Curt Hawkins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Curt Hawkins
Hawkins w 2012
Hawkins w 2012
Imię i nazwisko Brian Myers[1]
Data i miejsce
urodzenia
20 kwietnia 1985[1]
Glen Cove, Nowy Jork, Stany Zjednoczone[1]
Współmałżonek Lizzie Karcher (2015-)
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Brandon Myers[1]
Brian Major[1]
Brian Majors[1]
Brian Myers[1]
Curt Hawkins[1]
Wzrost 1,85 m[2]
Masa ciała 101 kg[2]
Zapowiadany z Queens, Nowy Jork[2]
Trenerzy Mikey Whipwreck[1]
Debiut 2004[1]

Brian Myers (ur. 20 kwietnia 1985 w Glen Cove w Nowym Jorku) – amerykański wrestler i promotor występujący w federacji WWE w brandzie Raw pod pseudonimem ringowym Curt Hawkins. Hawkins był członkiem WWE od 2006 do 2014, gdzie po występach w federacjach niezależnych powrócił do federacji w 2016.

Myers jest dwukrotnym światowym mistrzem dywizji tag team będąc jednokrotnym posiadaczem WWE Tag Team Championship z Zackiem Ryderem i jednokronym TNA World Tag Team Championem z Trevorem Lee.

Kariera profesjonalnego wrestlera[edytuj | edytuj kod]

Trening i federacje niezależne (2004–2006)[edytuj | edytuj kod]

Myers był trenowany przez Mikey'a Whipwrecka, gdzie po rozpoczęciu z nim treningów zadebiutował w ringu w 2004. Walczył dla promocji New York Wrestling Connection (NYWC). W 2005 zaczął regularnie występować w drużynie z Brettem Matthewsem, gdzie duo Myers i Matthews zawalczyło o NYWC Tag Team Championship pokonując Dickiego Rodza i Masona Raige'a przez dyskwalifikację[3]. Na następnej gali z 4 czerwca odbył się rewanż o tytuły, z którego zwycięsko wyszli Myers i Matthews[4]. Pod koniec miesiąca zostali zaatakowani w ringu przez The Dead Presidents (Lo Lincolna i Booga Washingtona), którzy rozpoczęli rywalizację o tytuły. Tytuły mistrzowskie zmieniły posiadaczy na ich rzecz podczas gali z końca lipca[4]. 23 września wzięli udział w Triple Threat tag team matchu o mistrzostwa, lecz panujący mistrzowie Team Tremendous (Dan Barry i Ken Scampi) zakończyli pojedynek pozostając właścicielami tytułów[4]. Myers i Matthews zdołali zdobyć pasy mistrzowskie drugi raz w swoich karierach 25 stycznia 2006, lecz dwa miesiące później stracili je na rzecz B.S. Xpress (Tony’ego Burmy i Mike’a Spinelliego)[4].

World Wrestling Entertainment / WWE[edytuj | edytuj kod]

Występy w federacjach rozwojowych (2006–2007)[edytuj | edytuj kod]

Zack Ryder i Hawkins (po prawej) w 2009.

24 lutego 2006, Brian Myers podpisał kontrakt rozwojowy z World Wrestling Entertainment[1]. Otrzymał pseudonim ringowy Brian Majors i odnowił drużynę z Bretem Matthewsem, któremu przydzielono pseudonim Brett Majors, a razem występowali jako tag team pod nazwą Majors Brothers. Wspólnie dwa razy zdobyli DWS Tag Team Championship w federacji rozwojowej Deep South Wrestling, zaś później do swego dorobku w karierach doliczyli tytuły OVW Southern Tag Team Championship[5].

La Familia i Tag Team Champion (2007–2009)[edytuj | edytuj kod]

Hawkins (po prawej) pozujący w ringu z Edgem i Ryderem.

Drużyna szybko awansowała z rozwojówki do głównego rosteru federacji, kosmetycznie zmieniając swoje nazwiska z „Majors” na „Major”. Zadebiutowali w brandzie ECW, w którym wygrali debiutancki pojedynek, lecz nie zdołali wygrywać ważniejszych pojedynczych oraz tag teamowych pojedynków o tytuły[6][7][8]. 17 czerwca 2007, Major Brothers zostali przeniesieni z ECW do rosteru SmackDown! jako ósmy wybór w drafcie uzupełniającym z 2007[9]. Na SmackDown wiodło im się niewiele lepiej, pokonując takie drużyny jak Chavo Guerrero i Jamie Noble[10]. 9 listopada 2007, duo zawalczyło o WWE Tag Team Championship, lecz zostali pokonani przez mistrzów MVP'iego i Matta Hardy’ego[11].

Na gali Armageddon, Major Brothers ubrało się na podobieństwo Edge’a i zainterweniowało w walce o World Heavyweight Championship, gdzie w kilku momentach nielegalnie zastępowali go w ringu. Dzięki temu Edge zdobył tytuł, zaś scenariuszowi bracia stali się antagonistami[12]. 21 grudnia 2007 na tygodniówce SmackDown! zostało ujawnione, że Major Brothers są bliskimi przyjaciółmi Edge’a i generalnej menadżerki SmackDown Vickie Guerrero. Niedługo potem, Brianowi i Brettowi Majorowi zmieniono pseudonimy na kolejno Curt Hawkins i Zack Ryder[13]. Komentatorzy SmackDown określali również Hawkinsa i Rydera jako „The Rated-R Entourage” (pol. świta Edge’a). Okazjonalnie para łączyła siły z ich mentorem Edgem i Chavem Guerrero jako ugrupowanie „La Familia”.

Na gali The Great American Bash z 20 lipca 2008, Hawkins i Ryder zdobyli WWE Tag Team Championship od Johna Morrisona i The Miza, pokonując byłych mistrzów, Jessego i Festusa, oraz Finlay'a i Hornswoggle'a, tuż po tym jak Hawkins przypiął Jessego[14][15]. Dzięki odniesionemu zwycięstwu stali się najmłodszymi mistrzami dywizji tag team w historii WWE[16]. Po gali SummerSlam z sierpnia, La Familia zaczęła się rozpadać ze względu na kłótnie pomiędzy Edgem i Vickie Guerrero, przez co Hawkins i Ryder opuścili ją i zaczęli działać wspólnie sami[17][18][19].

26 września 2008 na odcinku SmackDown, Hawkins i Ryder stracili tytuły na rzecz Carlito i Primo[20]. 15 kwietnia 2009, Ryder (bez Hawkinsa) został z powrotem przeniesiony do rosteru ECW podczas draftu uzupełniającego, tym samym oficjalnie rozwiązując drużynę[21].

Florida Championship Wrestling (2009–2010)[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu draftu, Hawkins spędził kilka miesięcy poza występami w telewizji, gdzie później został przeniesiony do rozwojówki Florida Championship Wrestling (FCW) w celu dalszego treningu[22]. Zadebiutował w federacji przegrywając z Dawsonem Alexandrem[23]. W kolejnych tygodniach, Hawkins wygrał ośmioosobowy Battle Royal stając się pretendentem do tytułu FCW Florida Heavyweight Championship należącego do Justina Angela, lecz nie zdołał pokonać mistrza[24]. W międzyczasie dołączył do ugrupowania „The Dude Busters” u boku Caylena Crofta i Trenta Barrety[25]. Pod koniec listopada, Hawkins i Croft zdobyli FCW Florida Tag Team Championship[26]. Pomimo bycia mistrzami, Croft i Hawkins bronili tytułów wraz z Barretą pod tzw. Freebird Rule (całe ugrupowanie może być mistrzami tag team, lecz tytułów w walce broni maksymalnie dwóch ich członków)[27]. 14 stycznia 2010 na nagraniach odcinków FCW, The Dude Busters straciło tytuły na rzecz The Fortunate Sons (Bretta DiBiasego i Joe'a Henniga)[28].

The Gatecrashers (2010–2011)[edytuj | edytuj kod]

Hawkins powrócił do rosteru SmackDown 4 maja 2010, formując tag team z Vancem Archerem, gdzie wspólnie pokonali Chasyna Rance'a i JT Talenta w dark matchu[29]. Ich telewizyjny debiut jako drużyna nastąpił 13 maja na odcinku tygodniówki WWE Superstars pokonując dwóch lokalnych wrestlerów. Po walce, Hawkins ujawnił, że on i Archer otrzymali 30 dni na udowodnienie, iż są warci pozostania w głównym rosterze[30]. Drużyna pojawiła się na SmackDown 21 maja wygrywając w kolejnym szybkim pojedynku[31]. Jako próba udowodnienia swoich umiejętności, duo zaatakowało MVP'iego i Christiana na odcinkach SmackDown z 4 i 11 czerwca, zaś w następnym tygodniu pokonali ową dwójkę w tag team matchu[32][33][34]. Od 25 czerwca, drużyna zaczęła występować jako „The Gatecrashers” (pol. „Nieproszeni goście”). 4 czerwca na odcinku SmackDown, para wzięła udział w Battle Royalu kwalifikującym do Fatal 4-Way matchu na tytułowej gali. Hawkins był jednym z czterech ostatnich uczestników pojedynku, lecz został wyeliminowany przez Reya Mysterio, który wygrał walkę[32]. Po wygaśnięciu ich trzydziestodniowego kontraktu, wedle scenariusza podpisano z nimi nowy długoterminowy kontrakt[2]. Drużyna została rozwiązana 7 października na tygodniówce Superstars po walce pomiędzy Archerem i Chrisem Mastersem. Archer przypadkowo popchnął Hawkinsa stojącego na krawędzi ringu i przegrał walkę. Tuż po jej zakończeniu, Hawkins zaatakował Archera[35]. Hawkins rozpoczął krótką rywalizację z Trentem Barretą[36] ze względu na wygraną Barrety nad Hawkinsem z odcinka Superstars z 18 listopada[37]. W rewanżu z następnego tygodnia, Hawkins pokonał Barretę dodając, że jego zwycięstwo z zeszłego tygodnia było zwykłym fuksem[38]. Ostatni, trzeci pojedynek z 9 grudnia z odcinka Superstars wygrał Barreta[39].

Współpraca z Tylerem Reksem (2011–2012)[edytuj | edytuj kod]

Hawkins i Reks w kwietniu 2012

26 kwietnia, Hawkins został przeniesiony do rosteru Raw jako część draftu uzupełniającego z 2011[40]. Hawkins i Ryder zjednoczyli się na jedną noc 19 maja na odcinku tygodniówki Superstars, gdzie przegrali z Santino Marellą i Vladimirem Kozlovem. Hawkins po dłuższej przerwie powrócił na Superstars 8 września, gdzie wraz z Tylerem Reksem pokonali Percy’ego Watsona i Titusa O’Neila[41]. Hawkins i Reks zaczęli wspólnie się pojawiać w piątym sezonie NXT, gdzie podczas pierwszego występu zaatakowali The Usos za pleców podczas odcinka NXT z 27 września[42]. Przez następne dwa tygodnie na NXT, Hawkins i Reks zawalczyli z The Usos w tag team matchach, gdzie Hakwins i Reks odnieśli zwycięstwo w pierwszym pojedynku[43], a The Usos w drugim[44]. Od października, Hawkins, który twierdził że ma złamaną kostkę, zaczął wnosić do ringu metalową laskę[45]. Jednakże, pomimo wyleczenia kontuzji, wrestler wciąż wchodził na arenę z laską, co stało się jednym z jego znaków rozpoznawczych[46]. Hawkins zadebiutował na Raw 9 stycznia 2012, przegrywając w krótkiej walce z powracającym Brodusem Clay'em[47]. Od grudnia 2011, Hawkins i Reks rywalizowali z Trentem Barretą i Yoshim Tatsu[48], gdzie obie drużyny regularnie robiły sobie żarty na zapleczu[49]. Ich feud zakończył się zwycięstwem Hawkinsa i Reksa w tag team matchu z Barretą i Tatsu na odcinku tygodniówki NXT z 18 stycznia[50].

Hawkins i Reks stali się wichrzycielami rosteru NXT, dręcząc prowadzącego NXT Matta Strikera odnośnie jego miałkiej kariery profesjonalnego wrestlera i narzekając, że powinni brać w walkach wieczoru NXT[51]. 21 marca na odcinku tygodniówki NXT Redemption rozpoczęto scenariusz, w którym Striker został porwany przez nieznanych sprawców[52], którymi ostatecznie okazali się Hawkins i Reks[53]. 18 kwietnia na odcinku NXT, William Regal (który wyznaczał pojedynki na galach) wyznaczył walkę pomiędzy Hawkinsem i Reksem ze Strikerem jako sędzia specjalny. Przegrany miał zostać zwolniony i został nim Hawkins; mimo tego, Regal zdecydował się również zwolnić Reksa[54].

Pomimo tego, duo zostało przywrócone na NXT na odcinku z 9 maja przez Johna Laurinaitisa, który był generalnym menadżerem Raw i SmackDown[55]. Hawkins i Reks kontynuowali odgrywanie roli pomagierów Laurinaitisa, konfiskując plakaty mające urazić Laurinaitisa na gali pay-per-view Over the Limit[56] i atakując Johna Cenę 21 maja na odcinku tygodniówki Raw[57]. Współpraca Hawkinsa i Reksa z Laurinaitisem zakończyła się, gdy Laurinaitis stracił swoją posadę generalnego menadżera na gali No Way Out z czerwca[58]. Na ostatnim odcinku piątego sezonu NXT z 13 czerwca, Hawkins i Reks pokonali Percy’ego Watsona i Derricka Batemana.

Hawkins i Reks rozpoczęli jednostronną rywalizację z Rybackiem w lipcu 2012. Po tym jak obaj przegrali singlowe walki z Rybackiem na tygodniówce SmackDown, ten pokonał ich obu w 2-on-1 handicap matchu na gali Money in the Bank[59]. Na Raw 1,000, Hawkins i Reks, wraz z czterema innymi wrestlerami, próbowali otoczyć Kane’a, któremu na ratunek do ringu przybiegł Undertaker i przegonili stado wrestlerów[60]. 6 sierpnia na Raw odnieśli kolejną porażkę z Rybackiem. 21 sierpnia, Reks poprosił o rozwiązanie kontraktu z federacją chcąc przejść na emeryturę by móc spędzać więcej czasu z rodziną, tym samym oficjalnie rozwiązując drużynę[61][62]. W październiku, Hawkins ogłosił, iż przeszedł operację rozdartego więzadła krzyżowego tylnego[63].

NXT (2013–2014)[edytuj | edytuj kod]

21 stycznia 2013 na odcinku Raw, krótkowłosy Hawkins powrócił do telewizji podczas bijatyki kończącej show[64]. Do ringu powrócił 9 lutego na odcinku tygodniówki WWE Saturday Morning Slam przegrywając z Justinem Gabrielem. Niedługo potem, Hawkins zaczął się pojawiać głównie na tygodniówkach Superstars i NXT, gdzie przegrywał wszystkie możliwe pojedynki[65][66]. 8 maja 2014 na odcinku NXT, Hawkins wziął udział w Battle Royalu wyłaniającym pretendenta do NXT Championship, lecz pojedynek przegrał. 22 maja na odcinku NXT, Hawkins przegrał pojedynek z Adrianem Nevillem.

12 czerwca, WWE ogłosiło rozwiązanie kontraktu z wrestlerem[67].

Powrót do federacji niezależnych (2014–2016)[edytuj | edytuj kod]

Dzień po zwolnieniu z WWE, Myers zawalczył dla federacji Jersey Championship Wrestling (JCW), sprzymierzając się z Valem Venisem i wspólnie pokonując Danny’ego Demento i Erika Andretti'ego[68]. 22 czerwca, Myers został pokonany przez AR Foxa na gali promocji Beyond Wrestling[69]. 29 sierpnia, Myers odbył swój debiut dla Pro Wrestling Guerrilla (PWG) przegrywając z A.J. Stylesem w pierwszej rundzie turnieju 2014 Battle of Los Angeles[70].

Jesienią, Myers powrócił do tag teamu z byłym partnerem z WWE Tylerem Reksem. Para pokonała w październiku Kevina Matthewsa i Lance’a Hoyta na gali promocji Pro Wrestling Syndicate[71]. 24 lipca 2015, Myers zadebiutował w nowo-powstałej federacji Global Force Wrestling (GFW), biorąc udział w turnieju koronującego pierwszego posiadacza GFW Global Championship, lecz przegrał w ćwierćfinale z Chrisem Mordetzkym[72].

Total Nonstop Action Wrestling (2015)[edytuj | edytuj kod]

Myers zadebiutował w Total Nonstop Action Wrestling (TNA) reprezentując federację Global Force Wrestling. Debiut odbył się 27 lipca 2015 na odcinku tygodniówki Impact Wrestling, gdzie on i Trevor Lee przegrali z The Wolves[73]. 2 września 2015 na edycji Impact Wrestling odbył się rewanż, lecz tym razem z tytułami TNA World Tag Team Championship na szali. Myers i Lee zdołali pokonać Wolves, stając się posiadaczami tytułów tylko na jeden dzień, gdyż następnego dnia na nagraniach kolejnych odcinków Impact Wrestling stracili tytuły na rzecz byłych mistrzów[74]. 16 września na odcinku Impact Wrestling, drużyna GFW (Brian Myers, Jeff Jarrett, Eric Young, Chris Mordetzky i Sonjay Dutt) przegrała z drużyną TNA (Drew Galloway, Lashley, Eddie Edwards, Davey Richards i Bram) w Lethal Lockdown matchu. Na gali Bound for Glory, Myers i Lee otrzymali rewanż o tytuły z The Wolves, lecz przegrali pojedynek.

Powrót do WWE (od 2016)[edytuj | edytuj kod]

21 lipca 2016, Myers ponownie podpisał kontrakt z WWE i dołączył do brandu SmackDown[75]. Myers powrócił do używania pseudonimu ringowego Curt Hawkins, lecz jego gimmick opierał się na parodii Chuck Norris Facts przerobionych pod swoje nazwisko[76]. Winietki z tym związane zaczęto emitować w telewizji od sierpnia i było to kontynuowane do jego telewizyjnego powrotu do ringu na gali No Mercy. Ne evencie, zgodnie z wcześniejszą obietnicą, Hawkins wszedł do ringu (bez stoczenia pojedynku) i ogłosił swoją debiutancką walkę na najbliższym odcinku SmackDown[76]. Jednakże, z powodu wyczerpanego limitu czasowego tygodniówki, jego walka została wymazana ze scenariusza gali[77]. W następnym tygodniu na SmackDown, Hawkins miał zmierzyć się z Apollo Crewsem, lecz po otrzymaniu ciosu w twarz ze strony Crewsa, Hawkins odmówił podjęcia się walki[78]. 1 listopada na SmackDown, Hawkins przyjął wyzwanie Dolpha Zigglera o jego Intercontinental Championship, lecz przegrał z nim w siedem sekund[79]. Tydzień później na tej samej tygodniówce, Hawkins odniósł pierwsze zwycięstwo od powrotu, pokonując Apollo Crewsa[80]. Podczas pre-show gali TLC: Tables, Ladders & Chairs, Hawkins, The Vaudevillains (Aiden English i Simon Gotch) oraz The Ascension (Konnor i Victor) przegrali z The Hype Bros (Zackiem Ryderem i Mojo Rawley'em), Crewsem oraz American Alpha (Jasonem Jordanem i Chadem Gablem). Na WrestleManii 33 wziął udział w czwartym corocznym Andre the Giant Memorial Battle Royalu, który wygrał Mojo Rawley[81].

10 kwietnia 2017 podczas obywającego się Superstar Shake-up, Hawkins został przeniesiony do rosteru Raw[82].

Inne media[edytuj | edytuj kod]

Hawkins prowadził swój kanał na YouTube, gdzie poprowadził krótką serię nazwaną Callon' Sports with Curt Hawkins, lecz wyprodukowano jedynie dwa odcinki[83]. Pierwszy filmik został przez niego usunięty, lecz w drugim między innymi dziękuje Edge'owi za wiarę w niego i pomoc podczas jego początków w WWE jako część ugrupowania La Familia, oraz za bycie dobrym przyjacielem i mentorem.

Hawkins również regularnie pojawiał się w filmikach Zacka Rydera, który prowadził serię Z! True Long Island Story[84]. Podczas działalności jako drużyna z Tylerem Reksem, duo razem pojawiało się w show Rydera.

Hawkins i Reks stworzyli animowaną serię na YouTube nazwaną MidCard Mafia, lecz show zdenerwowało władze WWE i zaleciło im przerwanie i usunięcie serii[85]. Hawkins pojawiał się w wielu odcinkach WWE Inbox, w którym on i inne gwiazdy WWE odpowiadały na pytania fanów z Twittera.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Podczas przerwy od występów w WWE w 2013, Myers i Pat Buck otworzyli własną szkółkę wrestlingową Create A Pro umiejscowioną w Hicksville w Nowym Jorku[86][87].

Myers poślubił wieloletnią przyjaciółkę Lizzie Karcher 9 października 2015[88].

Jego dobrymi przyjaciółmi są Zack Ryder i Trent Barreta, z którymi wspólnie trenował na początku ich karier.

Styl walki[edytuj | edytuj kod]

Myers wykonujący sitout twisting delayed scoop slam na Brencie Banksie
  • Przydomki
    • „The Party Starter”[104]
    • „The Prince of Queens”[105]

Mistrzostwa i osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Myers z tytułem A1 Alpha Male Championship
  • Alpha-1 Wrestling
  • Five Borough Wrestling
    • FBW Heavyweight Championship (1 raz)[111]
  • GTS Wrestling
    • GTS Youtube Wrestling Figures Heavyweight Championship (1 raz)
  • Pro Wrestling Syndicate
    • PWS Television Championship (2 razy, obecny)[114]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Brian Myers, Online World of Wrestling [dostęp 2016-10-08].
  2. a b c d Curt Hawkins, World Wrestling Entertainment [dostęp 2010-05-20].
  3. NYWC Results, Online World of Wrestling [dostęp 2009-12-12].
  4. a b c d e NYWC Tag Team Title history, New York Wrestling Connection [dostęp 2012-03-04] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-14].
  5. OVW Six Flags Super Summer Sizzler Series No. 3 Results, 15 czerwca 2007 [dostęp 2007-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2007-06-21].
  6. Robinson, Bryan, Chairman falling deeper and deeper into the abyss, World Wrestling Entertainment, 5 czerwca 2007 [dostęp 2007-11-11].
  7. Robinson, Bryan, Spirit of ECW Splashed, World Wrestling Entertainment, 8 maja 2007 [dostęp 2007-11-11].
  8. Experiencing painful revenge, World Wrestling Entertainment, 22 maja 2007 [dostęp 2007-11-11].
  9. SmackDown drafts up, World Wrestling Entertainment [dostęp 2007-11-11].
  10. Officially on, World Wrestling Entertainment [dostęp 2007-11-11].
  11. Finding the way, World Wrestling Entertainment [dostęp 2007-11-11].
  12. A Major revelation, World Wrestling Entertainment, 17 grudnia 2007 [dostęp 2007-12-17].
  13. Three for All, World Wrestling Entertainment, 12 sierpnia 2009 [dostęp 2007-12-21].
  14. History of the WWE Tag Team Championship: Curt Hawkins & Zack Ryder, World Wrestling Entertainment, 20 lipca 2008 [dostęp 2008-07-21].
  15. Out of the shadows, into the golden light, World Wrestling Entertaiprompting nment, 20 lipca 2008 [dostęp 2008-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2008-07-23].
  16. Hawkins and Ryder: WWE's youngest Tag Team Champions, World Wrestling Entertainment, 7 sierpnia 2008 [dostęp 2008-08-08].
  17. 8/8 WWE SMACKDOWN: Parks's Ongoing „Real-Time” Coverage of the CW Show [w:] Pro Wrestling Torch [online] [dostęp 2013-09-27].
  18. Unleashed in Hell, World Wrestling Entertainment, 17 sierpnia 2008 [dostęp 2009-09-21].
  19. Smackdown: Kozlov seeks competition [w:] Slam! Sports [online], Canadian Online Explorer, 13 września 2008 [dostęp 2009-09-22].
  20. Friday Night Smackdown Tapings – Columbus (Last show on CW), WrestleView, 22 września 2008 [dostęp 2008-09-22].
  21. 2009 WWE Supplemental Draft results, World Wrestling Entertainment, 15 kwietnia 2009 [dostęp 2009-04-15].
  22. Martin, Adam, Wrestling News and Results, WWE News, TNA News, ROH News - Wrestleview.com [w:] wrestleview.com [online], 13 sierpnia 2009 [dostęp 2015-06-13].
  23. FCW Results 8.06.09: Tampa, FL, 411mania.com, 7 sierpnia 2009 [dostęp 2009-09-05].
  24. Florida Championship Wrestling Tv Spoiler Results From Tampa, Florida: Tommy Dreamer Vs. Eric Escobar And More, PWInsider [dostęp 2011-10-19].
  25. FLORIDA CHAMPIONSHIP WRESTLING IN PUNTA GORDA, FL RESULTS - PWInsider.com [w:] pwinsider.com [online] [dostęp 2015-06-13].
  26. a b FCW TV Taping Results [Spoilers], 411mania.com, 20 listopada 2009 [dostęp 2009-11-27].
  27. Florida Championship Wrestling Tv Taping Results: Irwin R. Shyster Appears, Kaval (Low Ki) Back In Action And More, PWInsider [dostęp 2011-10-19].
  28. FCW crowns new tag champions, WrestleView, 15 stycznia 2010 [dostęp 2010-01-16].
  29. WWE SmackDown! 2010 05 07 [w:] Black Pants, Inc. [online], Online World of Wrestling, 5 maja 2010 [dostęp 2010-05-07] [zarchiwizowane z adresu 2011-01-05].
  30. How to make an impact, World Wrestling Entertainment, 13 maja 2010 [dostęp 2010-05-13].
  31. Stepping Over the Limit, World Wrestling Entertainment, 21 maja 2010 [dostęp 2010-05-29].
  32. a b Smackdown: ...And The Dead Man Leaveth! [w:] Slam! Sports [online], Canadian Online Explorer, 5 czerwca 2010 [dostęp 2010-07-23].
  33. Smackdown: Do you feel lucky, Punk? [w:] Slam! Sports [online], Canadian Online Explorer, 12 czerwca 2010 [dostęp 2010-07-23].
  34. Smackdown: Kane’s Law and Disorder [w:] Slam! Sports [online], Canadian Online Explorer, 19 czerwca 2010 [dostęp 2010-07-23].
  35. With friends like these, World Wrestling Entertainment, 7 października 2010 [dostęp 2010-10-07].
  36. It's a scream, World Wrestling Entertainment, 14 października 2010 [dostęp 2010-10-14].
  37. Girl power, World Wrestling Entertainment, 18 listopada 2010 [dostęp 2010-11-18].
  38. Rewritinghistory, World Wrestling Entertainment, 25 listopada 2010 [dostęp 2010-11-25].
  39. CALDWELL'S WWE SUPERSTARS RESULTS 12/9: Complete coverage of Hawkins vs. Barreta III, Divas spotlight, WWE promotes „controversial” Top 50 DVD, Pro Wrestling Torch [dostęp 2011-09-22].
  40. WWE News: Full list of 2011 WWE Draft Picks (televised Raw Draft & Supplemental Draft), Pro Wrestling Torch, 26 kwietnia 2011 [dostęp 2011-04-27].
  41. CALDWELL'S WWE SUPERSTARS REPORT 9/8: Bryan dominates main event, Fox vs. Tamina, returns & TV debuts & squash matches, Pro Wrestling Torch [dostęp 2011-09-22].
  42. WWE NXT: Show becomes tag team anarchy [w:] SLAM! Sports [online], Canadian Online Explorer [dostęp 2011-11-04].
  43. WWE NXT: Show becoming land of misfit toys [w:] SLAM! Wrestling [online] [dostęp 2011-11-04].
  44. WWE.COM NXT REDEMPTION REPORT: POTENTIAL TAG TITLE CONTENDERS IN ACTION; DIVAS IN ACTION; AND A ROOKIE GETS TO WRESTLE, PWInsider [dostęp 2011-11-04].
  45. JAMES'S WWE NXT REPORT 10/19: Review of NXT Week 33, talk of Rookie Challenges returns, overall show Reax, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-01-06].
  46. JAMES'S WWE SUPERSTARS REPORT 11/10: Bryan vs. Regal wrestling showcase, Riley, Gabriel, Rock hype, Pro Wrestling Torch, 11 listopada 2011 [dostęp 2012-01-06].
  47. CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/9: Complete „virtual-time” coverage of live Raw – Jericho Week 2, Kane-Cena/Ryder dominates, Hall of Fame, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-01-10].
  48. JAMES'S WWE NXT REPORT 12/15 – Week 41: Showtime vs. Curtis, Love Triangle continues, Titus snaps, Ronald Reagan, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-01-06].
  49. NXT Results – 1/4/12, WrestleView [dostęp 2012-01-06].
  50. NXT Results – 1/18/12, WrestleView [dostęp 2012-04-08].
  51. NXT Results – 2/8/12, WrestleView [dostęp 2012-03-27].
  52. JAMES'S WWE NXT REPORT 3/21 – Week 55: Kidd vs. McGillicutty main event, bizarre episode with kidnapping & Regal foot massage, Overall Reax, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-03-24].
  53. JAMES'S WWE NXT REPORT 4/4 – Week 57: Bateman-McGillicutty main event, physical Divas match, NXT love stories continue, Regal applies the law, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-04-04].
  54. JAMES'S WWE NXT REPORT 4/18 – Week 59: Two „firings” in London; CHIVERTON'S NXT Weekly Rankings & Evaluation 4/11 – Week 58, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-04-13].
  55. JAMES'S WWE NXT REPORT 5/9 – Week 62: JTG debuts new look, Laurinaitis infiltrates NXT, Overall Reax, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-05-12].
  56. CALDWELL'S WWE OVER THE LIMIT PPV REPORT 5/20: Ongoing „virtual time” coverage of live PPV – Cena-Johnny, Punk-Bryan, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-05-27].
  57. Raw: Big Show sells out and the locker room empties [w:] Slam! Sports [online], Canadian Online Explorer [dostęp 2012-05-21].
  58. CALDWELL'S WWE NO WAY OUT PPV REPORT 6/17: Ongoing „virtual time” coverage of live PPV – Cena vs. Show, potential „firings,” who will A.J. choose?, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-06-23].
  59. CALDWELL'S WWE MITB PPV REPORT 7/15: Complete „virtual time” coverage of live PPV – Punk vs. Bryan, Sheamus vs. Del Rio, two MITB matches, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-08-04].
  60. CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/23: Complete „virtual-time” coverage of live Raw #999 – WWE recognizes 1,000 episodes, WWE Title match, Lesnar, Rock, DX, wedding, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-07-28].
  61. WWE makes Reks's departure official, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-08-31].
  62. WWE News: Tyler Reks details his decision to leave WWE – was there a breaking point?, will he ever wrestle again? (w/AUDIO), Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-08-31].
  63. WWE NEWS: New Ryder YouTube episode with „apology” to WWE, Hawkins reveals injury & recent surgery, newspaper covers Punk comedy event, Pro Wrestling Torch [dostęp 2012-10-07].
  64. CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/21: Complete „virtual-time” coverage of live Raw – Rock attacked on final Raw before Rumble, plus Beat the Clock, Cena closes Raw, more, Pro Wrestling Torch [dostęp 2013-01-22].
  65. WWE SATURDAY MORNING SLAM REPORT: BRODUS AND KOFI FACE THE PRIME TIME PLAYERS; JUSTIN GABRIEL VERSUS CURT HAWKINS; CODY RHODES, SHEAMUS, AND NATALYA DISCUSS FACIAL HAIR, PWInsider [dostęp 2013-02-11].
  66. Curt Hawkins in 2013, CageMatch [dostęp 2013-09-27].
  67. Brodus Clay, Evan Bourne, Teddy Long, Curt Hawkins and other WWE Superstars released [w:] WWE [online] [dostęp 2015-06-13].
  68. Kreikenbohm, Philip (June 2014). „JCW « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database”. cagematch.net.
  69. Beyond Wrestling 06/22/14 Uncomfortable Results. pwponderings.com (June 22, 2014)
  70. Show results – 8/29 PWG Battle of Los Angeles Night 1: A.J. Styles vs. former WWE star, Elgin, Daniels & Kaz, more, Pro Wrestling Torch, 30 sierpnia 2014 [dostęp 2014-08-30].
  71. PWS Ten Thirty One published September 16, 2014
  72. GFW First „Amped” TV Taping Results (7/24): Nex*Gen Tournament, Current and Former TNA Stars, Karen and Jeff Jarrett, and More.
  73. „*SPOILERS* TNA Impact Wrestling Tapings from 7/27/15”. lordsofpain.net.
  74. a b Another big TNA spoiler [w:] Pro Wrestling Insider [online], 28 lipca 2015 [dostęp 2015-07-29].
  75. Two Confirmed Names Returning To Wwe | Pwinsider.Com, www.pwinsider.com [dostęp 2017-11-15].
  76. a b 10/09 Powell’s WWE No Mercy Kickoff Show coverage: American Alpha and The Hype Bros vs. The Ascension and The Vaudevillains, Pro Wrestling Dot Net [dostęp 2016-10-15].
  77. What Happened to Curt Hawkins Last Night, Pro Wrestling Insider [dostęp 2016-10-15].
  78. 10/18 WWE Smackdown LIVE – Parks’s Ongoing, Real-Time Report, Pro Wrestling Torch [dostęp 2016-10-22].
  79. 11/1 WWE Smackdown LIVE – Parks’s Complete, Real-Time Report, Pro Wrestling Torch [dostęp 2016-11-02].
  80. 11/8 WWE Smackdown LIVE – Parks’s Complete, Real-Time Report, Pro Wrestling Torch [dostęp 2016-11-13].
  81. Jason Powell: Powell’s WrestleMania 33 live review: Undertaker vs. Roman Reigns, Goldberg vs. Brock Lesnar for the WWE Universal Championship, AJ Styles vs. Shane McMahon, Seth Rollins vs. Triple H in an unsanctioned match. W: Pro Wreslting Dot Net [on-line]. [dostęp April 2, 2017].
  82. Wade Keller: KELLER’S WWE MONDAY NIGHT RAW 4/10: Superstar Shakeup begins with two Smackdown wrestlers coming to the ring, full report. W: Pro Wrestling Torch [on-line]. [dostęp 10 kwietnia 2017].
  83. Curt Hawkins YouTube page.
  84. Z! True Long Island Story YouTube page.
  85. Glen Cove native Curt Hawkins back in Long Island with WWE, Newsday, 17 czerwca 2012 [dostęp 2012-08-31].
  86. CURT HAWKINS TALKS WWE RELEASE, NXT, HIS NEW WRESTLING SCHOOL AND MORE - PWInsider.com [w:] pwinsider.com [online] [dostęp 2015-06-13].
  87. Create A Pro Wrestling Academy [w:] createaprowrestling.com/ [online] [dostęp 2015-09-22].
  88. More On Hornswoggle Falling At Wedding, Paige – SHIMMER, WWE Films At Dudley Boyz' School, WrestlingInc [dostęp 2015-10-13].
  89. CALDWELL'S WWE SUPERSTARS RESULTS 10/14: Complete „virtual-time” coverage of Divas night, former Nexus member in action, Pro Wrestling Torch, 14 października 2010 [dostęp 2012-04-08].
  90. Superstars report: we have found Curt Hawkins and Vance Archer; Dolph Ziggler in the main event, PWInsider, 13 maja 2010.
  91. a b Hawkins' names his lifting DDT via Twitter.
  92. FCW Television Report: Kaval Talks, PWInsider, 1 grudnia 2009.
  93. Hawkins' names his move via Twitter.
  94. a b c d WWE NXT REPORT: BATEMAN AND CURTIS AS TAG TEAM PARTNERS; TYSON KIDD IN ACTION, PWInsider [dostęp 2011-12-23].
  95. Superstars: Henry looks for revenge of Usos [w:] Slam! Sports [online], Canadian Online Explorer, 25 listopada 2010 [dostęp 2010-11-26].
  96. WWE NXT REPORT: JUSTIN GABRIEL RETURNS TO ACTION; SIX MAN TAG MATCH; TAG MATCH; AND DIVAS IN ACTION, PWInsider [dostęp 2012-05-31].
  97. a b c d e WWE NXT report: eight man tag action; Aiden English make a statement; Bo has a hotline; and more, PWInsider, 18 września 2013 [dostęp 2013-09-20].
  98. JAMES'S WWE SUPERSTARS REPORT 11/10: Bryan vs. Regal wrestling showcase, Riley, Gabriel, Rock hype, Pro Wrestling Torch [dostęp 2011-11-12].
  99. Hawkins names his overhead belly to back suplex via Twitter, Twitter [dostęp 2013-01-11].
  100. CALDWELL'S WWE SUPERSTARS RESULTS 12/9: Complete coverage of Hawkins vs. Barreta III, Divas spotlight, WWE promotes „controversial” Top 50 DVD, Pro Wrestling Torch [dostęp 2010-12-12].
  101. a b c d Superstars Results – May 26, 2011, WrestleView [dostęp 2012-08-30].
  102. Hawkins names his twisting delayed scoop slam via Twitter.
  103. FCW TV Report 10/4: WWE developmental TV – Eric Escobar, Serena, Curt Hawkins vs. Johnny Curtis, Bo Rotundo, Pro Wrestling Torch, 10 lutego 2010.
  104. Superstars Results – 11/10/11, WrestleView [dostęp 2012-01-29], Cytat: Justin Gabriel vs. „The Party Starter” Curt Hawkins.
  105. Brian Myers – Global Force Wrestling, Global Force Wrestling [dostęp 2016-04-05].
  106. Curt Hawkins and Zack Ryder profile, Cagematch.de [dostęp 2008-06-04] (niem.).
  107. WWE: The Music, Vol. 8, iTunes [dostęp 2012-08-31].
  108. Alpha-1 Wrestling on Twitter: 'NEW ALPHA MALE CHAMPION @TheCurtHawkins BRIAN MYERS! [w:] twitter.com [online], 12 kwietnia 2015 [dostęp 2015-04-12].
  109. Kreikenbohm, Philip. „A1 Alpha Male Championship « Titles Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database”. cagematch.net.
  110. Deep South Wrestling Tag Team Title [dostęp 2007-06-16].
  111. FBW Heavyweight Championship history [w:] cagematch.net [online].
  112. OVW championship histories [w:] ovwrestling.com [online].
  113. Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2008 [w:] Pro Wrestling Illustrated [online], Internet Wrestling Database [dostęp 2015-02-04].
  114. Kreikenbohm, Philip, PWS Television Championship [w:] cagematch.net [online] [dostęp 2015-06-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]