Jan Wilamowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Wilamowski
Herb Jan Wilamowski
Data śmierci 1540
biskup kamieniecki
Okres sprawowania 1539 – 1540
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 17 października 1539
Sakra biskupia 7 marca 1540

Jan Wilamowski herbu Szaszor albo Orla[1] (zm. 1540) – duchowny rzymskokatolicki, dyplomata na dworze króla Zygmunta Starego, sekretarz Zygmunta I Starego.

Kantor krakowski i kanonik płocki. Od października 1539 roku ordynariusz kamieniecki.

Był posłem Zygmunta I Starego na sejmik województwa poznańskiego i kaliskiego w Środzie w 1540 roku[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz polski, t. IX, Lipsk 1842, s. 330.
  2. Andrzej Wyczański, Posłowie Zygmunta I na sejmiki, w: Władza i społeczeństwo XVI i XVII w., Warszawa 1989, s. 196.