Balázs Taróczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Balázs Taróczy
Ilustracja
Państwo  Węgry
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1954
Budapeszt
Wzrost 183 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1972
Zakończenie kariery 1990
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 13
Najwyżej w rankingu 12 (5 kwietnia 1982)
Australian Open 2R (1973, 1979)
Roland Garros QF (1981)
Wimbledon 4R (1980)
US Open 3R (1974, 1975)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 26
Najwyżej w rankingu 3 (15 lipca 1985)
Australian Open 2R (1973, 1979)
Roland Garros W (1981)
Wimbledon W (1985)
US Open SF (1984)
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Węgry
Uniwersjada
Srebro Moskwa 1973 gra pojedyncza
Srebro Sofia 1977 gra pojedyncza
Brąz Moskwa 1973 gra podwójna

Balázs Taróczy (ur. 9 maja 1954 w Budapeszcie) – węgierski tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Taróczy występował w latach 1996–2000.

W grze pojedynczej wygrał 12 turniejów rangi ATP World Tour oraz awansował do 7 finałów.

W grze podwójnej zwyciężył w 26 imprezach ATP World Tour, a także uczestniczył w 33 finałach. Wśród tytułów deblowych Węgra znajdują się dwa wielkoszlemowe triumfy, w 1981 roku na Rolandzie Garrosie i w 1985 roku na Wimbledonie. Oba turnieje wygrał w parze z Heinzem Günthardtem.

W latach 1973–1986 reprezentował Węgry w Pucharze Davisa, rozgrywając łącznie 95 meczów, z których w 76 zwyciężył.

W 1973 roku wystąpił w uniwersjadzie, zdobywając dwa medale, srebrny w grze pojedynczej i brązowy w grze podwójnej. W 1977 roku, w Sofii, wywalczył srebrny medal ponownie w singlu.

W rankingu gry pojedynczej Taróczy najwyżej był na 12. miejscu (5 kwietnia 1982), a w klasyfikacji gry podwójnej na 3. pozycji (15 lipca 1985).

Od września 1989 roku, do końca 1990 roku Taróczy pełnił funkcję trenera Gorana Ivaniševicia.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (2–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 6 czerwca 1981 French Open, Paryż Ceglana Szwajcaria Heinz Günthardt Stany Zjednoczone Terry Moor
Stany Zjednoczone Eliot Teltscher
6:2, 7:6, 6:3
Zwycięzca 2. 6 lipca 1985 Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwajcaria Heinz Günthardt Australia Pat Cash
Australia John Fitzgerald
6:4, 6:3, 4:6, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]