Jan Rzewuski (fizyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Rzewuski (ur. 19 grudnia 1916 w Łodzi, zm. 17 września 1994 we Wrocławiu) – polski fizyk teoretyk, członek polskiego ruchu oporu, powstaniec warszawski, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.

Życiorys[edytuj]

W 1946 na Uniwersytecie Warszawskim obronił pracę magisterską z fizyki teoretycznej pod kierunkiem Jana Blatona. Rok później otrzymał stopień naukowy doktora. W 1948 został zatrudniony jako adiunkt na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1949 odbył staż naukowy na Uniwersytecie w Birmingham. W 1950 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie został mianowany Kierownikiem Katedry Mechaniki Teoretycznej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1952 został przeniesiony służbowo do Katedry Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1954 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a rok później został prodziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego.[1]

Był autorem 112 publikacji, dwutomowej monografii Field Theory, która miała trzy wydania oraz podręcznika akademickiego Introduction to Quantum Theory, obu napisanych w języku angielskim.[1] W 1966 otrzymał nagrodę państwową II stopnia[2].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]