Język võro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
võro kiil
Obszar Estonia, Łotwa, Rosja
Liczba mówiących około 70 000
Pismo/alfabet zmodyfikowane łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy brak
Organ regulujący Võro Instituut
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 brak
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 fiu
Kod ISO 639-3 vro
IETF vro
Glottolog sout2679
Ethnologue vro
SIL VOR
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku voro
Słownik języka voro
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język võro (võro kiil) – język ugrofiński z podgrupy bałtycko-fińskiej (rodzina uralska), właściwy dla liczącej ok. 70 000 ludzi populacji zamieszkałej w południowo-wschodniej części Estonii, oraz w przygranicznych rejonach Łotwy i Rosji (nad jeziorem Pejpus).

Przez długi czas uważany za dialekt estońskiego, po rozpadzie ZSRR został uznany przez miejscowe władze za odrębny język. Ma status języka regionalnego w prowincji Tartu (pol. Dorpat) i jest wykładany w 26 szkołach. Dwa razy w miesiącu wychodzi w nim gazeta "Uma Leht". Mimo to ulega zanikowi. Przekład Biblii na võro powstał w 1686 roku.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

W języku tym powstał tekst piosenki Tii zespołu Neiokõsõ, który reprezentował Estonię w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2004 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]