Bela II Ślepy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bela II Ślepy
ilustracja
Król Węgier i Chorwacji
Okres panowania od 1131
do 1141
Koronacja 28 kwietnia 1131
Poprzednik Stefan II
Następca Gejza II
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Data urodzenia 1110
Data śmierci 13 lutego 1141
Miejsce spoczynku Katedra Panny Marii w Székesfehérvár
Ojciec Almos
Matka Przedsława Światopełkówna
Żona Helena
Dzieci Gejza II Crown of Saint Stephen.svg
Władysław II Crown of Saint Stephen.svg
Stefan IV Crown of Saint Stephen.svg
Almos
Zofia

Bela II Ślepy, węgr. Vak Béla, serb. Бела II (ur. 1110, zm. 13 lutego 1141) – król Węgier i Chorwacji od 1131 roku z dynastii Arpadów.

Był synem Almosa i jego żony Przedsławy Światopełkówny, córki Światopełka II Michała, wielkiego księcia kijowskiego. Wraz z ojcem został oślepiony na polecenie swojego stryja Kolomana Uczonego, a następnie uwięziony w Dömös.

W 1131 roku po śmierci Stefana II, króla Węgier, został jego następcą. Koronowany 28 kwietnia tego samego roku, zwołał zjazd do Aradu, gdzie stracono 68 możnowładców odpowiedzialnych za oślepienie króla i jego ojca.

Bela musiał walczyć z Borysem Kolomanowicem, przyrodnim bratem zmarłego Stefana II. Belę wspierali m.in. Leopold III, margrabia austriacki, z kolei Borysa – Bolesław III Krzywousty, książę Polski. 22 czerwca 1132 roku Bela II odniósł zwycięstwo nad rzeką Sajó, w praktyce rozstrzygające kwestię sukcesji po Stefanie II.

W 1136 roku zajął Spalato, a w 1137[1] część Bośni.

Zmarł 13 lutego 1141 roku i został pochowany w katedrze w Székesfehérvár.

28 kwietnia 1129 poślubił Helenę, córkę Urosza I (zm. ok. 1131), księcia serbskiego. Ślub ten cementował traktat pokojowy zawarty między Węgrami a Bizancjum. Z tego małżeństwa pochodzili:

Istnieje hipoteza według której córką Beli II była też Elżbieta, pierwsza żona Mieszka III Starego.

4. Gejza I      
    2. Almos
5. Synadene        
      1. Bela II Ślepy
6. Światopełk II Michał    
    3. Przedsława Światopełkówna    
7. NN      
 

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 411. ISBN 83-85719-85-7.

Bibliografia[edytuj]

  • Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tablica 84.
  • Sroka S.A., Historia Węgier do 1526 roku w zarysie, Bydgoszcz 2000, s. 29-31.