Dymitr Zwonimir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dymitr Zwonimir
Król Chorwacji i Dalmacji
król Chorwacji
Okres od 1075
do 1089
Poprzednik Piotr Krzesimir IV
Następca Stefan II
ban Slawonii
Okres od 1064
do 1074
Dane biograficzne
Dynastia Trpimirowicze
Data urodzenia ?
Data śmierci 20 kwietnia 1089
Ojciec Stjepan Svetoslavić
Matka nieznana z imienia
Żona Helena węgierska
Dzieci Radovan,
Klaudia,
Winica

Dymitr Zwonimir (zm. 20 kwietnia 1089) – król Chorwacji w latach 1075–1089 z dynastii Trpimirowiczów.

W latach 1064–1074 pełnił funkcję bana Slawonii na dworze króla Piotra Krzesimira IV. Następnie uzyskał tytuł księcia Chorwacji nadany przez Piotra Krzesimira IV, który następnie mianował go swoim następcą[1]. W 1075 roku objął tron chorwacki.

Jego panowanie upłynęło pod znakiem pokoju, bez poważnych kampanii wojennych. Ponadto nastąpił rozwój chorwackiej gospodarki i kultury. Był ostatnim władcą, który w pełni panował nad całym terytorium ówczesnej Chorwacji.

Dymitr Zwonimir zmarł 20 kwietnia 1089 roku w Kninie. Z powodu przedwczesnej śmierci jedynego syna, Radovana, tron objął bratanek Piotra Krzesimira IV, Stefan II[2].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Istnieje kilka wersji dotyczących okoliczności jego śmierci. Powszechnie w historiografii chorwackiej przyjmuje się, za kronikarzem Tomaszem Archidiakonem, że Zwonimir zmarł z przyczyn naturalnych[3]. Jednak według prezbitera Dukli, król Zwonimir został zamordowany przez szlachtę niezadowoloną ze zwołania pospolitego ruszenia celem militarnego wsparcia dla cesarza bizantyjskiego Aleksego I Komnena przeciwko Seldżukom. Rzekome ostatnie słowa monarchy miały przekląć Chorwację, w której nie miał zapanować już żaden władca z rodzimej dynastii. W późniejszych czasach w oparciu o tę wersję śmierci, powstała legenda o "klątwie króla Zwonimira"[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. D. Mandić, Rasprave i prilozi iz stare hrvatske povijesti, Institute of Croatian history, Rome, 1963, s. 315, 438. (hr.)
  2. Archidiakon Tomasz ze Splitu, Historia Salonitana, XVII, s. 93. (łac.)
  3. M. Tanner, Croatia – a nation forged in war, Yale University Press, New Haven, 1997 ​ISBN 0-300-06933-2​ (ang.)
  4. K. Damir, The Šubići and the Good King Zvonimir. A Contribution to the Research on Use of Legends as a Means of Politics of Croatian Aristocratic Families, Zagreb 2000 (ang.)