Kazimierz Władysław Kumaniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Kazimierza Kumanieckiego – prawnika (1880–1941). Zobacz też: inne osoby nazywające się Kazimierz Kumaniecki.
Kazimierz Władysław Kumaniecki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1880
Radziechów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1941
Kraków, Polska pod okupacją III Rzeszy
Minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego
Okres od 21 sierpnia 1922
do 14 grudnia 1922
Poprzednik Julian Nowak
Następca Józef Mikułowski-Pomorski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Kazimierz Władysław Kumaniecki (ur. 26 czerwca 1880 w Radziechowie, zm. 1 lipca 1941 w Krakowie) – polski prawnik, myśliciel polityczny, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalista w dziedzinie prawa administracyjnego, minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego w rządzie Juliana Nowaka (1922).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie urzędniczej. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Złoczowie, gdzie w 1898 zdał egzamin dojrzałości[1]. Studia prawnicze i filozoficzne odbywał na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, uzupełniające z prawa natomiast w Monachium. Od 1917 profesor UJ. W 1922 minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego w rządzie Juliana Nowaka.

Podczas II wojny światowej uniknął aresztowania razem z innymi profesorami UJ podczas Sonderaktion Krakau 6 listopada 1939, gdyż powrócił do domu na widok policji niemieckiej[2].

Ojciec Kazimierza Feliksa Kumanieckiego.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Akt administracyjny (1913)
  • Ustrój władz samorządowych na ziemiach Polski w zarysie (1921)
  • Centralizm i decentralizacja (1922)[3]
  • Odbudowa państwowości polskiej (1924)
  • W poszukiwaniu suwerena. Wybór pism (red. B. Szlachta, M. Zakrzewski), (2006)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Złoczowie za lata 1873/4-1923/4. Złoczów: 1925, s. 5-7, 13.
  2. Jan Gwiazdomorski: Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków: Wyd. Literackie, 1975, s.15
  3. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 1922, s. 232 - 233 [1]
  4. 9 listopada 1932 „za zasługi na polu pracy naukowej, za działalność administracyjną i społeczną” M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 295
  5. a b Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 399.
  6. 11 listopada 1936 „za wybitne zasługi na polu nauki i wychowywania młodzieży w duchu patriotycznym położone w latach 1905-1918” M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 464
  7. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 259.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]