Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich
Obszar Europa Południowa
Użytkownicy ok. 18 mln.
Klasyfikacja genetyczna języki indoeuropejskie
Podział język słoweński

język serbsko-chorwacki

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich lub grupa serbochorwacko-słoweńska – podgrupa języków południowosłowiańskich, którą stanowią język słoweński i język serbsko-chorwacki. Stoi w opozycji do grupy wschodniej, którą tworzą języki bułgarski i macedoński.

Cechy języków grupy zachodniej[edytuj | edytuj kod]

  • zachowanie pierwotnego prasłowiańskiego typu akcentu muzykalnego
  • zachowanie iloczasu samogłosek
  • zmienność wysokości tonu podczas wymawiania sylab
  • rozwój prasłowiańskich półsamogłosek jerowych w pozycji mocnej
  • zachowanie l epentetycznego powstałego jeszcze w języku prasłowiańskim
  • końcówka dopełniacza liczby pojedynczej deklinacji zaimkowo-przymiotnikowej -ga

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Sławski, Języki słowiańskie, [w:] Języki indoeuropejskie. Tom II, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, s. 988–989