Huta Gliwice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Huta Gliwice
Ilustracja
Wieża wodna - pozostałość po dawnej hucie
Państwo  Polska
Adres 44-100 Gliwice, ul. Piwna 16
Data założenia 1867
Forma prawna spółka akcyjna
Nr KRS 0000094911
Położenie na mapie Gliwic
Mapa lokalizacyjna Gliwic
Huta Gliwice
Huta Gliwice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Gliwice
Huta Gliwice
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Huta Gliwice
Huta Gliwice
50°17′54,9600″N 18°40′50,8800″E/50,298600 18,680800

Huta Gliwicehuta znajdująca się w Gliwicach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki hutnictwa na terenie Gliwic mają swoje korzenie jeszcze przed rewolucją przemysłową XIX wieku i oparte były o funkcjonujące wcześniej kuźnie. Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku, którego autorem jest J.E. Muller notuje kolonię Gliwic o nazwie Eisengiesserei bei Gliwitz podając także jej nazwę w języku polskim Gliwicka Huta[1].

W 1867 roku dwaj niemieccy przemysłowcy Salomon Huldschinsky i Albert Hahn (1824-1898) założyli wytwórnię rur, którą nazwali "Hahn und Huldschinsky". W 1889 roku zakład rozbudowano o stalownię wyposażoną w cztery piece martenowskie i walcownię uniwersalną oraz podjęto produkcję kół kolejowych i obręczy do zestawów kołowych. W późniejszym okresie zainstalowano prasę hydrauliczną i uruchomiono ciągarnię rur. W 1894 roku zakład przekształcono w spółkę akcyjną pod nazwą "Huldschinskysche Hüttenwerke AG". W 1904 huta stała się częścią koncernu "Oberschlesische Eisenbahn-Bedarfs AG". W 1908 wybudowano reprezentacyjny gmach dyrekcji przy obecnej ul. Józefa Mitręgi[2]. W czasie I wojny światowej zakład przestawiono na produkcję wojenną, głównie pocisków artyleryjskich i części do armat. Stan zatrudnienia huty wynosił wówczas 6500 robotników. W czasie II wojny światowej huta zatrudniała 20 tys. osób. Po roku 1945 huta nosiła nazwę "1 Maja". Zakład zamknięto w 2000 r. Od tego czasu trwa jego likwidacja.

Obecnie teren po hucie jest pusty, w jego miejscu miało powstać kolejne centrum handlowe[3]. Nadal stoi wieża wodna, wybudowana na początku XX wieku, kiedy huta wprowadziła zamknięty obieg wody[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J.E. Muller 1835 ↓, s. 810.
  2. Bożena Kubit, Zabytki kultury żydowskiej w Gliwicach, Stowarzyszenie na rzecz Dziedzictwa Żydowskiego w Gliwicach "Pamięć - Zikaron", Gliwice 2009
  3. mpp: Miał być Focus, jest betonowa pustynia. Pusty plac w centrum Gliwic jeszcze długo postraszy. W: 24gliwice [on-line]. Informator Rynkowy, 2013-11-12. [dostęp 2018-04-17].
  4. Opis wizyty w wieży wodnej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J.E. Muller: Vollstandiges geographish, statistisch, topographisches Worterbuch preusischen Staates. Erfurt: J.E. Muller'sche Buchhandlung, 1835.
  • Z. Bożek, 100-lecie Huty 1 Maja w Gliwicach, 1967
  • Gleiwitz. Monographien deutscher Städte, 1925

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]