Huta Marta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Huta Marta
Ilustracja
Zabudowania Marthahütte (po prawej) i rzeka Rawa na pocztówce z początku XX wieku (po lewej w tle Synagoga Wielka w Katowicach)
Państwo  Prusy
Siedziba Kattowitz
Data założenia 1852
Data likwidacji 1928
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Huta Marta
Huta Marta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Marta
Huta Marta
Ziemia50°15′47″N 19°01′11″E/50,263056 19,019722

Huta Marta − huta znajdująca się w śródmieściu Katowic[1], działająca w latach 1852−1928.

W 1852 nad stawem hutniczym wybudowano walcownię[2][3], która otrzymała nazwę Marthahütte. W 1857 przekształcono ją w walcownię żelaza. Produkowano tu szyny kolejowe (od 1859[2]). Około 1858 w hucie pracowało 80 mężczyzn, 92 kobiety i grupa dzieci[2]. Od 1889 zakład należał do Kattowitzer Aktiengesellschaft für Bergbau und Eisenhüttenbetrieb[2]. W 1892 huta posiadała trzydzieści pieców pudlarskich i jedenaście zgrzewczych[2]. Hutę zamknięto w 1928, a jej zabudowania stały do lat 60. XX wieku. W miejscu huty "Marta" znajduje się obecnie blok mieszkalny Superjednostka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 14. ISBN 978-83-7729-021-7.
  2. a b c d e Koniec Załęskiego Przedmieścia (pol.) www.katowice.gazeta.pl [dostęp 2011-07-12]
  3. Andrzej Plewako: Działalność Kuźnicy Boguckiej w Katowicach. Katowice: Katowickie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, 1985, s. 13.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1978, s. 69.
  • Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993. ISBN 83-85831-35-5.