Andrés Gómez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Andrés Gómez (koszykarz).
Andrés Gómez
Andrés Gómez
Państwo  Ekwador
Miejsce zamieszkania Guayaquil
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1960
Guayaquil
Wzrost 193 cm
Masa ciała 84 kg
Gra leworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1979
Zakończenie kariery 1993
Trener Colon Nunez
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 21
Najwyżej w rankingu 4 (11 czerwca 1990)
Australian Open 4R (1990)
Roland Garros W (1990)
Wimbledon QF (1984)
US Open QF (1984)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 33
Najwyżej w rankingu 1 (15 września 1986)
Australian Open 2R (1992)
Roland Garros W (1988)
Wimbledon SF (1987)
US Open W (1986)

Andrés Gómez (ur. 27 lutego 1960 w Guayaquil) – ekwadorski tenisista, zwycięzca French Open 1990 w grze pojedynczej oraz French Open 1988 i US Open 1986 w grze podwójnej, lider rankingu deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj]

Kariera zawodowa leworęcznego Ekwadorczyka przypadła na lata 1979–1993.

Pierwszy turniej w grze pojedynczej wygrał w 1981 w Bordeaux, rok wcześniej był w finale w Sarasocie. W 1984 odniósł 5 zwycięstw turniejowych, 4 w 1986. Triumfował dwukrotnie w otwartych mistrzostwach Włoch w Rzymie. Zwyciężył w wielkoszlemowym turnieju French Open 1990 mając skończone 30 lat[1]. Następnie osiągnął najwyższą pozycję w rankingu światowym – nr 4.

Do turnieju na kortach im. Rolanda Garrosa przystępował po wygranych imprezach w Barcelonie (z finale z Pérezem Roldánem) i Madrycie (w finale z Rossetem) oraz półfinale w Rzymie (przegrał z Musterem). Wszystkie te turnieje były rozgrywane na nawierzchni ziemnej, podobnie jak French Open. W drodze po tytuł Ekwadorczyk pokonał m.in. Filippiniego, Wołkowa, Gustafssona (walkower) i Championa, a w półfinale Mustera. W finale jego przeciwnikiem był Andre Agassi, którego Gómez pokonał w 4 setach (6:3, 2:6, 6:4, 6:4) odnosząc swoje jedyne singlowe wielkoszlemowe zwycięstwo. Dało mu ono nie tylko awans na najwyższą pozycję rankingową w karierze, ale także udział w turnieju ATP Finals, gdzie poniósł 3 porażki w meczach grupowych (z Musterem, Lendlem i Beckerem). W grudniu 1990 wystąpił także w inauguracyjnej edycji Pucharu Wielkiego Szlema, ale uległ w 1 rundzie Aaronowi Kricksteinowi.

Do światowej czołówki zaliczał się przez wiele lat. W turniejach ATP Finals uczestniczył łącznie 5 razy – oprócz 1990 w 1982, 1983, 1985, 1986. Triumfował w 21 turniejach w grze pojedynczej, w dalszych 14 osiągał finały. Ostatni turniej wygrał w 1991 w Brasílii.

Gómez w 1980 wygrał 5 imprez deblowych, a w sezonie 1986 – 7 (w dalszych 3 dochodząc do finału); wśród tych wygranych był triumf wielkoszlemowy na US Open w parze z Slobodanem Živojinoviciem. Wygrał również French Open w 1988 w parze z Emiliem Sánchezem. Wiele sukcesów odniósł w parze z Hansem Gildemeisterem. We wrześniu 1986 osiągnął pozycję lidera w rankingu światowym deblistów i przewodził klasyfikacji deblowej przez 13 tygodni. Był łącznie w 50 finałach turniejów deblowych, z czego 33 wygrał. Ostatnie zwycięstwo deblowe odniósł w 1992 w Barcelonie, występując w parze z Javierem Sánchezem.

Zarobki uzyskane przez Gómeza na korcie (w grze pojedynczej i podwójnej) przekroczyły 4 miliony dolarów. Po wypadnięciu z czołowej setki rankingu singlowego w 1993 faktycznie zakończył karierę, chociaż udzielał się jeszcze sporadycznie w meczach Pucharu Davisa. Grał w drużynie narodowej do 2000 (od 1995 wyłącznie w deblu); jeszcze w 1999 uczestniczył w walce reprezentacji Ekwadoru o grupę światową Pucharu Davisa – najwyższą klasę rozgrywkową (Ekwador uległ Holandii 2:3). W swoim ostatnim pucharowym występie – przegranym w 5 setach meczu deblowym z Peruwiańczykami Horną i Venero-Montesem w kwietniu 2000 – partnerował Nicolásowi Lapenttiemu. Łącznie wygrał 51 meczów w rozgrywkach Pucharu Davisa, przegrał 27. Jest rekordzistą swojej reprezentacji pod względem liczby zwycięstw, liczby zwycięstw deblowych, liczby spotkań międzypaństwowych. Rekordem jest również liczba lat, w jakich startował w zespole narodowym; debiutował we wrześniu 1978 w meczu z Peru, również z Peru kończył karierę reprezentacyjną 22 lata później[2].

Wygrane turnieje:

  • gra pojedyncza:
  • gra podwójna:
    • 1980 Madryt, Quito, Waszyngton, Hamburg, Sarasota
    • 1981 Bruksela, Hamburg, Madryt, Quito, Rzym, Santiago, Bordeaux
    • 1982 Bordeaux
    • 1984 Wembley
    • 1985 Sztokholm, Hamburg, Marbella
    • 1986 Boston, Forest Hills, Indianapolis, Stuttgart (nawierzchnia ziemna), Waszyngton, Fort Myers, US Open
    • 1987 Boston, Monte Carlo
    • 1988 French Open, Tokio (hala)
    • 1989 Boston, Genewa
    • 1990 Barcelona
    • 1991 São Paulo
    • 1992 Barcelona

Przypisy

  1. Robin Finn: Gomez Wins French Open In Four Sets (ang.). nytimes.com, 11 czerwca 1990. [dostęp 16 stycznia 2017].
  2. Andres Gomez Bio (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 16 stycznia 2017].

Bibliografia[edytuj]