Huta Maurycy w Makowie Podhalańskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruiny huty żelaza wraz z murem oporowym
Obiekt zabytkowy nr rej. A-502/87 z 2.06.1987[1]
Państwo  Polska
Miejscowość Maków Podhalański
Adres ul. Moniuszki, ul.Sienkiewicza
Rozpoczęcie budowy 1844
Położenie na mapie Makowa Podhalańskiego
Mapa lokalizacyjna Makowa Podhalańskiego
Huta „Maurycy”
Huta „Maurycy”
Położenie na mapie gminy Maków Podhalański
Mapa lokalizacyjna gminy Maków Podhalański
Huta „Maurycy”
Huta „Maurycy”
Położenie na mapie powiatu suskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu suskiego
Huta „Maurycy”
Huta „Maurycy”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Huta „Maurycy”
Huta „Maurycy”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta „Maurycy”
Huta „Maurycy”
Ziemia49°43′49,37″N 19°40′58,55″E/49,730381 19,682931

Huta „Maurycy” (zwana również Hamernią) – huta żelaza działająca w latach ok. 1845–ok. 1870 w Makowie (obecnie Maków Podhalański), której pozostałości zabudowań od 1987 r. znajdują się w rejestrze zabytków.

Powstała w latach 1844-1845[1], kiedy właścicielem dóbr makowskich był hrabia Filip Ludwik de Saint Genois. Wybudowano wówczas wielki piec, dwa piece fryszerskie z dwoma młotami oraz walcownię. Później dobudowano drugi wielki piec i cztery piece fryszerskie. Surowca do produkcji dostarczały kopalnie niskoprocentowej rudy darniowej w Beskidach (okolice Targoszowa, Krzeszowa, Sułkowic, Lanckorony, Kalwarii i Tłuczani), a także z Jaworzna. Półprodukty do makowskiej huty trafiały również z jej filii w Zawoi. Działalność zakładu w Makowie, a także funkcjonującej w podobnym okresie huty w Suchej, przyczyniła się do przetrzebienia drzewostanu w okolicznych lasach[2].

Po kilkudziesięciu latach działalności produkcja hutnicza stała się jednak nieopłacalna, głównie ze względu na niską jakość surowca i wysokie koszty transportu. Huta zakończyła działalność w 1863[3] lub około 1870[2].

Ruiny huty „Maurycy” wraz z murem oporowym zostały wpisane w 1987 do rejestru zabytków[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zestawienie zabytków nieruchomych województwa małopolskiego (pol.). Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2013. [dostęp 2013-12-29].
  2. a b Andrzej Matuszczyk: Szlakiem starych hut w Suchej, Makowie i Paśmie Pewelskim (pol.). Kwartalnik Turystycznych W Górach. [dostęp 2013-12-29].
  3. Maków Podhalański – rys historyczny (pol.). Urząd Miasta i Gminy w Makowie Podhalańskim. [dostęp 2013-12-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]