Język meglenorumuński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vlăheşte, Влахесте, Βλαεστε
Obszar Grecja, Macedonia, Rumunia
Liczba mówiących 5 000–12 000
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Języki italskie
Języki romańskie
Języki wschodnioromańskie
Język meglenorumuński
Pismo/alfabet łacińskie, cyrylica, greka
Status oficjalny
język urzędowy nigdzie
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-2 roa
Kod ISO 639-3 ruq
IETF ruq
Glottolog megl1237
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język meglenorumuński (nazwa własna vlaheşte, gr. vlachomoglenítika, ang. Moglenitic) – język (właściwie etnolekt) z podgrupy języków wschodnioromańskich grupy romańskiej języków indoeuropejskich. Przez część językoznawców uznawany za dialekt języka rumuńskiego.

Językiem meglenorumuńskim posługuje się nieliczny etnos Meglenorumunów, osiadły obecnie w kilku wsiach w kotlinie Meglena i górach Pajak na granicy grecko-macedońskiej, w okolicach Antalyi i Isparty w tureckiej Anatolii oraz w rozproszeniu w Rumunii (najwięcej w okolicach Tulczy). Szacunki mówią o kilku-kilkunastu tysiącach osób potrafiących wypowiadać się w tym języku.

Język meglenorumuński został naukowo opisany na przełomie XIX i XX wieku przez rumuńskich lingwistów podczas badań nad etnolektami romańskimi na Bałkanach. Na początku XX wieku pod wpływem czynników ideologicznych – koncepcji "Wielkiej Rumunii" – rumuńscy językoznawcy uznali język meglenorumuński za dialekt rumuńskiego. Zastosowaniem tej idei w praktyce było utworzenie przez rząd rumuński na terenach zamieszkanych przez Wołochów licznych szkół podstawowych nauczających języka rumuńskiego, mających na celu "rumunizację" wszystkich Arumunów. Rzeczywiście, po zakończeniu wojen bałkańskich, I wojny światowej i wojny grecko-tureckiej część Meglenorumunów wyemigrowała do Rumunii (głównie do Dobrudży). Obecnie większość z ich potomków uważa się już za Rumunów, choć nadal kultywują swoje arumuńskie tradycje.

W Grecji język meglenorumuński, w wyniku konsekwentnej i brutalnej akcji hellenizacji, wobec braku własnego szkolnictwa czy chociażby standaryzacji, jest obecnie językiem wymierającym, stosowanym sporadycznie jako tzw. "język domowy".

Do zapisu języka meglenorumuńskiego stosuje się, w zależności od miejsca, trzy alfabety - macedońską wersję cyrylicy w Macedonii, rumuńską wersję alfabetu łacińskiego w Rumunii i alfabet grecki w Grecji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]