Serie B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serie B
Lega Serie B
Sports current event.svg 2020/2021
Państwo  Włochy
Dyscyplina piłka nożna
Organizator rozgrywek Lega Nazionale Professionisti B
Data założenia 1929
Założyciel Direttorio Divisioni Superiori
Rozgrywki
Liczba drużyn 20
Zwycięzca Detentore della Coppa Ali della Vittoria
Wyższy poziom ligowy Serie A
Niższy poziom ligowy Serie C
Puchary: Coppa Italia
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Casale (1929/1930)
Obecny zwycięzca Benevento (2019/20)
Najwięcej zwycięstw Genoa CFC
Atalanta BC (6 razy)
Strona internetowa

Serie B (dosł. Seria B) – drugi poziom w hierarchii ligowych rozgrywek w piłce nożnej mężczyzn we Włoszech. Utworzona w 1929 roku i zarządzana przez Lega Nazionale Professionisti B (LNPB), a wcześniej do 1943 przez Direttorio Divisioni Superiori (DDS), w sezonie 1945/46 przez Lega Nazionale Alta Italia, od 1946 do 2010 przez Lega Nazionale Professionisti (LNP). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon) w systemie mecz i rewanż. Przeznaczone są dla 20 włoskich klubów piłkarskich. Pierwsze dwa zespoły awansują do Serie A, natomiast zespoły z miejsc 3-8 uczestniczą w barażach, których zwycięzca awansuje do Serie A. Zespoły z miejsc 18-20 spadają do Serie C1, a z miejsc 16-17 walczą w barażach o utrzymanie się w lidze.

Najbardziej utytułowaną drużyna ligi są Genoa CFC i Atalanta BC, którzy uzyskali po 6 tytułów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jej początki sięgają 1929 roku, kiedy to stara Divisione Nazionale została podzielona na dwie nowe ligi: Serie A, która zgromadziła drużyny sklasyfikowane z pierwszego do dziewiątego miejsca w dwóch grupach, na które były podzielone mistrzostwa 1928/29 oraz Serie B, do której trafiły drużyny sklasyfikowane z dziesiątego do szesnastego miejsca w dwóch grupach z mistrzostw 1928/29, oprócz klubów Spezia, Parma, Monfalconese CNT i zwycięzcy trzech grup ligi północnej (Prima Divisione) sezonu 1928/29 oraz US Lecce, który po wygranej w barażach z Taranto wywalczył mistrzostwo południa (Campionato Meridionale) sezonu 1928/29. W pierwszej edycji Serie B uczestniczyło 18 drużyn, a mistrzostwo zdobyło Casale.

Rozgrywki na drugim poziomie włoskiej piłki nożnej po raz pierwszy odbyły się w sezonie 1904. W pierwszej edycji Seconda Categoria brały udział z jednej strony drużyny rezerwowe klubów należących do Prima Categoria, z drugiej zaś te prowincjalne, które dopiero dołączyły do Federacji. Były to drużyny Andrea Doria II, Audace Torino II, Genoa II i Juventus II. Drużyny z Mediolanu nie byli zainteresowani turniejem. W półfinale Ligurii wygrał Genoa II, a półfinale Piemontu Juventus II, którzy w finale walczyli o pierwszy tytuł mistrza drugiego poziomu. Po wygranej 4:0 pierwszym mistrzem został Genoa II. W następnym sezonie już było 6 uczestników, w tym jedna drużyna, która nie była rezerwową - FC Sempione z Mediolanu.

W związku z decyzją FIF o zakazie gry obcokrajowców w mistrzostwach Włoch i protestami różnych czołowych klubów, zdecydowano o ustanowieniu dwóch równoległych turniejów Prima Categoria: jednego „federalnego” (Campionato Federale), w którym dopuszczono udział członków zagranicznych, oraz „włoską” Campionato Italiano, w której mogli uczestniczyć tylko posiadacze włoskich kart. Zgodnie z tym podejściem, Seconda Categoria została również podzielona na dwa mistrzostwa. Mistrzostwa Włoch przyznały tytuł narodowy drugiej kategorii, a federacji mniej prestiżowy tytuł mistrza FIF. Po dwóch sezonach 1908 i 1909 ograniczenia zostały anulowane i od sezonu 1909/10 rozgrywki prowadzone tylko w Seconda Categoria.

Przed rozpoczęciem sezonu 1912/13 druga kategoria zmieniła nazwę na Promozione. Po raz pierwszy nie uczestniczyły w niej drużyny rezerwowe. Turniej o awans został zorganizowany osobno w każdym z sześciu piłkarskich regionów kraju, nie odbyły się żadne krajowe finały, a zwycięzcy grup zdobyli awans do Prima Categoria. Latem 2015 po wybuchu I wojny światowej mistrzostwa Włoch we wszystkich ligach zostały zawieszone. Dopiero po zakończeniu wojny w sezonie 1919/20 rozgrywki zostały wznowione.

Mistrzostwa o awans w sezonie 1921/22 były jednym z dwóch rozgrywanych we Włoszech turniejów piłkarskich poziomu drugiego. Pierwsze rozgrywki to Promozione organizowane przez FIGC. Drugie mistrzostwa II stopnia rozegrane w tym sezonie zorganizowała rywalizująca Federacja CCI zarządzana przez Direzioni Regionali. Latem 1922 roku FIGC i CCI połączyły się ponownie. W wyniku porozumienia powstały nowe rozgrywki drugiego poziomu o nazwie Seconda Divisione, które rozgrywane w dwóch ligach Lega Nord (8 grup) i Lega Sud (5 grup).

W sezonie 1926/27 rozgrywki zostały reorganizowane. Utworzono 4 grupy, zwycięzcy których w turnieju finałowym walczyli o tytuł mistrza Prima Divisione.

Lista awansów do Serie A na przestrzeni lat[edytuj | edytuj kod]

  • Kursywą oznaczono zespoły które awansowały po barażach.
  • W nawiasach oznaczono zespoły które nie awansowały (ze względu na inny regulamin w danym roku).
Sezon Mistrz Serie B Wicemistrz Trzecie miejsce Pozostali awansujący
1929–30 Casale Legnano (La Dominante)
1930–31 ACF Fiorentina Bari (US Palermo)
1931–32 US Palermo Padova (Verona)
1932–33 Livorno Brescia (Modena)
1933–34 Sampierdarenese (Bari) (Modena)
1934–35 Genova 1893 Bari
1935–36 Lucchese Novara (Livorno)
1936–37 Livorno Atalanta BC (Modena)
1937–38 Modena Novara (Alessandria)
1938–39 ACF Fiorentina Venezia (Atalanta BC)
1939–40 Atalanta BC Livorno (Lucchese)
1940–41 Liguria Modena (Brescia)
1941–42 Bari Vicenza (Delfino Pescara 1936)
1942–43 Modena Brescia (SSC Napoli)
1945–46 Alessandria (Pro Patria) (Vigevano)
1946–47 Gir. A: Pro Patria
Gir. B: Lucchese
Gir. C: Salernitana
Gir. A: (Legnano)
Gir. B: (Padova)
Gir. C: (Ternana)
Gir. A: (Novara)
Gir. B: (Empoli F.C.)
Gir. C: (Delfino Pescara 1936)
1947–48 Gir. A: Novara
Gir. B: Padova
Gir. C: US Palermo
Gir. A: (Brescia)
Gir. B: (Verona)
Gir. C: (Pisa)
Gir. A: (Como)
Gir. B: (Spal)
Gir. C: (Lecce)
1948–49 Como Venezia (Vicenza)
1949–50 SSC Napoli Udinese Calcio (Legnano)
1950–51 S.P.A.L. Legnano (Modena)
1951–52 AS Roma (Brescia) (F.C. Messina Peloro)
1952–53 Genoa C.F.C. Legnano (Calcio Catania)
1953–54 Calcio Catania Pro Patria (Cagliari Calcio)
1954–55 Lanerossi Vicenza Padova (Modena)
1955–56 Udinese Calcio US Palermo (Como)
1956–57 Verona Alessandria (Brescia)
1957–58 Triestina Bari (Venezia)
1958–59 Atalanta BC US Palermo (Lecco)
1959–60 Torino FC Lecco Calcio Catania
1960–61 Venezia Ozo Mantova US Palermo
1961–62 Genoa C.F.C. SSC Napoli Modena
1962–63 F.C. Messina Peloro Bari S.S. Lazio
1963–64 Varese Cagliari Calcio Foggia
1964–65 Brescia SSC Napoli S.P.A.L.
1965–66 Venezia Lecco Mantova
1966–67 UC Sampdoria Varese (Catanzaro)
1967–68 US Palermo Verona Pisa
1968–69 S.S. Lazio Brescia Bari
1969–70 Varese Foggia Calcio Catania
1970–71 Mantova Atalanta BC Catanzaro
1971–72 Ternana S.S. Lazio US Palermo
1972–73 Genoa C.F.C. Cesena Foggia
1973–74 Varese Ascoli Ternana
1974–75 Perugia Como Verona
1975–76 Genoa C.F.C. Catanzaro Foggia
1976–77 Lanerossi Vicenza Atalanta BC Delfino Pescara 1936
1977–78 Ascoli Catanzaro Avellino
1978–79 Udinese Calcio Cagliari Calcio Delfino Pescara 1936
1979–80 Como Pistoiese Brescia
1980–81 A.C. Milan Genoa C.F.C. Cesena
1981–82 Verona Pisa UC Sampdoria
1982–83 A.C. Milan S.S. Lazio Calcio Catania
1983–84 Atalanta BC Como Cremonese
1984–85 Pisa Lecce Bari
1985–86 Ascoli Brescia Empoli F.C.
1986–87 Delfino Pescara 1936 Pisa Cesena
1987–88 Bologna FC Lecce S.S. Lazio Atalanta BC
1988–89 Genoa C.F.C. Bari Udinese Calcio Cremonese
1989–90 Torino FC Pisa Cagliari Calcio Parma
1990–91 Foggia Verona Cremonese Ascoli
1991–92 Brescia Delfino Pescara 1936 Ancona Udinese Calcio
1992–93 Reggiana Cremonese Piacenza Lecce
1993–94 ACF Fiorentina Bari Brescia Padova
1994–95 Piacenza Udinese Calcio Vicenza Atalanta BC
1995–96 Bologna FC Verona Perugia Reggiana
1996–97 Brescia Empoli F.C. Lecce Bari
1997–98 Salernitana Venezia Cagliari Calcio Perugia
1998–99 Verona Torino FC Reggina Lecce
1999-00 Vicenza Atalanta BC Brescia SSC Napoli
2000–01 Torino FC Piacenza Chievo Venezia
2001–02 Como Modena Reggina Empoli F.C.
2002–03 Siena UC Sampdoria Lecce Ancona
2003–04 US Palermo Cagliari Calcio Livorno ACR Messina, Atalanta BC, ACF Fiorentina[1]
2004–05 (Genoa C.F.C.) Empoli F.C. (Torino FC) Treviso, Ascoli
2005–06 Atalanta BC Calcio Catania Torino FC
2006–07 Juventus F.C. SSC Napoli Genoa C.F.C.
2007–08 Chievo Bologna FC Lecce
2008–09 Bari Parma Livorno
2009–10 Lecce Cesena Brescia
2010-11 Atalanta BC Siena Novara
2011-12 Torino FC Delfino Pescara 1936 UC Sampdoria -
2012-13 US Sassuolo Verona Livorno -
2013-14 Palermo Empoli FC Cesena -
2014-15 Carpi Frosinone (Vicenza) Bologna FC
2015-16 Cagliari Calcio Crotone (Trapani) Delfino Pescara 1936
2016-17 S.P.A.L. Verona (Frosinone) Benevento
2017-18 Empoli FC Parma Frosinone
2018-19 Brescia Lecce (Benevento) Verona
2019-20 Benevento Crotone Spezia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ze względu na zwiększenie liczby zespołów z 18 do 20 w Serie A.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]