Huta Marta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
zabudowania Marthahütte (po prawej) i rzeka Rawa na pocztówce z początku XX wieku

Huta Marta − huta znajdująca się w śródmieściu Katowic[1], działająca w latach 18521928.

W 1852 nad stawem hutniczym wybudowano walcownię[2][3], która otrzymała nazwę Marthahütte. W 1857 przekształcono ją w walcownię żelaza. Produkowano tu szyny kolejowe (od 1859[2]). Około 1858 w hucie pracowało 80 mężczyzn, 92 kobiety i grupa dzieci[2]. Od 1889 zakład należał do Kattowitzer Aktiengesellschaft für Bergbau und Eisenhüttenbetrieb[2]. W 1892 huta posiadała trzydzieści pieców pudlarskich i jedenaście zgrzewczych[2]. Hutę zamknięto w 1928, a jej zabudownia stały do lat 60. XX wieku. W miejscu huty "Marta" znajduje się obecnie blok mieszkalny Superjednostka.

Przypisy

  1. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 14. ISBN 978-83-7729-021-7.
  2. a b c d e Koniec Załęskiego Przedmieścia (pol.) www.katowice.gazeta.pl [dostęp 2011-07-12]
  3. Andrzej Plewako: Działalność Kuźnicy Boguckiej w Katowicach. Katowice: Katowickie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, 1985, s. 13.

Bibliografia[edytuj]

  • Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1978, s. 69.
  • Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993. ISBN 83-85831-35-5.