Janusz Palikot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Palikot
Ilustracja
Janusz Palikot w 2015
Data i miejsce urodzenia 26 października 1964
Biłgoraj
Przewodniczący Ruchu Palikota
Okres od 1 czerwca 2011
do 6 października 2013
Przynależność polityczna Ruch Palikota
Przewodniczący Twojego Ruchu[1]
Okres od 6 października 2013
do 2 marca 2019
Przynależność polityczna Twój Ruch
Następca Marzenna Karkoszka, Kamil Żebrowski
Przewodniczący Klubu Poselskiego
Twojego Ruchu
Okres od 8 listopada 2011[2]
do 4 marca 2015
Przynależność polityczna Twój Ruch
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Janusz Palikot udzielający wywiadu w Korytarzu Marszałkowskim w gmachu Sejmu (2013)

Janusz Marian Palikot (ur. 26 października 1964 w Biłgoraju[3]) – polski filozof, przedsiębiorca i polityk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rodzina i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jego matka Czesława przeżyła pobyt w obozie koncentracyjnym na Majdanku[4], po wojnie była zastępcą dyrektora w zakładach metalowych, należała do PZPR; zmarła w 2013[5]. Jego ojciec Marian również był członkiem PZPR, wystąpił z partii w 1982 po tym, jak jego syn był represjonowany w związku z działalnością opozycyjną; zm. w 1992[6][7].

Janusz Palikot ukończył L Liceum Ogólnokształcące im. Ruy Barbosy w Warszawie[8]. Studiował na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[9]. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, na którym obronił pracę magisterską dotyczącą Krytyki czystego rozumu Immanuela Kanta[10], której promotorem był Marek Siemek[11]. W okresie studiów zajął się handlem, a na początku lat 90. prowadzeniem działalności gospodarczej.

Działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1987–1989 był pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii Polskiej Akademii Nauk[12].

W 1989 utworzył zakład produkujący palety, które eksportował do krajów Europy Zachodniej[13]. W 1990 utworzył produkującą wina musujące firmę „Ambra”, w której przez jedenaście lat zajmował stanowisko prezesa zarządu. Po sprzedaży udziałów w tym przedsiębiorstwie założył następną spółkę Jabłonna, poprzez którą kontrolował Polmos Lublin, produkujący m.in. wódkę Żołądkową Gorzką. Akcje Polmosu sprzedał w 2006 po wprowadzeniu spółki na giełdę[14].

Był także współwłaścicielem wydawnictwa słowo/obraz terytoria. Do 2005 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiej Rady Biznesu i Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych, zasiadał w Komisji Trójstronnej. Był większościowym udziałowcem spółki Ozon Media[14], w latach 2005–2006 wydającej tygodnik „Ozon”.

W 2018 kupił od Marka Jakubiaka Browar Tenczynek w Tenczynku koło Krzeszowic[15].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2005 ogłosił wstąpienie do regionalnych struktur Platformy Obywatelskiej w Lublinie. W wyborach parlamentarnych wystartował do Sejmu z listy PO, zdobył 26 275 głosów i uzyskał mandat poselski. W sprawie domniemanego finansowania jego kampanii wyborczej przez podstawionych ludzi, w tym emerytów i studentów, w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu było prowadzone śledztwo, zostało ono umorzone w 2009[16], a następnie wznowione[17].

Był członkiem prezydium Klubu Parlamentarnego PO oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 44 186 głosów. W VI kadencji został członkiem Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, do 2009 kierował Komisją Nadzwyczajną do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji „Przyjazne Państwo”, następnie został jej wiceprzewodniczącym, a w październiku 2009 ponownie przewodniczącym (po roku został ponownie odwołany). W tym samym miesiącu wybrany został na wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej (funkcję tę pełnił do sierpnia 2010).

2 października 2010 podczas kongresu założycielskiego Stowarzyszenia „Ruch Poparcia Palikota” zapowiedział rezygnację z członkostwa w PO, w związku z planami założenia własnej partii politycznej oraz złożenie mandatu poselskiego 6 grudnia 2010[18]. Z członkostwa w klubie i partii zrezygnował jednak już 6 października[19], natomiast mandat poselski złożył dopiero 10 stycznia 2011[20], dzień po przekazaniu legitymacji poselskiej na licytację WOŚP[21].

18 października 2010 zostało zarejestrowane stowarzyszenie RPP[22], a 4 dni później – partia Ruch Poparcia[23]. W związku z możliwością wykreślenia tej ostatniej z ewidencji partii politycznych, z powodu niezłożenia sprawozdania finansowego, złożył wniosek o rejestrację nowej partii Ruch Palikota, która została wpisana do ewidencji 1 czerwca 2011[24]. 2 lipca 2011 został wybrany na przewodniczącego tej partii[25].

W wyborach w 2011 kierowana przez niego partia zajęła 3. miejsce. Sam Janusz Palikot ponownie uzyskał mandat poselski, startując w okręgu warszawskim i otrzymując 94 811 głosów[26]. Został następnie wybrany na przewodniczącego klubu poselskiego Ruchu Palikota w Sejmie VII kadencji. W 2013 założył wspólnie z Aleksandrem Kwaśniewskim i Markiem Siwcem ruch Europa Plus[27], który stał się stowarzyszeniem i koalicją kilku lewicowych i centrowych ugrupowań politycznych (po wyborach europejskich w 2014, w których nie osiągnęła progu, przestała ona istnieć). W dniach 5–6 października 2013 na nadzwyczajnym kongresie Ruch Palikota przekształcił się w ugrupowanie Twój Ruch[28], a Janusz Palikot został przewodniczącym nowej formacji.

14 grudnia 2014 zadeklarował start w wyborach prezydenckich w 2015 jako kandydat Twojego Ruchu[29], zaś 11 lutego 2015 został zarejestrowany jego komitet wyborczy[30]. 5 marca 2015 Janusz Palikot poinformował o rozwiązaniu (poprzedniego dnia) klubu poselskiego Twojego Ruchu i powołaniu na jego miejsce koła poselskiego Ruch Palikota[31].

W przeprowadzonych 10 maja 2015 wyborach zajął 7. miejsce wśród 11 kandydatów, zdobywając 211 242 głosy, co stanowiło 1,42% głosów ważnych[32]. Przed drugą turą głosowania nie poparł żadnego kandydata.

Na kongresie TR 20 czerwca tego samego roku ponownie został wybrany na przewodniczącego partii, przy czym w wyniku zmiany statutu objął parytetowe przewodnictwo wraz z Barbarą Nowacką[33] (która niespełna dwa lata później odeszła z ugrupowania). 11 września 2015 zrzekł się mandatu poselskiego[34], umożliwiając jego objęcie przez Andrzeja Dołeckiego. W wyborach parlamentarnych z 25 października 2015 ponownie kandydował do Sejmu jako lider lubelskiej listy wyborczej Zjednoczonej Lewicy[35], nie uzyskując mandatu. W grudniu 2017 zadeklarował zakończenie działalności politycznej[36]. 2 marca 2019 zakończył pełnienie funkcji przewodniczącego TR[37].

Wystąpienia publiczne i wypowiedzi[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2007 podczas konferencji programowej PO wystąpił w koszulce z napisami „jestem gejem”, „jestem z SLD”. Argumentował, iż chciał w ten sposób ukazać rolę, jaką odgrywać powinna Platforma we współczesnej polityce; jego zdaniem priorytetowym celem partii powinna być obrona mniejszości i „słabych”[38]. 24 kwietnia 2007 podczas konferencji prasowej, poświęconej sprawie lubelskich policjantów oskarżonych o zgwałcenie i molestowanie seksualne kobiet zatrzymywanych w lubelskiej komendzie policji, przemawiał, trzymając w jednej ręce silikonowego penisa, a w drugiej atrapę pistoletu[39], tłumacząc, iż według niego były to ówczesne symbole prawa i sprawiedliwości w Polsce oraz symbole policji w Lublinie[40][41].

22 lipca 2008 podczas programu Magazyn 24 godziny w stacji TVN24 powiedział: „Ja uważam prezydenta Lecha Kaczyńskiego za chama”. Po tych słowach zostało wszczęte postępowanie sprawdzające w sprawie ewentualnego znieważenia[42], które zostało prawomocnie umorzone[43].

W kwietniu 2010 Sąd Rejonowy w Lublinie ukarał go grzywną w wysokości 1200 zł m.in. za wykroczenie spożywania alkoholu w miejscu publicznym podczas happeningu na lubelskim rynku[44].

Stylistyka niektórych jego wypowiedzi doprowadziła do powstania określenia „palikotyzacja” (polityki, życia publicznego) jako – według osób używających tego pojęcia – pejoratywnego określenia na postępującą wulgaryzację lub upotocznienie języka wypowiedzi publicznych oraz stosowanie niekonwencjonalnych rekwizytów lub stylów zachowań w publicznych wystąpieniach. Spośród osób publicznych terminu tego użył na swoim blogu Grzegorz Napieralski[45]. Od tego czasu termin ten bywał używany przez polityków i w różnych mediach[46][47].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Marią Nowińską, z którą ma dwóch synów: Emila i Aleksandra. Po rozwodzie zawarł związek małżeński z Moniką Kubat, z którą ma syna Franciszka i córkę Zofię. W 2008 dubbingował postać Sir Brie w filmie Łowcy smoków[48]. Deklaruje się jako ateista[49], w 2012 dokonał apostazji[50].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2005 Platforma Obywatelska RP Sejm V kadencji nr 6 26 275 (6,62%)T[51]
2007 Platforma Obywatelska RP Sejm VI kadencji nr 6 44 186 (8,81%)T[52]
2011 Ruch Palikota Sejm VII kadencji nr 19 94 811 (9,32%)T[26]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej Janusza Palikota
Prezydent RP 211 242 (1,42%)N[53]
2015 KKW Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni Sejm VIII kadencji nr 6 15 115 (3,10%)N[35]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2000 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, za zasługi w działalności na rzecz rozwoju polskiej gospodarki, odznaczył go Złotym Krzyżem Zasługi[54].

W 2005 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[55].

W 2008 wyróżniono go tytułem honorowego obywatela Biłgoraja.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 20 czerwca 2015 do 11 czerwca 2017 współprzewodniczący.
  2. Do 9 października 2013 jako przewodniczący KP Ruchu Palikota.
  3. Palikot Janusz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-09-15].
  4. Tomasz Kwaśniewski: O, o – Marian. wysokieobcasy.pl, 5 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
  5. Zmarła Czesława Emilia Palikot, mama Janusza Palikota. wp.pl, 20 października 2013. [dostęp 2013-10-28].
  6. Magdalena Brożko: Kim jest Janusz Palikot?. bilgoraj.pl, 1 grudnia 2006. [dostęp 2012-04-06].
  7. Palikot: Lech Kaczyński w 1979 r. był marksistą. wprost.pl, 2 maja 2009. [dostęp 2011-10-13].
  8. Znani absolwenci. L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie. [dostęp 2021-05-25].
  9. Dlaczego KUL i dlaczego filozofia (1983–1985). W: Janusz Palikot: Wszystko jest możliwe: biografia. Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2015, s. 19–20. ISBN 978-83-7453-296-9.
  10. Uniwersytet Warszawski i PAN. W: Janusz Palikot: Wszystko jest możliwe: biografia. Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2015, s. 30. ISBN 978-83-7453-296-9.
  11. Uniwersytet Warszawski i PAN. W: Janusz Palikot: Wszystko jest możliwe: biografia. Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2015, s. 29. ISBN 978-83-7453-296-9.
  12. Janusz Palikot. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-24].
  13. Jak zostać milionerem, czyli krótka historia Palikota. tvn24bis.pl, 13 października 2011. [dostęp 2020-02-15].
  14. a b Janusz Palikot w serwisie „Ludzie Wprost”. [dostęp 2011-10-13].
  15. Jacek Brzuszkiewicz. Oferuję dziesięć procent zysku. Rozmowa z Januszem Palikotem. „Gazeta Wyborcza”. „Mój Biznes”, s. 6, 4 sierpnia 2020. 
  16. Andrzej Stankiewicz, Grzegorz Indulski, Piotr Śmiłowicz. Gorąca kasa Palikota. „Newsweek Polska”. 2009 (19), s. 25–27, 2009-05-10. Warszawa: Axel Springer Polska. ISSN 1642-5685. 
  17. Finansowanie kampanii Palikota pod lupą śledczych. money.pl, 3 marca 2010. [dostęp 2011-12-23].
  18. Palikot: 6 grudnia odchodzę z PO, zakładam swoją partię. 24kurier.pl, 2 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  19. Składam rezygnację. palikot.blog.onet.pl, 6 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  20. M.P. z 2011 r. nr 6, poz. 63.
  21. Palikot przed kamerami oddaje legitymację poselską na aukcję WOŚP. gazeta.pl, 9 stycznia 2011. [dostęp 2011-10-13].
  22. Ruch Poparcia Palikota oficjalnie zarejestrowany. polskatimes.pl, 18 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  23. Ruch Poparcia zarejestrowany!. palikot.blog.onet.pl, 5 listopada 2010. [dostęp 2011-10-13].
  24. Ruch Palikota zarejestrował się. Ponownie. tvn24.pl, 1 czerwca 2011. [dostęp 2020-02-15].
  25. Zakładał partię, teraz wybrali go przewodniczącym. wp.pl, 2 lipca 2011. [dostęp 2011-10-13].
  26. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2016-03-17].
  27. Ludzie. europaplus.org.pl. [dostęp 2013-07-05].
  28. To już oficjalne. Z Ruchu Palikota – Twój Ruch. tvp.info, 6 października 2013.
  29. Janusz Palikot wystartuje w wyborach prezydenckich. Już oficjalnie.. gazeta.pl, 14 grudnia 2014. [dostęp 2015-02-22].
  30. Twój Ruch: Komitet Wyborczy Janusza Palikota. twojruch.eu, 11 lutego 2015. [dostęp 2015-02-22].
  31. Janusz Palikot powołał Koło Poselskie Ruch Palikota. twojruch.eu, 5 marca 2015. [dostęp 2015-02-03].
  32. Dz.U. z 2015 r. poz. 650.
  33. Barbara Nowacka współprzewodniczącą Twojego Ruchu. tvn24.pl, 20 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-20].
  34. M.P. z 2018 r. poz. 667.
  35. a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2016-03-17].
  36. „Podjąłem tę decyzję, aby ostatecznie rozstać się z polityką”. tvn24.pl, 31 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-31].
  37. Nowi współprzewodniczący Twojego Ruchu. twojruch.eu, 4 marca 2019. [dostęp 2019-03-04].
  38. „PO powinna bronić gejów, Żydów i ludzi z SLD”. interia.pl, 14 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
  39. Skandalista i milioner Janusz Palikot. rp.pl, 4 stycznia 2008. [dostęp 2018-08-24].
  40. Palikot z silikonowym penisem w ręce. interia.pl, 24 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
  41. Rafał Zakrzewski: Cała prawda o sztucznym penisie Palikota. wyborcza.pl, 4 czerwca 2010. [dostęp 2011-10-13].
  42. Palikot znieważył prezydenta?. onet.pl, 23 lipca 2008. [dostęp 2014-08-31].
  43. Palikot nie znieważył prezydenta. newsweek.pl, 9 lutego 2009. [dostęp 2011-10-13].
  44. Palikot skazany za happening z „małpkami”. wp.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 2011-10-13].
  45. Palikotyzacja Platformy Obywatelskiej postępuje z siłą huraganu. napieralski.blog.onet.pl, 27 lipca 2008. [dostęp 2011-10-13].
  46. Konrad Żelazowski: Burdel, wieprze i Belzebub – świat oczami pewnego posła. wp.pl, 15 grudnia 2008. [dostęp 2011-10-13].
  47. Tomasz Lis. Pali-hipokryci. „Gazeta Wyborcza”, 14 stycznia 2009. 
  48. Janusz Palikot w bazie Filmweb. [dostęp 2011-10-13].
  49. Palikot tłumaczy się z „jak Boga kocham”. „To wyrażenie z języka potocznego”. tvn24.pl, 2 października 2014. [dostęp 2016-10-06].
  50. Janusz Palikot odchodzi z Kościoła Katolickiego. wp.pl, 19 maja 2012. [dostęp 2012-05-19].
  51. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2016-03-17].
  52. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2016-03-17].
  53. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2016-03-17].
  54. M.P. z 2000 r. nr 13, poz. 264.
  55. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-08-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]