Język ingryjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
ižoran keel
Obszar

Ingria (Rosja), Federacja Rosyjska

Liczba mówiących

120 (2010)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Ethnologue 8a umierający
Kody języka
Kod ISO 639-2 fiu
Kod ISO 639-3 izh
IETF izh
Glottolog ingr1248
Ethnologue izh
WALS izh
SIL IZH
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język ingryjski, zwany także iżorskim (ižoran keel) – język z grupy bałto-fińskiej języków uralskich, spokrewniony z fińskim i karelskim. Język ten jest używany przez niewielką liczbę osób należących do narodu Iżorian, zamieszkującego Ingrię, krainę historyczną w płn.-zach. Rosji (okolice Petersburga).

Spośród 820 Iżorian żyjących w 1989 na terenie ówczesnej Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej język ingryjski był językiem ojczystym dla ok. 300 osób.

Według danych z 2010 r. posługuje się nim 120 osób[1]. Najprawdopodobniej nie jest znany młodszym grupom wiekowym[2].

Wykazuje znaczne wpływy języków fińskiego i rosyjskiego[2].

Od języka ingryjskiego (iżoriańskiego) używanego przez Iżorian należy odróżnić dialekt języka fińskiego, także nazywany ingryjskim, używany przez Ingrian – Finów osiadłych na terenie Ingrii w XVII i XVIII wieku. Dialektem tym posługuje się kilka tysięcy osób.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Ingrian, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. a b Salminen 2007 ↓, s. 249.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]