Język kemi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
samääškiela
Obszar Finlandia
Liczba mówiących język wymarły
Klasyfikacja genetyczna Języki uralskie
Kody języka
Kod ISO 639-1 {{{iso1}}}
Kod ISO 639-2 {{{iso2}}}
Kod ISO 639-3 sjk
Glottolog kemi1239
SIL {{{sil}}}
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język kemi (fin.: keminsaame), (nazwa wł.: samääškiela) – wymarły na początku XIX w.[1] język wschodniolapoński używany w okolicach Kuusamo. Język kemi posiadał wiele dialektów i w zależności od niego brzmiał bardziej podobnie do języka skolt lub do języka inari.

Modlitwa „Ojcze nasz” w języku kemi:

Äätj miin, ki lak täivest. Paisse läos tu nammat. Alda pootos tu väldegodde. Läos tu taattot nou täivest, ku ädnamest. Adde miji täb päiv miin juokpäiv laip. Ja adde miji miin suddoit addagas, nou ku miieg addep miin velvolidäme. Ja ale sääte miin kjäusaussi. Mutto tjouta miin pahast. Tälle tu li väldegodde, vuöjme ja kudne ijankaikisest. Amen.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]