Jan Łopuszański (inżynier)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego inżyniera. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu.
Jan Łopuszański
Jan Łopuszański, engineer.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1875
Lwów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 4 maja 1936
Lwów, Polska
Minister robót publicznych
Okres od 30 września 1922
do 15 grudnia 1923
Poprzednik Mieczysław Rybczyński (p.o.)
Następca Mieczysław Rybczyński (p.o.)

Jan Łopuszański (ur. 5 sierpnia 1875 we Lwowie, zm. 4 maja 1936 we Lwowie) – polski inżynier hydrotechnik, profesor i rektor Politechniki Lwowskiej, minister robót publicznych.

Urodził się we Lwowie w polskiej rodzinie inteligenckiej. Szkołę średnią ukończył we Lwowie. W 1899 ukończył studia na Wydziale Inżynieryjnym Politechniki Lwowskiej, po czym przez 10 lat pracował w Krajowym Biurze Melioracji we Lwowie, gdzie kierował m.in. pracami melioracyjnymi i regulacyjnymi w dorzeczu Dniestru. Od 1909 był zastępcą profesora melioracji rolniczej Politechniki Lwowskiej. W 1911 obronił doktorat, w 1913 mianowany profesorem nadzwyczajnym budownictwa wodnego. W czasie I wojny światowej studiował w Szwajcarii problemy budownictwa wodnego. Od 1919 był profesorem zwyczajnym budownictwa wodnego Politechniki Lwowskiej, zaś w latach 1922–1923 ministrem robót publicznych. W roku akademickim 1924/1925 był dziekanem Wydziału Komunikacji, a w roku 1925/1926 rektorem Politechniki Lwowskiej.

Utworzył pierwszą w Polsce dużą stację melioracyjną przy Politechnice Lwowskiej w miejscowości Fredrow (majątek Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego) w powiecie rudeckim na ziemi lwowskiej.

Zmarł 4 maja 1936 we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 6 maja 1936[1][2].

Przypisy

  1. Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 103 z 6 maja 1936. 
  2. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 348. ISBN 83-04-02817-4.

Bibliografia[edytuj]