Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich lub grupa serbochorwacko-słoweńska – podgrupa języków południowosłowiańskich, którą stanowią język słoweński i języki wywodzące się z dialektów serbsko-chorwackich. Stoi w opozycji do grupy wschodniej, którą tworzą języki bułgarski i macedoński.

Cechy języków grupy zachodniej[edytuj]

  • zachowanie pierwotnego prasłowiańskiego typu akcentu muzykalnego
  • zachowanie iloczasu samogłosek
  • zmienność wysokości tonu podczas wymawiania sylab
  • rozwój prasłowiańskich półsamogłosek jerowych w pozycji mocnej
  • zachowanie l epentetycznego powstałego jeszcze w języku prasłowiańskim
  • końcówka dopełniacza liczby pojedynczej deklinacji zaimkowo-przymiotnikowej -ga

Bibliografia[edytuj]

Franciszek Sławski, Języki Słowiańskie [w:] Języki indoeuropejskie. Tom II, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, str. 988 - 989