Język moksza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Мокшень кяль
Obszar Mordowia, Tatarstan, Baszkiria
Liczba mówiących ok. 400 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki uralskie
Pismo/alfabet cyrylica
Status oficjalny
język urzędowy  Mordowia (Rosja)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2 mdf
ISO 639-3 mdf
SIL MDF
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku moksza

Język mokszaugrofiński język z grupy języków wołżańskich używany przez jedną z dwóch grup etnicznych składających się na naród MordwinówMordwinów Moksza. Używany jest na wschodnim skrawku europejskiej części Rosji, zwłaszcza w zachodnich rejonach Mordowii, gdzie jest językiem urzędowym oraz w obwodzie penzeńskim, a także Tatarstanie, Baszkirii, oraz obwodach: orenburskim, riazańskim, samarskim, saratowskim i tambowskim. Mordwini Moksza żyją także w niewielkich grupach na dalekim wschodzie Rosji, a poza granicami tego kraju – w USA.

Język/dialekt moksza jest używany przez ok. 400 tys. osób, tj. ok. 40% Mordwinów posługujących się ojczystym językiem.

Kwestia czy język moksza jest samodzielnym językiem, czy jak uważają niektórzy językoznawcy – dialektem języka mordwińskiego była przedmiotem sporów; obecnie przeważa opcja istnienia dwóch języków mordwińskich: moksza i erzja.

Język mordwiński-moksza jest kontynuacją prajęzyka proto-ugro-fińskiego, używanego w I tys. p.n.e. przez plemiona ugrofińskie zamieszkujące płn.- wsch. Europę. Na jego rozwój silny wpływ wywarł język rosyjski; w mniejszym stopniu – języki tureckie.

Język moksza, podobnie jak inne języki ugrofińskie charakteryzuje się dużą liczbą przypadków; posiada ich 12.

Do zapisu języka stosowany jest alfabet cyrylicki, identyczny jak do zapisu języka rosyjskiego.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Do klasyków literatury w języku moksza zaliczyć można Michaiła Biezborodowa, Zachara Dorofiejewa, Fiodora Atianina, Aleksieja Mokszoni, Maksima Biebana, Jakuba Piniasowa, Jurija Kuzniecowa, Marię Malkiną, Raisę Orłową.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]