Pedro Morales (wrestler)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pedro Morales
Pedro Morales z pasem mistrzowskim WWWF Heavyweight Championship między 1971, a 1973.
Pedro Morales z pasem mistrzowskim WWWF Heavyweight Championship między 1971, a 1973.
Imię i nazwisko Pedro Morales
Data i miejsce
urodzenia
22 października 1942
Culebra, Portoryko
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
John Kilonis

Johnny Como
Johnny Commo
Pedro Morales[1][2]

Wzrost 180 cm[1]
Masa ciała 109 kg[1]
Zapowiadany z Wyspa Culebra, Portoryko[3]
Trenerzy Barba Rojo
Debiut 1959
Emerytura 1987
Pedro Morales (z prawej) pozujący do zdjęcia z fanem

Pedro Morales (ur. 22 października 1942 w Culebra) – portorykański wrestler, były główny mistrz WWF i pierwszy w historii WWF mistrz Triple Crown.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 22 października 1942 w Culebra w Portoryko. W dzieciństwie przeprowadził się z rodziną do Brooklynu w Nowym Jorku[2].

Debiutował jako wrestler w wieku nastoletnim w 1959. Jego trenerem był Barba Rojo[1]. W walkach najczęściej stosował strategię wycieńczania przeciwnika. Oszczędzał siły na początku pojedynku, a na końcu, gdy przeciwnik był już zmęczony, atakował go mocnymi uderzeniami. W latach 60. XX wieku był dominującym wrestlerem w Los Angeles i San Francisco.

W 1970 dołączył do organizacji World Wide Wrestling Federation (WWWF). 8 lutego 1971 stoczył pojedynek z Ivanem Koloffem, mistrzem WWWF, który zakończył panowanie mistrzowskie Bruno Sammartino, (najdłuższe, ponad siedmioletnie panowanie mistrzowskie w historii tego tytułu). Morales pokonał Koloffa i przejął tytuł. Później rywalizował z Sammartino i skutecznie bronił tytułu, między innymi na stadionie Shea Stadium w Nowym Jorku, gdzie obaj stoczyli ze sobą walkę trwającą 75 minut i zakończoną remisem. W 1973 stracił tytuł przegrywając ze Stanem Stasiakiem. Następnie przeniósł się do portorykańskiej organizacji World Wrestling Council, gdzie wraz z Carlosem Colónem zdobył mistrzostwo drużynowe WWC World Tag Team Championship.

W 1980 Morales powrócił do World Wrestling Federation (WWF, dawne World Wide Wrestling Federation). 9 września na stadionie Shea Stadium razem z Bobem Backlundem pokonał tag team The Wild Samoans w walce o mistrzostwo World Tag Team Championship. Musiał je jednak natychmiast zwrócić, ponieważ zawodnicy WWF nie mogli posiadać wielu tytułów jednocześnie. Kilka miesięcy później pokonał Kena Paterę w walce o mistrzostwo Intercontinental Championship. Dokonując tego został pierwszym wrestlerem WWF, który osiągnął Triple Crown. W 1981 rywalizował z Donem Muraco, któremu udało się odebrać tytuł Moralesowi, ale Morales odzyskał go w rewanżu. Po tym jak w 1983 Muraco znowu odebrał Moralesowi tytuł, Morales już nigdy nie nosił pasa mistrzowskiego. Był bliski wygrania turnieju King of the Ring w 1985 i 1986, ale odpadł przegrywając w 1985 z Donem Muraco w ćwierćfinale i w 1986 z Harley'em Race'em w finale[3].

W 1987 zakończył karierę wrestlera i został hiszpańskojęzycznym komentatorem WWF. Był trenerem wrestlera Gypsy Joe[1]. W 1995 został wprowadzony do WWE Hall of Fame przez innego portorykańskiego zawodnika, Savio Vegę[3].

Styl walki[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa i osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Pedro Morales, Cagematch.net [dostęp 2018-05-06] (ang.).
  2. a b c d Pedro Morales, Online World of Wrestling [dostęp 2018-05-06] (ang.).
  3. a b c Pedro Morales, WWE [dostęp 2018-05-06] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]