Andrzej Trautman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Mariusz Trautman
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1933
Warszawa
Zawód fizyk teoretyk
Miejsce zamieszkania Warszawa
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Mariusz Trautman (ur. 4 stycznia 1933 w Warszawie) – profesor zwyczajny, doktor habilitowany w dziedzinie fizyki teoretycznej, członek rzeczywisty PAN, polski fizyk mający znaczący wkład do teorii grawitacji, a w szczególności do ogólnej teorii względności, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Trautman urodził się w Warszawie. Kiedy miał dwanaście lat, jego rodzina przeniosła się do Paryża. Po maturze wrócił do Polski i studiował na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1955 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera.

W następnych latach studiował fizykę w grupie Leopolda Infelda w Instytucie Fizyki PAN. W 1959 r. uzyskał tytuł doktora, a w 1962 r. habilitował się.

Od 1961 r. aż do przejścia na emeryturę w 2003 r. pracował w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego, zajmując kolejne stanowiska od adiunkta do profesora zwyczajnego. W 1969 r. został członkiem korespondentem, a w 1976 r. – członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. W latach 1978-80 był wiceprezesem PAN.

Otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia (1976) i Nagrodę Fundacji im. A. Jurzykowskiego (1984). Polskie Towarzystwo Fizyczne wyróżniło go Medalem im. Mariana Smoluchowskiego (1986).

W 1984 r. został członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a w 2000 r. - członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności. W 2001 r. Uniwersytet Śląski w Opawie (Czechy) nadał mu tytuł doktora honoris causa. W 2003 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 2016 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2][3].

W 1960 roku wraz z Ivorem Robinsonem odkrył ważną rodzinę ścisłych rozwiązań równania Einsteina. Później pracował m.in. nad teorią Einsteina-Cartana. Jego prace z wczesnych lat sześćdziesiątych stanowią istotny wkład do teorii fal grawitacyjnych, istnienie których doświadczalnie potwierdzono w roku 2016.

Do 17 grudnia 1981 r. członek PZPR[4].

Przypisy

  1. M.P. 2004 nr 001 poz. 011
  2. Prezydent odznaczył wybitnych fizyków. Konferencja o falach grawitacyjnych. [dostęp 2016-12-13].
  3. Prezydent odznaczył wybitnych naukowców. W: prezydent.pl [on-line]. 2016-12-12. [dostęp 2016-12-13].
  4. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL, materiały Służby Bezpieczeństwa (1967-1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 258.

Bibliografia[edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj kod]