Andrzej II węgierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy króla węgierskiego. Zobacz też: hasła o innych osobach o imieniu Andrzej II.
Andrzej II
król Węgier i Chorwacji
ilustracja
Król Węgier i Chorwacji
Okres panowania od 1205
do 1235
Poprzednik Władysław III
Następca Bela IV
Król Halicko-Włodzimierski
Okres panowania od 1227
do 1230
Poprzednik Mścisław II Udały
Następca Daniel Halicki
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Data urodzenia 1176
Data śmierci 26 października 1235
Ojciec Bela III
Matka Agnieszka z Châtillon
Żona Gertruda z Meran
Jolanta de Courtenay
Beatrycze d'Este
Dzieci Anna Maria
Bela IV Crown of Saint Stephen.svg
Elżbieta
Koloman
Andrzej
Jolanta
Stefan Pogrobowiec
Andrzej II z królową Gertrudą z Meran. karta z Landgrafenpsalter 1211-1213

Andrzej II (ur. w 1176, zm. 26 października 1235) – od 1205 król Węgier, Chorwacji i od 1206 król halicko-włodzimierski (łac. rex Galiciae et Lodomeriae).

Młodszy syn króla Beli III i Agnieszki de Châtillon. Młodszy brat króla Emeryka.

W 1211 roku ściągnął do Siedmiogrodu krzyżaków, osadzając ich w Burzenlandzie z zadaniem obrony królestwa przed pogańskimi Połowcami. Jednak już po kilkunastu latach, w 1225 roku wygnał ich z kraju, gdy zorientował się on, iż Krzyżacy bardziej zainteresowani są stworzeniem u niego własnego, odrębnego państwa niż walką z poganami. Wypędzając Krzyżaków z Siedmiogrodu przyznał liczne przywileje Sasom siedmiogrodzkim (tzw. Diploma Andreanum z 1224 r.)[1].

Węgrzy nie byli zadowoleni z rządów króla, dlatego władca, chcąc pozyskać rycerstwo i możnych, wydał w 1222 Złotą bullę - przywilej zwalniający ich z podatków, a także gwarantujący im nietykalność osobistą, prawo wyboru urzędników ziemskich oraz kontrolę rządów przez sejm zwoływany raz do roku. Obiecał też nie rozdawać lenn i urzędów obcym.

W latach 12171218 brał udział w V wyprawie krzyżowej, uczestniczył wówczas w obronie Akki. Zmarł 26 października 1235 r. i został pochowany w katedrze w Wielkim Waradynie (obecnie Oradea).

Przodkowie[edytuj]

4. Gejza II      
    2. Bela III
5. Eufrozyna        
      1. Andrzej II
6. Renald z Chatillon    
    3. Agnieszka z Châtillon    
7. Konstancja z Antiochii      
 

Małżeństwa[edytuj]

Około roku 1200 Andrzej ożenił się z Gertrudą z Meran (siostrą Agnieszki i Jadwigi). Mieli 5 dzieci:

W lutym 1215 Andrzej ożenił się z Jolantą de Courtenay, córkę z drugiego małżeństwa Piotra II, cesarza łacińskiego. Miał z nią jedynie córkę:

14 maja 1234 trzecią żoną Andrzeja została Beatrycze d'Este, córka Aldobrandino I d'Este. Urodziła Andrzejowi pogrobowego syna:

Przypisy