Jacek Ambroziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Ambroziak
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1941
Warszawa
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Unia Demokratyczna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego

Jacek Włodzimierz Ambroziak (ur. 31 lipca 1941 w Warszawie) – polski prawnik, polityk, poseł na Sejm X kadencji, minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego

Życiorys[edytuj]

W 1965 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Do 1979 orzekał jako sędzia. Później był radcą prawnym m.in. w sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski. Od 1980 działał w „Solidarności”. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. W 1989 był m.in. zastępcą redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność”.

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w okręgu Warszawa-Wola. Od 12 września 1989 do 14 grudnia 1990 zajmował urząd ministra, szefa Urzędu Rady Ministrów w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W latach 90. był prawnikiem prezydenta m.st. Warszawy Marcina Święcickiego. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa. Objął funkcję doradcy Konfederacji Lewiatan.

Należał do Unii Demokratycznej i SKL. W 2005 poparł powstanie Partii Demokratycznej.

Był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015[1][2].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]