Stanisław Gomoliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Gomoliński
Herb duchownego
Data śmierci

1604

Biskup diecezjalny łucki
Okres sprawowania

1600–1604

Biskup diecezjalny chełmski
Okres sprawowania

1591–1600

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1580

Nominacja biskupia

12 lutego 1590

Sakra biskupia

brak danych

Stanisław Gomoliński herbu Jelita (zm. 1604) – biskup łucki od 1600, biskup chełmski od 1591, biskup nominat kamieniecki w 1590, kanonik sandomierski od 1589, krakowski od 1583, prepozyt kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1585–1600[1], scholastyk płocki.

W 1559 kształcił się na uniwersytecie w Wittenberdze. Mianowany sekretarzem królewskim. W 1580 przyjął święcenia kapłańskie. W 1582 przejął biskupstwo kujawskie w imieniu nowo wybranego biskupa Hieronima Rozdrażewskiego. Od 1594 należał do komisji episkopatu Polski, która negocjowała z prawosławnymi zawarcie unii kościelnej.

Jako biskup chełmski był kanclerzem Akademii Zamojskiej i na mocy bulli papieża Klemensa VIII zatwierdził w 1595 jej statut. Ufundował klasztor dominikanów w Janowie Podlaskim, wybudował pałac biskupów chełmskich w Krasnymstawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Konrad Lutyński, Poznańscy prałaci i kanonicy w XVI wieku, w: Saeculum Christianum : pismo historyczno-społeczne 1/2, 1994 s. 138.