Huta Ostrowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Celsa Huta Ostrowiec
Forma prawna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Państwo  Polska
Lokalizacja Polska Polska
Siedziba 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
ul. Jana Samsonowicza 2
Numer KRS 0000123124
Prezes Francesc Rubiralta Rubio
Branża hutnictwo
Położenie na mapie Ostrowca Świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna Ostrowca Świętokrzyskiego
Huta Ostrowiec
Huta Ostrowiec
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Huta Ostrowiec
Huta Ostrowiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Ostrowiec
Huta Ostrowiec
Ziemia50°56′41,1″N 21°25′41,1″E/50,944750 21,428083
Strona internetowa

Huta Ostrowiec – kombinat metalurgiczny zlokalizowany w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jest obecnie własnością hiszpańskiej grupy Celsa. Największy zakład przemysłowy województwa świętokrzyskiego i jeden z największych w tej części kraju, znajdujący się na 261. miejscu Listy 500 największych firm Europy Środkowo-Wschodniej za rok 2008 publikowanego przez Rzeczpospolitą[1].

W grudniu 2008 w zakładzie, bez spółek zależnych, zatrudnionych było 1342 osoby[1].

Stara huta

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy zakład, który dał początek Hucie Ostrowiec powstał w latach 1837-1839 na prawym brzegu rzeki Kamiennej. Huta oraz osada przemysłowa, która rozwinęła się wokół niej nazywana była Klimkiewiczów, od nazwiska budowniczego Antoniego Klimkiewicza. Budowę fabryki sfinansował hrabia Henryk Łubieński. Kolejnym właścicielem huty był Zygmunt Wielopolski. Wydzielił on zakład ze swoich dóbr. Był założycielem Spółki Akcyjnej Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich. Na przełomie XIX i XX w. był to drugi co do wielkości zakład tego typu w Królestwie Polskim. W czasie rewolucji 1905 roku dochodziło tu do strajków i masowych wystąpień robotniczych. W mieście i sąsiednich powiatach proklamowano Republikę Ostrowiecką. Wystąpienia te zostały stłumione przez wojska rosyjskie, na początku 1906.

W czasie I wojny światowej Zakłady Ostrowieckie zostały w znacznym stopniu zniszczone. W okresie międzywojennym hutę rozbudowano. W zakładzie produkowane były wagony kolejowe, rury lane ośrodkowo, części do parowozów, samochodów, czołgów, armat oraz konstrukcje stalowe. W 1935 spółka Zakłady Ostrowieckie przejęła Warszawską Spółkę Akcyjną Budowy Parowozów. W okresie powojennym nazwę zakładów zmieniono na Hutę im. Marcelego Nowotki. W latach 70. wybudowano nowy zakład metalurgiczny na północno-wschodnich obrzeżach miasta. W czasie największego zatrudnienia w hucie pracowało ponad 17 tys. osób.

Na początku lat 90. nazwa kombinatu została zmieniona w nowym zakładzie na Hutę Ostrowiec a w starym zakładzie na Zakłady Ostrowieckie. Przeprowadzono restrukturyzację, zmniejszając znacznie zatrudnienie i likwidując stary zakład huty. Część wydziałów wyłączono z kombinatu, tworząc nowe firmy. W 2003 hutę nabyła hiszpańska grupa Celsa. Koncern zainwestował w ostatnich latach w Ostrowcu Świętokrzyskim ponad 300 mln złotych.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

W skład kombinatu wchodzą obecnie dwa zakłady produkcyjne:

  • Zakład Wyrobów Walcowanych z wydziałami:
    • Stalowni Ilościowej
    • Walcowni Drobnej
    • Walcowni Średniej
  • Zakład Wyrobów Kutych z wydziałami:
    • Stalowni Jakościowej
    • Prasowni i Obróbki Termicznej
    • Obróbki Mechanicznej

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Kombinat zajmuje się produkcją m.in. prętów żebrowanych do zbrojenia betonu, prętów gładkich, prętów płaskich, kątowników oraz odkuwek (np. wałów do silników okrętowych). Świadczy także usługi w zakresie obróbki mechanicznej i termicznej wyrobów stalowych, telekomunikacji i transportu kolejowego.

Huta sprzedaje również wyprodukowane i przetworzone w zakładzie media energetyczne: energię elektryczną, gaz ziemny, tlen i sprężone powietrze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]