Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich
Obszar Europa Południowa
Użytkownicy ok. 18 mln.
Klasyfikacja genetyczna języki indoeuropejskie
Podział język słoweński

język serbsko-chorwacki

Kody rodziny językowej
Glottolog west2804
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich lub grupa serbochorwacko-słoweńska – podgrupa języków południowosłowiańskich, którą stanowią język słoweński i język serbsko-chorwacki. Stoi w opozycji do grupy wschodniej, którą tworzą języki bułgarski i macedoński.

Cechy języków grupy zachodniej[edytuj | edytuj kod]

  • zachowanie pierwotnego prasłowiańskiego typu akcentu muzykalnego
  • zachowanie iloczasu samogłosek
  • zmienność wysokości tonu podczas wymawiania sylab
  • rozwój prasłowiańskich półsamogłosek jerowych w pozycji mocnej
  • zachowanie l epentetycznego powstałego jeszcze w języku prasłowiańskim
  • końcówka dopełniacza liczby pojedynczej deklinacji zaimkowo-przymiotnikowej -ga

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Sławski, Języki słowiańskie, [w:] Języki indoeuropejskie. Tom II, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, s. 988–989