Gojsław

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gojsław
Król Chorwacji[1]
król Chorwacji
Okres od 1000
do 1020
Poprzednik Świętosław Suronja
Następca Krzesimir III
Dane biograficzne
Dynastia Trpimirowicze
Data urodzenia ?
Data śmierci 1020
Ojciec Stefan Drżisław
Matka nieznana z imienia
Żona ?
Dzieci ?

Gojsław (ur. II połowa X w., zm. 1020) – król Chorwacji z dynastii Trpimirowiczów panujący w latach 1000–1020.

Droga do władzy[edytuj | edytuj kod]

Chorwacja na mapie Europy w roku 1000.

Po śmierci króla Stefana Držislava w 997 roku, tron chorwacki objął Świętosław Suronja. Niezadowoleni z tego faktu jego bracia, Gojsław i Krzesimir, postanowili powstać przeciwko Świętosławowi[2]. Wykorzystali fakt, iż król chorwacki był sojusznikiem Cesarstwa Bizantyńskiego, które było wrogiem państwa bułgarskiego. Wysłali poselstwo do ówczesnego cara Bułgarii Samuela Komitopula z prośbą o pomoc w działaniach militarnych[3]. Władca bułgarski zgodził się pomóc i w 998 roku dokonał inwazji, zajmując Chorwację, Dalmację i duży obszar Bośni. Podbite tereny zostały przekazane Gojsławowi i Krzesimirowi.

W 1000 roku król Swetosław został ostatecznie pokonany przez siły bułgarskie i rebeliantów chorwackich[4] i udał się na wygnanie do Wenecji. W odpowiedzi na wydarzenia w Chorwacji, doża Piotr II Orseolo rozpoczął zbrojną interwencję na terenie Dalmacji, która zakończyła się jego zwycięstwem[5].

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Wspólne panowanie Gojsława i Krzesimira upłynęło pod znakiem walki o przywrócenie chorwackiej władzy nad dalmackimi miastami, które od czasu wojny domowej były w rękach Wenecji. W 1018 roku wybuchła wojna pomiędzy Chorwacją a jej byłym protektorem – Republiką Wenecką. Dopiero interwencja cesarza bizantyńskiego Bazylego II Bułgarobójcy przywróciła pokój i uznanie Gojsława i Krzesimira za wasali Cesarstwa Bizantyńskiego[6].

Gojsław zmarł w 1020 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gojsław dzielił rządy ze swym bratem, Krzesimirem.
  2. I. Voje, Nemirni Balkan, Ljubljana, 1994 (sl.)
  3. N. Klaić, Povijest Hrvata u srednjem vijeku, Zagreb, 1990, s. 92 (chor.)
  4. I. Goldstein, Hrvaška zgodovina, Ljubljana, 2008, s. 39 (sl.)
  5. A. Babić, Zgodovina narodov Jugoslavije, Ljubljana, 1953, s. 190 (sl.)
  6. F. Šišić, Povijest Hrvata u vrijeme narodnih vladara, Zagreb, 1990, s. 482 (chor.)