

Kariera zawodowa[edytuj]

Karierę zawodową rozpoczął 5 czerwca 2006. Do listopada 2009 stoczył 18 walk, wszystkie wygrywając. W tym czasie zdobył wakujący tytuł WBO Intercontinental w kategorii średniej.

14 sierpnia 2010 w Panamie doszło do spotkania z Miltonem Núñezem (Kolumbia). Gołowkin wygrał przez nokaut w pierwszej rundzie i zdobył pas tymczasowego mistrza WBA w wadze średniej[3]. Po otrzymaniu przez Felixa Sturma tytułu super mistrza WBA, Gołowkin został jesienią 2010 uznany regularnym mistrzem WBA.

W pierwszej obronie, 16 grudnia 2010, bez problemu uporał się przed własną publicznością w Astanie (Kazachstan) z Kolumbijczykiem Nilsonem Julio Tapią wygrywając przez nokaut w trzeciej rundzie[4]. 17 czerwca 2011 doszło w Panamie do pojedynku z byłym mistrzem świata organizacji IBF w wadze junior średniej Ugandczykiem Kassimem Oumą. Po bardzo dobrej walce Gołowkin wygrał przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie[5]. W kolejnej obronie tytułu, 9 grudnia, znokautował w pierwszej rundzie Lajuana Simona (Stany Zjednoczone)[6].

12 maja 2012 obronił pas zwyciężając przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie Japończyka Makoto Fuchigamiego, posyłając go na deski w rundzie pierwszej i drugiej[7]. W kolejnym pojedynku miał zmierzyć się z mistrzem świata federacji WBO Rosjaninem Dmitrijem Pirogiem. Do pojedynku nie doszło z powodu kontuzji Piroga a zastąpił go aktualny mistrz Europy Polak Grzegorz Proksa. 1 września w Veronie (Stany Zjednoczone) Gołowkin zaprezentował się znakomicie amerykańskiej widowni (transmisję z walki przeprowadziła stacja HBO) i wygrał przez techniczny nokaut w piątej rundzie mając przeciwnika na deskach w rundzie pierwszej, czwartej i piątej[8].

19 stycznia 2013 w obronie tytułów WBA i IBO zmierzył się z Amerykaninem Gabrielem Rosado. Rosado dzielnie się trzymał, ale został poddany w 7 rundzie przez sędziego, z powodu dużej ilości rozcięć na twarzy.

3 listopada 2013 pokonał przez techniczny nokaut w ósmej rundzie Amerykanina Curtisa Stevensa mając go na deskach w drugiej rundzie. Gołowkin obronił tym samym tytuły WBA i IBO.

1 lutego 2014 na gali boksu w Monte Carlo pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Osumanu Adamę z Ghany, wcześniej trzykrotnie rzucając rywala na deski.

26 lipca 2014 w Madison Square Garden pokonał przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie byłego zunifikowanego mistrza świata Daniela Geale'a, po raz kolejny broniąc tytuł mistrzowski[9].

18 października 2014 w kalifornijskim Carson pokonał przez nokaut w drugiej rundzie meksykańskiego wojownika Marco Antonio Rubio i do posiadanych pasów mistrzowskich dorzucił pas WBC Interim.

Do kolejnej obrony posiadanych tytułów przystąpił 21 lutego 2015 na gali w stolicy Monako - Monte Carlo. Jego przeciwnikiem był były pretendent do tytułów mistrzowskich wagi średniej Martin Murray (29-2-1, 12 KO). Brytyjczyk długo i dzielnie się bronił, dotrwał do jedenastej rundy, mimo, że wcześniej trzykrotnie był liczony - dwukrotnie w rundzie czwartej i raz w dziesiątej. Jednak w jedenastej rundzie, po kolejnej bombie Gołowkina, sędzia Luis Pabon postanowił przerwać ten jednostronny pojedynek. Murray został jednak w ten sposób zawodnikiem, który wytrzymał z Gołowkinem najdłuższy czas w ringu[10].

16 maja 2015 w Inglewood w Kalifornii pokonał przez techniczny nokaut w szóstej rundzie Amerykanina Willie'ego Monroe'a Jr (19-2, 6 KO)[11].

17 października 2015 w Madison Square Garden w Nowym Jorku pokonał przez nokaut techniczny w 8 rundzie Kanadyjczyka Davida Lemieuxa (34-3, 31 KO) unifikując pasy WBA, IBF i IBO w kategorii średniej.

23 kwietnia 2016 w Inglewood w obronie tytułów WBA, IBF i IBO w kategorii średniej, znokautował w drugiej rundzie Amerykanina Dominica Wade'a (18-0, 12 KO).

10 września 2016 w Londynie pokonał przez techniczny nokaut w 5 rundzie mistrza świata federacji IBF z kategorii półśredniej Kella Brooka (36-1, 25 KO), broniąc tytułów mistrza świata federacji WBC, WBA, IBF i IBO w wadze średniej.

18 marca 2017 roku pokonał jednogłośnie na punkty (115-112, 115-112, 114-113) regularnego mistrza świata federacji WBA, Daniela Jacobsa (32-1, 29 KO). Tym samym Amerykanin przerwał trwającą od 2008 roku serię Kazacha kolejnych 23 zwycięstw przed czasem.

16 września 2017 T-Mobile Arena w Las Vegas, Kazach (37-0-1, 33 KO) zremisował z Meksykaninem Saúlem Álvarezem (49-1-2, 34 KO). Sędziowie punktowali 118:110 Canelo, 115:113 Gołowkin oraz 114:114.

Przypisy

  1. Wyniki Mistrzostw Świata 2003
  2. Wyniki Mistrzostw Świata 2005
  3. Gołowkin zdemolował Nuneza (Bokser.org) [dostęp 24-07-2011]
  4. Łatwa obrona Gołowkina (Bokser.org) [dostęp 24-07-2011]
  5. Gołowkin wygrywa po świetnej walce (Bokser.org) [dostęp 24-07-2011]
  6. Gołowkin zdemolował Simona (Bokser.org) [dostęp 10-12-2011]
  7. Gołowkin demoluje (Bokser.org) [dostęp 13-05-2012]
  8. Gołowkin zdemolował Proksę... (Bokser.org) [dostęp 02-09-2012]
  9. Gołowkin znokautował Geale'a i obronił pas WBA (pol.). Przegląd Sportowy, 27-07-2014. [dostęp 2014-07-27].
  10. Gołowkin nokautuje, ale Murray skapitulował dopiero w 11. rundzie (pol.). bokser.org, 22 lutego 2015. [dostęp 23 lutego 2015].
  11. Monroe Jr walczył dzielnie, ale ugiął się pod bombami Gołowkina (pol.). Wp.pl, 16 maja 2015. [dostęp 17 maja 2015].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Poprzednik
Felix Sturm
awans na super mistrza
Mistrz świata WBA wagi średniej
październik 2010 – nadal
Następca
-
Poprzednik
David Lemieux
Mistrz świata IBF wagi średniej
17 października 2015 – nadal
Następca
-