Benedykt Izdbieński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Benedykt Izdbieński
kanonik
Nagrobek w poznańskiej katedrze
Nagrobek w poznańskiej katedrze
Data urodzenia 1488
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1553
Ciążeń
biskup diecezjalny poznański
Okres sprawowania 25 czerwca 1546–18 stycznia 1553
biskup diecezjalny kamieniecki
Okres sprawowania 1546
Wyznanie katolickie
Nominacja biskupia 19 lutego 1546
Sakra biskupia  ??

Benedykt Izdbieński herbu Poraj (ur. 1488, zm. 18 stycznia 1553 w Ciążeniu) – biskup poznański od 25 czerwca 1546, biskup kamieniecki od 1545, działacz kontrreformacji, sekretarz królewski Zygmunta I Starego od 1539 roku.

Od 1505 studiował na Akademii Krakowskiej, od 1520 odbył studia na uniwersytecie w Padwie. W 1509 został notariuszem konsystorza gnieźnieńskiego. W 1517 został kanonikiem poznańskim, w 1525 gnieźnieńskim, w 1527 krakowskim. Mianowany wikariuszem biskupa krakowskiego Piotra Gamrata. W 1538 został kanclerzem kurii gnieźnieńskiej, a w 1540 koadiutorem scholasterii krakowskiej. Był posłem na sejmiki ziemskie w latach: 1540, 1543, 1544[1]. W 1541 roku był generalnym prokuratorem kapituły krakowskiej. Już jako biskup poznański uzyskał od papieża prawo do sądzenia w procesach kryminalnych i podpisywania wyroków śmierci. W 1548 uzyskał od króla Zygmunta II Augusta mandat przeciwko braciom czeskim, nakazujący im opuszczenie terytorium I Rzeczypospolitej.

Biskup Benedykt Izdbieński uznał to za obrazę kiedy biskup Andrzej Zebrzydowski napisał do niego list w języku polskim a nie łaciną[2].

Przypisy

  1. Andrzej Wyczański, Między kulturą a polityką. Sekretarze Zygmunta Starego 1506-1548, Warszawa 1990, s. 253.
  2. Praca zbiorowa, "Dzieje Polski a współczesność", Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1966, s. 83

Bibliografia[edytuj]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 265-266. ISBN 83-01-02722-3.