Janusz Palikot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Palikot
Janusz Palikot Sejm czerwiec 2015.JPG
Janusz Palikot w 2015
Data i miejsce urodzenia 26 października 1964
Biłgoraj
Przewodniczący Ruchu Palikota
Okres od 1 czerwca 2011
do 6 października 2013
Przynależność polityczna Ruch Palikota
Przewodniczący Twojego Ruchu[1]
Okres od 6 października 2013
Przynależność polityczna Twój Ruch
Przewodniczący Klubu Poselskiego
Twojego Ruchu
Okres od 8 listopada 2011[2]
do 4 marca 2015
Przynależność polityczna Twój Ruch
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Janusz Palikot udzielający wywiadu w Korytarzu Marszałkowskim w gmachu Sejmu (2013)

Janusz Marian Palikot (ur. 26 października 1964 w Biłgoraju) – polski przedsiębiorca, filozof, polityk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Rodzina i wykształcenie[edytuj]

Jego matka, Czesława, przeżyła pobyt w obozie koncentracyjnym na Majdanku[3], po wojnie była zastępcą dyrektora w zakładach metalowych, należała do PZPR; zmarła w październiku 2013[4]. Ojciec, Marian, do 1982 także był członkiem PZPR. Wystąpił z partii po tym, jak jego syn został aresztowany w związku z działalnością opozycyjną[5][6].

Janusz Palikot studiował na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[7]. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, na którym obronił pracę magisterską dotyczącą Krytyki czystego rozumu Immanuela Kanta[8], której promotorem był Marek Siemek[9]. W okresie studiów zajął się handlem, a na początku lat 90. prowadzeniem działalności gospodarczej.

Działalność zawodowa[edytuj]

W latach 1987–1989 był pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii Polskiej Akademii Nauk[10].

W 1989 utworzył zakład produkujący palety, które eksportował do krajów Europy Zachodniej[11]. W 1990 utworzył produkującą wina musujące firmę „Ambra”, w której przez jedenaście lat zajmował stanowisko prezesa zarządu. Po sprzedaży udziałów w tym przedsiębiorstwie założył następną spółkę Jabłonna S.A., poprzez którą kontrolował Polmos Lublin S.A., produkujący m.in. wódkę Żołądkową Gorzką. Akcje Polmosu sprzedał w 2006 po wprowadzeniu spółki na giełdę[12].

Został także współwłaścicielem wydawnictwa słowo/obraz terytoria. Do 2005 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiej Rady Biznesu i Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych, zasiadał w Komisji Trójstronnej. Był większościowym udziałowcem spółki Ozon Media[12], w latach 2005–2006 wydającej tygodnik „Ozon”.

Działalność polityczna[edytuj]

W czerwcu 2005 ogłosił wstąpienie do regionalnych struktur Platformy Obywatelskiej w Lublinie. W wyborach parlamentarnych wystartował do Sejmu z listy PO, zdobył 26 275 głosów i uzyskał mandat poselski. W sprawie domniemanego finansowania jego kampanii wyborczej przez podstawionych ludzi, w tym emerytów i studentów, w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu było prowadzone śledztwo, zostało ono umorzone w 2009[13], a następnie wznowione[14].

Był członkiem prezydium Klubu Parlamentarnego PO oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 44 186 głosów. W VI kadencji został członkiem Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, do 2009 kierował Komisją Nadzwyczajną do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji „Przyjazne Państwo”, następnie został jej wiceprzewodniczącym, a w październiku 2009 ponownie przewodniczącym (po roku został ponownie odwołany). W tym samym miesiącu wybrany został na wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej (funkcję tę pełnił do sierpnia 2010).

2 października 2010 podczas kongresu poparcia swojej osoby zapowiedział rezygnację z członkostwa w PO, w związku z planami założenia własnej partii politycznej oraz złożenie mandatu poselskiego 6 grudnia 2010[15]. Z członkostwa w klubie i partii zrezygnował jednak już 6 października[16], natomiast mandat poselski złożył dopiero 10 stycznia 2011[17], dzień po przekazaniu legitymacji poselskiej na licytację WOŚP[18].

18 października 2010 zostało zarejestrowane wspierające go Stowarzyszenie „Ruch Poparcia Palikota”[19], a 4 dni później – partia Ruch Poparcia[20]. W związku z możliwością wykreślenia tej ostatniej z ewidencji partii politycznych, z powodu niezłożenia sprawozdania finansowego, złożył wniosek o rejestrację nowej partii Ruch Palikota, która została wpisana do ewidencji 1 czerwca 2011[21]. 2 lipca 2011 został wybrany na przewodniczącego tej partii[22].

W wyborach w 2011 kierowana przez niego partia zajęła 3. miejsce. Sam Janusz Palikot ponownie uzyskał mandat poselski, startując w okręgu warszawskim i otrzymując 94 811 głosów[23]. Został następnie wybrany na przewodniczącego klubu poselskiego Ruchu Palikota w Sejmie VII kadencji. W 2013 założył wspólnie z Aleksandrem Kwaśniewskim i Markiem Siwcem ruch Europa Plus[24], który stał się stowarzyszeniem i koalicją kilku lewicowych i centrowych ugrupowań politycznych (po wyborach europejskich w 2014, w których nie osiągnęła progu, przestała ona istnieć). W dniach 5–6 października 2013 na nadzwyczajnym kongresie Ruch Palikota przekształcił się w ugrupowanie Twój Ruch[25], a Janusz Palikot został przewodniczącym nowej formacji.

14 grudnia 2014 zadeklarował start w wyborach prezydenckich w 2015 jako kandydat Twojego Ruchu[26], zaś 11 lutego 2015 został zarejestrowany jego komitet wyborczy[27].

5 marca 2015 Janusz Palikot poinformował o rozwiązaniu (poprzedniego dnia) klubu poselskiego Twojego Ruchu i powołaniu na jego miejsce koła poselskiego Ruch Palikota[28].

W przeprowadzonych 10 maja 2015 wyborach zajął 7. miejsce wśród 11 kandydatów, zdobywając 211 242 głosy, co stanowiło 1,42% głosów ważnych[29]. W II turze nie poparł żadnego kandydata.

Na kongresie TR 20 czerwca tego samego roku ponownie został wybrany na przewodniczącego partii, przy czym w wyniku zmiany statutu objął parytetowe przewodnictwo wraz z Barbarą Nowacką[30]. 11 września 2015 zrzekł się mandatu poselskiego[31], umożliwiając jego objęcie przez Andrzeja Dołeckiego. W wyborach parlamentarnych z 25 października 2015 ponownie kandydował do Sejmu jako lider lubelskiej listy wyborczej Zjednoczonej Lewicy[32], nie uzyskując mandatu.

Wystąpienia publiczne i wypowiedzi[edytuj]

W kwietniu 2007 podczas konferencji programowej PO wystąpił w koszulce z napisami „jestem gejem”, „jestem z SLD”. Argumentował, iż chciał w ten sposób ukazać rolę, jaką odgrywać powinna Platforma we współczesnej polityce; jego zdaniem priorytetowym celem partii powinna być obrona mniejszości i „słabych”[33]. 24 kwietnia 2007 podczas konferencji prasowej poświęconej sprawie lubelskich policjantów oskarżonych o zgwałcenie i molestowanie seksualne kobiet zatrzymywanych w lubelskiej komendzie policji, przemawiał trzymając w jednej ręce silikonowego penisa, a w drugiej pistolet, tłumacząc, iż według niego były to ówczesne symbole prawa i sprawiedliwości w Polsce oraz symbole policji w Lublinie[34][35].

22 lipca 2008 podczas programu Magazyn 24 godziny w stacji TVN24 powiedział: „Ja uważam prezydenta Lecha Kaczyńskiego za chama”. Po tych słowach zostało wszczęte postępowanie sprawdzające w sprawie ewentualnego znieważenia[36], które zostało prawomocnie umorzone[37].

W kwietniu 2010 Sąd Rejonowy w Lublinie ukarał go grzywną w wysokości 1200 zł za m.in. wykroczenie spożywania alkoholu w miejscu publicznym podczas happeningu na lubelskim rynku[38].

Stylistyka niektórych jego wypowiedzi doprowadziła do powstania określenia „palikotyzacja” (polityki, życia publicznego) jako – według osób używających tego pojęcia – pejoratywnego określenia na postępującą wulgaryzację lub upotocznienie języka wypowiedzi publicznych oraz stosowanie niekonwencjonalnych rekwizytów lub stylów zachowań w publicznych wystąpieniach. Spośród osób publicznych terminu tego użył na swoim blogu Grzegorz Napieralski[39]. Od tego czasu termin ten bywał używany przez polityków i w różnych mediach[40][41].

Życie prywatne[edytuj]

Był żonaty z Marią Nowińską, z którą ma dwóch synów: Emila i Aleksandra. Po rozwodzie zawarł związek małżeński z Moniką Kubat, z którą ma syna Franciszka i córkę Zofię. W 2008 dubbingował postać Sir Brie w filmie Łowcy smoków[42]. Deklaruje się jako ateista[43], w 2012 dokonał apostazji[44].

Wyniki wyborcze[edytuj]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2005 Platforma Obywatelska RP Sejm V kadencji nr 6 26 275 (6,62%)T[45]
2007 Platforma Obywatelska RP Sejm VI kadencji nr 6 44 186 (8,81%)T[46]
2011 Ruch Palikota Sejm VII kadencji nr 19 94 811 (9,32%)T[23]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej Janusza Palikota
Prezydent RP 211 242 (1,42%)N[47]
2015 KKW Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni Sejm VIII kadencji nr 6 15 115 (3,10%)N[32]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 7 lutego 2000, za zasługi w działalności na rzecz rozwoju polskiej gospodarki, został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[48].

W 2008 wyróżniono go tytułem honorowego obywatela Biłgoraja.

Publikacje[edytuj]

Przypisy

  1. Od 20 czerwca 2015 współprzewodniczący.
  2. Do 9 października 2013 jako przewodniczący KP Ruchu Palikota.
  3. Tomasz Kwaśniewski: O, o – Marian. wysokieobcasy.pl, 5 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
  4. Zmarła Czesława Emilia Palikot, mama Janusza Palikota. wp.pl, 20 października 2013. [dostęp 2013-10-28].
  5. Magdalena Brożko: Kim jest Janusz Palikot?. bilgoraj.pl, 1 grudnia 2006. [dostęp 2012-04-06].
  6. Palikot: Lech Kaczyński w 1979 r. był marksistą. wprost.pl, 2 maja 2009. [dostęp 2011-10-13].
  7. Dlaczego KUL i dlaczego filozofia (1983–1985). W: Janusz Palikot: Wszystko jest możliwe: biografia. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria, 2015, s. 19–20. ISBN 9788374532969.
  8. Uniwersytet Warszawski i PAN. W: Janusz Palikot: Wszystko jest możliwe: biografia. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria, 2015, s. 30. ISBN 9788374532969.
  9. Uniwersytet Warszawski i PAN. W: Janusz Palikot: Wszystko jest możliwe: biografia. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria, 2015, s. 29. ISBN 9788374532969.
  10. Janusz Palikot. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-24].
  11. Jak zostać milionerem, czyli krótka historia Palikota. tvn24.pl, 13 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
  12. a b Janusz Palikot w serwisie „Ludzie Wprost”. [dostęp 2011-10-13].
  13. Andrzej Stankiewicz, Grzegorz Indulski, Piotr Śmiłowicz. Gorąca kasa Palikota. „Newsweek Polska”. 2009 (19), s. 25–27, 2009-05-10. Warszawa: Axel Springer Polska. ISSN 1642-5685. 
  14. Finansowanie kampanii Palikota pod lupą śledczych. money.pl, 3 marca 2010. [dostęp 2011-12-23].
  15. Palikot: 6 grudnia odchodzę z PO, zakładam swoją partię. 24kurier.pl, 2 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  16. Składam rezygnację. palikot.blog.onet.pl, 6 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  17. M.P. z 2011 r. Nr 6, poz. 63
  18. Palikot przed kamerami oddaje legitymację poselską na aukcję WOŚP. gazeta.pl, 9 stycznia 2011. [dostęp 2011-10-13].
  19. Ruch Poparcia Palikota oficjalnie zarejestrowany. polskatimes.pl, 18 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  20. Ruch Poparcia zarejestrowany!. palikot.blog.onet.pl, 5 listopada 2010. [dostęp 2011-10-13].
  21. Ruch Palikota zarejestrował się. Ponownie. tvn24.pl, 1 czerwca 2011. [dostęp 2011-10-13].
  22. Zakładał partię, teraz wybrali go przewodniczącym. wp.pl, 2 lipca 2011. [dostęp 2011-10-13].
  23. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2016-03-17].
  24. Ludzie. europaplus.org.pl. [dostęp 2013-07-05].
  25. To już oficjalne. Z Ruchu Palikota – Twój Ruch. tvp.info, 6 października 2013.
  26. Janusz Palikot wystartuje w wyborach prezydenckich. Już oficjalnie.. gazeta.pl, 14 grudnia 2014. [dostęp 2015-02-22].
  27. Twój Ruch: Komitet Wyborczy Janusza Palikota. twojruch.eu, 11 lutego 2015. [dostęp 2015-02-22].
  28. Janusz Palikot powołał Koło Poselskie Ruch Palikota. twojruch.eu, 5 marca 2015. [dostęp 2015-02-03].
  29. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  30. Barbara Nowacka współprzewodniczącą Twojego Ruchu. tvn24.pl, 20 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-20].
  31. Postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 września 2015 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła Janusza Mariana Palikota. sejm.gov.pl. [dostęp 2015-09-21].
  32. a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2016-03-17].
  33. „PO powinna bronić gejów, Żydów i ludzi z SLD”. interia.pl, 14 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
  34. Palikot z silikonowym penisem w ręce. interia.pl, 24 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
  35. Rafał Zakrzewski: Cała prawda o sztucznym penisie Palikota. wyborcza.pl, 4 czerwca 2010. [dostęp 2011-10-13].
  36. Palikot znieważył prezydenta?. onet.pl, 23 lipca 2008. [dostęp 2014-08-31].
  37. Palikot nie znieważył prezydenta. newsweek.pl, 9 lutego 2009. [dostęp 2011-10-13].
  38. Palikot skazany za happening z „małpkami”. wp.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 2011-10-13].
  39. Palikotyzacja Platformy Obywatelskiej postępuje z siłą huraganu. napieralski.blog.onet.pl, 27 lipca 2008. [dostęp 2011-10-13].
  40. Konrad Żelazowski: Burdel, wieprze i Belzebub – świat oczami pewnego posła. wp.pl, 15 grudnia 2008. [dostęp 2011-10-13].
  41. Tomasz Lis, Pali-hipokryci, „Gazeta Wyborcza” z 14 stycznia 2009
  42. Janusz Palikot w bazie filmweb.pl. [dostęp 2011-10-13].
  43. Palikot tłumaczy się z „jak Boga kocham”. x„To wyrażenie z języka potocznego”. tvn24.pl, 2 października 2014. [dostęp 2016-10-06].
  44. Janusz Palikot odchodzi z Kościoła Katolickiego. wp.pl, 19 maja 2012. [dostęp 2012-05-19].
  45. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2016-03-17].
  46. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2016-03-17].
  47. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2016-03-17].
  48. M.P. z 2000 r. Nr 13, poz. 264 – pkt 5.

Linki zewnętrzne[edytuj]

[Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego]]